«جهان ذهنی آغاز راه است، اما مقصد فقط با عمل ساخته می‌شود.»

هفتمین جلسه از دور پنجاه و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ با استادی راهنمای تازه واردین محترم مسافر محسن‌، نگهبانی مسافر مهدی و دبیری مسافر راهب با دستور جلسه وادی پنجم و تاثیر آن روی من در تاریخ سی‌و‌یکم تیرماه ۱۴۰۵ راس ساعت هفده آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، محسن هستم، یک مسافر. قبل از هر چیز از آقا سیاوش و اعضای لژیون هشتم تشکر می‌کنم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا در این جایگاه بنشینم و خدمت کنم.
اما درباره وادی پنجم؛ در طول این هفته اساتید و عزیزان مطالب ارزشمندی را بیان کردند. اگر بخواهم نکته‌ای به آن اضافه کنم، باید بگویم که همیشه آموزش‌های کنگره را با آموزش‌هایی که خارج از کنگره دیده‌ام مقایسه می‌کنم. قبل از ورود به کنگره، علاقه زیادی به مباحث موفقیت داشتم؛ اینکه چگونه به آرزوهایم برسم یا به موفقیت مالی دست پیدا کنم. به همین دلیل در کلاس‌های مختلفی شرکت می‌کردم. یادم هست در یکی از این کلاس‌ها که «برکت» نام داشت، استاد می‌گفت پنج آرزوی خود را روی کاغذ بنویسید و هر روز، صبح، قبل از خواب یا هر زمان که فرصت داشتید، آن‌ها را مرور کنید.
وقتی وادی پنجم را مطالعه می‌کنم، می‌بینم این کار می‌تواند ذهن را آماده کند و تصویر روشنی از هدف بسازد، اما وادی پنجم به ما می‌آموزد که این، تنها آغاز راه است. اگر بخواهیم به خواسته‌های خود برسیم، باید آنچه را در ذهن ساخته‌ایم، به عمل تبدیل کنیم و به آن جامه عمل بپوشانیم.در وادی پنجم، جهان ذهنی اهمیت دارد، اما زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که با عمل همراه شود. همان‌طور که در ورزش، تمرین به‌تنهایی کافی نیست و یک تیم برای سنجیدن توانایی‌های خود به مسابقه نیاز دارد، ما نیز باید اندیشه‌ها و آموزش‌های خود را در میدان عمل محک بزنیم.قدرت تصمیم‌گیری نیز زمانی به وجود می‌آید که انسان به آرامش برسد. کسی که گرفتار ترس، ناامیدی و اضطراب است، نمی‌تواند تصمیم درستی بگیرد. اما با تصفیه و پالایش، آرامش به‌تدریج شکل می‌گیرد و انسان می‌تواند انتخاب‌های درست‌تری در زندگی داشته باشد. من همیشه کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» را این‌گونه می‌بینم که وادی‌های اول تا چهارم، ساختار فکری انسان را شکل می‌دهند و وادی پنجم فرمان اجرای آن ساختارها را صادر می‌کند. اگر آموزش‌ها فقط در ذهن باقی بمانند و به مرحله عمل نرسند، به نتیجه‌ای نخواهند رسید. همان‌طور که آقای مهندس می‌فرمایند، اگر کسی استاد وادی‌های اول تا چهارم باشد اما به آن‌ها عمل نکند، دانسته‌هایش ارزشی نخواهد داشت.‌به نظر من، پیام اصلی وادی پنجم این است که ارزش آموزش، در اجرای آن است. هر قدم کوچکی که در مسیر عمل به آموزش‌ها برداریم، ما را به تغییر و تعادل نزدیک‌تر می‌کند. در کنگره ۶۰ ما فقط برای دانستن نیامده‌ایم؛ آمده‌ایم بیاموزیم، عمل کنیم و نتیجه آن را در زندگی خود ببینیم. امیدوارم بتوانم پیش از آنکه دیگران را به عمل دعوت کنم، خودم عامل به این آموزش‌ها باشم. از اینکه به صحبت‌های من گوش کردید، از همه شما سپاسگزارم.

متن و بارگذاری: مسافر علی ایرانشاهی 

تصویر وویرایش :مسافربهروز

مرزبان خبری:مسافرحامد

مرزبان کشیک:مسافر مهدی