راهنما ویلیام در دلنوشته خود نوشت:
مسافر الهام:
گاهی اوقات آنقدر فکر و بلندپروازی میکردم که فراموش میکردم زندگی منتظر قدمهای من است. منتظر است تا من حرکت کنم.
از وادی پنجم آموختهام: زندگی به فکر قشنگ و آرزو من پاداش و پاسخ نمیدهد. همیشه منتظر میماندم روزی برسد، شرایطم عالی شود و زندگیام بدون مشکل شود، آنگاه عملی را آغاز کنم؛ اما کسی منتظر کاملشدن من نمیماند.
فهمیدم اگر بایستم و منتظر بهترین شرایط بمانم، اتفاقی رقم نمیخورد. باید حرکت کنم، اشتباه کنم، نقصهایم را برطرف کنم، زمین بخورم و تجربه زیادی به دست آورم.
آموختم خداوند راه را به کسی نشان میدهد که قدمی بردارد، نه کسی که منتظر معجزه است. در واقع معجزه برای من زمانی رخ میدهد که برخیزم و گامی بردارم.
تغییر و رسیدن به خواستههایم از قدمهای کوچکم آغاز میشود و اینگونه دنیای من نیز تغییر میکند و آرزوهایم تحقق مییابند.
رابطخبری: مسافر خاطره رهجوی راهنما ویلیام مسافر الهام (لژیون اول ویلیام)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر سودابه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی غزالی مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
24