English Version
This Site Is Available In English

رعایت حرمت‌ها رمز ماندگاری در کنگره60 است

رعایت حرمت‌ها رمز ماندگاری در کنگره60 است

من در خانواده‌ای متولد و بزرگ شدم که با موادمخدر و اعتیاد کاملاً ناآشنا بود، به شدت از این موضوع گریزان بود و اعتیاد را بلای خانمان‌سوز می‌دانست؛ چرا که با چشم، دیده بودند چه‌طور یک فرد مصرف‌کننده، از طرف خانواده‌ طرد یا کارتن‌خواب شده بود؛ خانواده‌ من حتی روی مصرف سیگار حساس بودند.

بعد از ازدواج متوجه شدم همسرم اعتیاد دارد، درک این مسئله با وجود آن ذهنیت، برای من بسیار سخت بود و از همان لحظه به دنبال یافتن راهی برای درمان اعتیاد بودم. به مراکز معتبر روانشناسی و استادان دانشگاه مراجعه می‌کردم تا با مشورت آنان راهی بیابم.

سخت‌ترین لحظه، زمانی بود که شنیدم برای درمان اعتیاد هیچ راه و درمانی وجود ندارد. همان‌جا با اشک و ناله از خدا خواستم که راهی را به من نشان دهد و اگر راهی کشف نشده‌است، به من کمک کند تا تحصیلات خود را ادامه دهم و راهی پیدا کنم.

آن روز نمی‌دانستم که مهندس حسین دژاکام با دانایی و بصیرت، متد درمانی DST را کشف کرده‌ و جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ را تأسیس کرده است. من سرگردان در مراکز مشاوره به دنبال یافتن راه بودم؛ زیرا هنوز اذن ورود من به کنگره۶۰ صادر نشده بود، قرار بود درد و رنج بیشتری تجربه کنم و تاریکی‌های بیشتری را لمس کنم تا پخته‌تر شوم.

وقتی راهی نیافتم، به شدت از مطالعه و جست‌وجو در این زمینه ناامید و‌ متنفر شدم، به مرحله‌ای رسیدم که هر مجله و نوشته‌‌ای در مورد اعتیاد می‌دیدم تکه‌تکه می‌کردم و در سطل زباله می‌انداختم، با شنیدن بحث اعتیاد، پیچ رادیو را می‌بستم و پس از زدن یک ضربه به تلویزیون آن را خاموش می‌کردم.

شبی از شب‌های تنهایی، تلویزیون روشن بود و من از شدت خستگی و اندوه جلو تلویزیون به خواب رفته بودم؛ ناخودآگاه از خواب بیدار شدم، برنامه مسافر در حال پخش بود و مهندس حسین دژاکام از اعتیاد خود صحبت می‌کردند؛ ولی از آن‌جایی که من هنوز به آموزش‌های کنگره۶۰ محرم نشده بودم، غرغرکنان و از سر خشم، تلویزیون را خاموش‌ کردم.

سال‌ها بعد وقتی وارد کنگره۶۰ شدم، تصویر مهندس دژاکام را دیدم و شنیدم که برنامه مسافر از شبکه سیما پخش می‌شده‌است، متوجه شدم که خدا آن زمان صدای مرا می‌شنیده، حواس او به من بوده و مسیر را به من نشان داده؛ ولی من از شدت بی‌تابی گوشی برای شنیدن نداهای الهی نداشتم؛ بنابراین تاریکی‌های بیشتری را لمس کردم تا اذن ورود من به کنگره۶۰ صادر شد.

وقتی با کنگره۶۰ آشنا شدم، تشنه یادگیری، آموزش و خدمت شدم؛ چرا که جمعی از راهنمایان این مجموعه را در زمین ورزش؛ شاداب، سرحال و با نشاط دیدم و‌ مدتی بود که دنبال این حال خوش و داشتن چنین دوستانی بودم. با مشارکت‌های آنان متوجه شدم که اگر بخواهم به این حال خوش برسم باید مسیر کنگره۶۰ را به‌ درستی و با عشق بپیمایم و از خدمتگزاران کنگره۶۰ پیروی و فرمان‌برداری کنم.

در کنگره۶۰ آموختم که باید قوانین و حرمت‌ها را رعایت کنم، سی‌دی بنویسم، قبل از شروع کارگاه در شعبه حاضر شوم، سر موقع، مکان را ترک کنم و در کارهای مسافر خود و درمان او مداخله و تجسس نکنم تا به حال خوش برسم.

راهنما به من می‌گفتند: تجسس در برنامه درمانی مسافر و سرکشی در دفترچه او حال خوش همسفر را خراب می‌کند، صحبت همسفر با راهنمای مسافر، حس و حال همسفر و مسافر را به‌هم می‌‌ریزد و نه تنها تأثیر مثبتی ندارد؛ بلکه نتیجه معکوس به همراه خواهد داشت.

کنگره۶۰ برای من همچون دانشگاه بود که باید قبل از ورود استاد، پای درس او‌ حاضر باشم، سکوت کنم، خوب گوش فرا دهم، با بغل دستی صحبت نکنم و همین نکات کوچک؛ اما بسیار مهم باعث ماندگاری من در کنگره۶۰ و رسیدن به آرامش و درمان مسافر شد. بعد از رهایی، به پیشنهاد راهنما مشغول به خدمت شدم، در آزمون راهنمایی شرکت کردم و با قبولی در آزمون و تشکیل لژیون، مرحله دیگری از درمان خود را پشت سر گذاشتم.

خدمت مقدس راهنمایی به من توانایی‌ها و نقاط قوّت و ضعف مرا نشان داد، اعتماد به نفسم را بالا برد و درهای دیگری را به روی من باز کرد که یکی از آن‌ها رسیدن به شغل مورد علاقه‌ام بود. با رسیدن به این خواسته، متوجه شدم که خداوند ویژگی‌ها و‌ توانایی‌های بسیار فراوانی را در وجود ما انسان‌ها نهادینه کرده‌است؛ اما فقط کافی است خود را باور کنیم، نترسیم و مسیر خود را آغاز کنیم تا آن ویژگی‌ها در وجود ما شکوفا شود.

تو پای در راه بنه و هیچ مپرس
خود راه بگویدت که چون باید رفت

سختی‌ها باعث رشد و پیشرفت انسان می‌شود، باعث می‌شود که به دنبال خواسته‌ها و کشف توانایی‌ها در درون خود برود. اگر آن زمان در رفاه بیشتر و‌ حال خوش بودم؛ شاید هرگز به دنبال بزرگ‌ترین خواسته‌ خود نمی‌رفتم و همه آن توانایی‌ها را در درون خود خفه می‌کردم و چیزی جز آه و حسرت برای من باقی نمی‌ماند.

نویسنده: راهنما همسفر مریم (لژیون راهنمایان تجلیل شده)
رابط خبری: راهنما همسفر مریم (لژیون راهنمایان تجلیل شده)
ارسال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون بیست و ششم) دبیر اول سایت
همسفران نمایندگی شیخ‌بهایی

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .