علم، ثروت، قدرت

آنچه باور است محبت است و آنچه نیست ظروف تهی است. وادی چهاردهم آخرین وادی می‌باشد و نتیجه تمام سیزده وادی قبل محسوب می‌شود. آقای مهندس در این وادی بیان می‌کنند که اگر انسان مراحل شناخت، آموزش، تجربه و تزکیه را طی کند‌، درنهایت به محبت و عشق حقیقی می‌رسد. محبت به معنای وابستگی، دلبستگی یا احساس زودگذر نیست؛ بلکه یک نیروی الهی و آگاهانه است که باعث رشد انسان می‌شود. عشق واقعی همراه باعقل، معرفت و مسئولیت‌پذیری است و هرگز به کسی آسیب نمی‌زند. این وادی توضیح می‌دهد که همه انسان‌ها از سرچشمه محبت آفریده شده‌اند؛ اما به دلیل حضور منیت، ترس، نفرت، حسادت و خواسته‌های نامعقول از این سرچشمه فاصله می‌گیرند.

هر چه انسان بیشتر این صفات منفی را از خود دور کند، ظرفیت بیشتری هم برای دریافت و انتقال محبت پیدا می‌کند. محبت را نمی‌توان با زبان ساده و ادعا ثابت کرد؛ بلکه رفتار، کردار و خدمت به دیگران نشانه محبت واقعی است. انسانی که به تعادل رسیده باشد، بدون چشم‌داشت به دیگران کمک می‌کند و از خدمت کردن لذت می‌برد. خداوند، محبت مطلق است و قوانین هستی بر پایه عشق بنا شده است. هر انسانی که در مسیر درست حرکت کند به همان اندازه از این نیروی عظیم بهره‌مند خواهد شد.

این وادی به انسان می آموزد:
۱_ محبت، بالاترین نیروی جهان هستی است.
۲_ عشق واقعی بدون معرفت و عقل کامل نمی‌شود.
۳_ خدمت خالصانه، یکی از جلوه‌های محبت است.
۴_ محبت با بخشش، گذشت، احترام و ایثار رشد می‌کند.
۵_ نفرت، کینه، حسادت و منیت مواضع رسیدن به عشق است.
۶_ هدف نهایی انسان، رسیدن به آرامش و عشق الهی است.

محبت چیست؟ در این وادی محبت یک احساس زودگذر یا وابستگی نیست؛بلکه نیروی الهی است که سبب رشد، آرامش و حرکت انسان به سوی کمال می‌شود. محبت واقعی با آموزش و تمرین به دست می‌آید. زمانی‌که انسان نفس خود را اصلاح کند، از منیت دوری کند، خدمت نماید، مسئولیت اعمال خود را بپذیرد و عدالت را رعایت کند به تدریج محبت در وجودش رشد می‌کند. در وادی چهاردهم خدمت کردن جایگاه ویژه‌ای دارد. خدمت یعنی کاری خیر را برای دیگران انجام دهیم؛ اما انتظار تشکر یا پاداش نداشته باشیم. در کنگره۶۰ خدمت کردن یکی از مهم‌ترین راه‌های رشد انسان می‌باشد؛ زیرا باعث شکستن منیت و تقویت محبت می‌شود.

پیام اصلی وادی چهاردهم این است که تمام آموزش‌های کنگره۶۰ برای رسیدن انسان به محبت است. اگر علم، ثروت، قدرت یا جایگاه اجتماعی همراه با محبت نباشد، ارزش واقعی نخواهد داشت. همان مفهوم جمله مشهور این وادی است که می‌گوید: آنچه باور است، محبت است و آنچه نیست، ظروف تهی است. یعنی هر عملی که از محبت واقعی خالی باشد، مانند ظرفی است که ظاهر زیبایی دارد؛ اما درون آن چیزی نیست. محبت یک شعار نیست؛ بلکه یک شیوه زندگی است. شیوه‌ای که با آموزش تزکیه، تجربه و عمل صالح به دست می‌آید.

منبع: وادی چهاردهم
نویسنده: همسفر فرحناز رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول)
ویرایش: همسفر پرنیا رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول) دبیر اول سایت
ارسال: همسفر سمیرا رهجوی راهنما همسفر شهره (لژیون اول) نگهبان سایت