آقای مهندس میفرمایند: «جهانبینی در این مطلب خلاصه میشود که خوبی، خوب و بدی، بد است». اگر ذرهای کار خوب انجام دهیم به خودمان باز میگردد و اگر ذرهای بدی کنیم، باز به خودمان باز میگردد. کسی که ادعای آموزش دیگران را دارد، در هر پست و مقامی باید ابتدا توانایی مدیریت و جمع کردن خانواده خود را داشته باشد تا بتواند به جامعه خدمت کند. در سیستم هستی، همه اعم از موجودات زنده و غیرزنده باید کارکنند؛ چراکه «هیچکس جهت بیهودگی پا به این حیات نمینهد».
ما خانهای داریم به نام «خانه دل» که تفکراتی در درون آن جای گرفته است. خانه دل باید جایگاه مهر، محبت و گذشت باشد و از کینه و نفرت خالی گردد. خانه دل بر مبنای دانایی و آگاهی مشخص میکند که فرد کجای مسیر قرار دارد. جایگاه و مقام فرد هرچقدر هم بالا باشد، اگر با دانایی و محبت همراه نباشد، ارزشی ندارد و اگر تنها بر پایه شور و هیجان باشد، به سرعت از بین میرود.
انسانی که دلش پاک و سرشار از محبت باشد، دیگران از معاشرت با او لذت میبرند و او تا مدتها در ذهنها باقی میماند. اگر عشق و ایمان واقعی باشد، فرد دیگر تنها به منافع خود نمیاندیشد، بلکه هدفش رشد و درخشش دیگران خواهد بود. در نهایت دلی که پر از مهر باشد، خانه خداست. انسانهایی که در جهت مخالف ما هستند، همیشه منفی نیستند؛ در برخورد با این گونه افراد نباید آنها را بد و پلید پنداشت یا درباره حرفهایشان قضاوت فوری کرد. اگر چند روز صبر کنیم، دیدگاه ما نسبت به این قضیه تغییر خواهد کرد.
نتیجه میگیریم که باید تلاش کنیم تا در مسیر دانایی و آگاهی قرار بگیریم و دلهایمان را از نفرت و کینه خالی کنیم تا هم خودمان و هم دیگران در آسایش باشیم. با آموزش میتوانیم، مسیر زندگی را تغییر دهیم و از جهل و نادانی خارج شویم. به خوبیها بیندیشیم تا در عمل نیز به سوی ما بیایند. همانطور که جناب حافظ میفرمایند: «آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است، با دوستان مروت با دشمنان مدارا».
رابط خبری: همسفر صالحه رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دوم)
نویسنده: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون دوم)
عکاس: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر بهاره نگهبان سایت
ارسال: همسفر ابتهال رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی امین قم
- تعداد بازدید از این مطلب :
64