در کنگره۶۰ یک جمله یاد گرفتم که خیلی در زندگیام مهم بود. یاد گرفتم که هرکس در هر جایگاهی هست عین عدالت است اولش این جمله برایم سنگین بود و درکاش نکردم، فکر میکردم عدالت یعنی اینکه همه باید مثل هم باشند اما وقتی بیشتر فکر کردم، کمکم فهمیدم ماجرا چیست فهمیدم جایگاه امروز من نتیجه کارهای دیروز من است. هر چیزی که امروز دارم یا ندارم زائیده رفتار خودم است اگر از زندگیام راضی نیستم نباید دیگران را مقصر بدانم، هیچکس جز خودم مسئول زندگی و سرنوشت من نیست اگر شرایطم خوب نیست باید خودم دستبهکار شوم.
باید یاد بگیرم که چطور بهتر زندگی کنم و بهتر رفتار کنم، مثلا اگر الان چاق هستم و بدنم سالم نیست نتیجهٔ بیتوجهی خودم است نمیتوانم بگویم چرا اینطور شد چون خودم باعثاش بودم، اگر دلم میخواهد در آینده مشکلدار نشوم باید از الان شروع کنم. در کنگره۶۰ یاد گرفتم که چطور درست غذا بخورم و سالم باشم و حالا وقت آن رسیده است که آموزشها را عملی کنم و اینها همه به خودم بستگی دارد و کسی نمیتواند جای من تصمیم بگیرد. قانون جهان خیلی ساده است، هر رفتاری بکنیم نتیجهاش به خودمان برمیگردد اگر خوبی بکارم، خوبی درو میکنم و اگر بدی بکارم همان را پس میگیرم.
متاسفانه بیشتر آدمها فقط مینشینند و به موفقیتهای دیگران حسادت میکنند فقط ظاهر زندگی دیگران را میبینند، فقط یک صفحه از زندگی و موفقيت فرد را میبینند که در ویترین است خبر ندارند که پشت آن موفقیتها چقدر زحمت کشیده شده، نمیبینند که آن آدم چقدر شبزندهداری کرده است چقدر صبحهای زود، با سختی از خواب بیدار شده است. آیا تو حاضری این سختیها را تحمل کنی؟ آیا حاضری از خواب و راحتیات بزنی تا به جایگاه بالاتری برسی؟ همه انسانها در تواناییهای اولیه تقریبآ برابرند، چیزی که جایگاهها را متفاوت میکند فقط تلاش است.
یکی زحمت میکشد و یکی فقط تماشا میکند جایگاهی که داریم نتیجه مستقیم همین تلاشهاست. پس به جای حسادت یاد بگیریم تلاش کنیم، حسادت فقط روح آدم را میخورد و هیچ نتیجهای ندارد اما تلاشکردن پلهپله ما را به بالا میبرد. من حالا فهمیدم که همه چیز در دستان خودم است اگر امروز میخواهم فردا حالم بهتر باشد، باید تغییر کنم، باید سبک زندگیام را عوض کنم نه اینکه به دنیا بد بگویم. تغییر از لحظهای شروع میشود که بپذیرم مقصر خودم هستم من مسئول اشتباهاتم هستم و باید آنها را جبران کنم. یاد گرفتم که برای هر چیزی باید بهای آن را پرداخت کنم نباید انتظار داشته باشم بدون زحمت به جایی برسم.
کنگره به من یاد داد که چهطور با خودم صادق باشم صداقت، یعنی بپذیرم که تغذیهام بد است و باید اصلاحاش کنم. اینها شعار نیست، روش درست زندگیکردن است. هر قدمی که برای سلامتی برمیدارم یک پله به عدالت نزدیکترم. عدالت، یعنی هر کسی به اندازه تلاشاش نتیجه بگیرد من از امروز میخواهم که فقط به تلاش خودم فکر کنم دیگر به جایگاه دیگران حسادت نمیکنم چون میدانم هر کس هرچه دارد، با تلاش خودش به دست آورده است. من یاد گرفتم که چهطور به زندگیام نظم بدهم. آموزشهای کنگره چراغ راهِ من در این مسیر است.
هر روز که یک گام کوچک برمیدارم به آینده امیدوارم، مهم نیست که الان کجا هستم مهم این است که در حال حرکتم مسیر پیشرفت همین که هر روز کمی بهتر از دیروز باشم شاید زمان ببرد اما حتما به نتیجه میرسم. عدالت خداوند، یعنی همین که پاسخ تلاش من را میدهد. پس از همین حالا دوباره شروع میکنم با انرژی، با انگیزه و با ایمان قلبی که به مسیر دارم، هرچه بیشتر تلاش کنم به جایگاه واقعیام نزدیکتر میشوم حالا با افتخار میگویم که جایگاه امروزم عین عدالت است و من با تمام وجودم برای آیندهای بهتر تلاش خواهم کرد.
مرزبان خبری: همسفر مینا
نویسنده مطلب: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر مرضیه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
ارسال: همسفر افسانه رهجوی راهنما همسفر آزاده (لژیون چهارم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رازی
- تعداد بازدید از این مطلب :
126