English Version
This Site Is Available In English

حرکت توام با تفکر درست

حرکت توام با تفکر درست

جلسه چهاردهم از دوره‌ چهلم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی صالحی به استادی راهنما همسفر فریده، نگهبانی همسفر فائزه و دبیری همسفر راضیه با دستور‌ جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.) و تاثیر آن روی من» روز سه‌شنبه ۳۰ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در مورد دستور جلسه که وادی پنجم است که بیان می‌کند: «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.» در این جهان ما، جهان مادی است، تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ اگر راجع به موضوعی تفکر کنی و به آن عمل نکنی هیچ کاری انجام نداده‌ای، حتما این حدیث را شنیده‌اید که «یک ساعت تفکر برابر با یک سال عبادت است.» اگر تفکر کنید و انجام ندهید نمی‌توانید آن را تکمیل کنید. تفکر این نیست که ما فقط بنشینیم و فکر کنیم، این مدل تفکر افکار پراکنده است که ما دائم فکر کنیم؛ ولی اصلاً تبدیل به عمل نکنیم.

زمانی که تفکری را به عمل تبدیل کنم تازه آن موقع است که مشخص می‌شود که این تفکر سالم و درست بوده و به سرانجام رسیده یا نرسیده است؛ بنابراین تا زمانی که تبدیل به عمل نشود هیچ فایده‌ای ندارد. به همین دلیل است که در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست. هیچ راهی را باز نمی‌کند، چیزی را حل نمی‌کند اگر که به آن عمل نشود؛ اما در جهان‌های دیگر قطعاً تفکر قدرت مطلق حل خواهد بود؛ اما شرایطی دارد و به همین راحتی نیست که بگوییم در جهان‌های دیگر به مرحله شو شود می‌رسیم.

حتماً باید یکسری پارامترها را انجام دهیم که این پارامترها در وادی پنجم برای تزکیه انسان مطرح شده است. پارامترها عبارتند از: دوری از ضدارزش‌ها، خودداری، قناعت، صبر، پس‌انداز، غیبت، قضاوت و تجسس و توکل، رضا، تسلیم. این‌ها مواردی است که یک انسان برای رسیدن به مرحله شو شود در جهان‌های دیگر باید انجام دهد. در جهان مادی ما برای فرمان دادن باید حتماً زمان زیادی بگذاریم، وسیله‌اش را فراهم کنیم و زحمت بکشیم تا تبدیل شود به آنچه که در اندیشه ما است؛ اما در جهان‌های دیگر به محض این‌که اندیشه کردیم، اگر تفکر و اندیشه ما به وسیله این پارامترهای وادی پنجم تزکیه شده باشد.

درست است که ما فرصت داریم که تفکر کنیم و آن را تبدیل به عمل کنیم؛ اما آن هم زمانی دارد و هر موقع که بخواهیم نمی‌توانیم آن را انجام دهیم. زمان و مکان آن باید در جای خودش قرار بگیرد. مثلث تفکر شامل: قدرت فیزیک بدن، ظرفیت و قدرت انجام آن است. اگر چیزی وجود ما را فرا گرفته و خواست ما است، باید در جهت آن حرکت کنیم و آن را انجام دهیم. مثلاً من یک هنری را دوست دارم؛ اما منتظرم فرزندانم بزرگ شوند یا منتظرم به ثروتی برسم و بعد به کنگره کمک کنم.

دوست دارم کمک کنم؛ اما صبر می‌کنم تا زمانی برسد که ثروتمند شوم. هیچ تضمینی وجود ندارد که آن زمان به ما داده شود و ما آن فرصت را پیدا کنیم تا به آن چیزی که می‌خواهیم دست پیدا کنیم؛ به‌طور مثال اکنون من موسیقی را دوست دارم؛ اما صبر می‌کنم که خانواده آرام شود، فرزندان بزرگ شوند و همه کارهایم ردیف شوند، بعد بروم موسیقی یاد بگیرم. آن زمان هیچ وقت فرا نمی‌رسد. فرزندان که بزرگ می‌شوند، دردسرهایشان بیشتر می‌شوند. اوضاع نسبت به سال قبل بدتر می‌شود. هیچ وقت بهتر نمی‌شود، عال‌ تر نمی‌شود.

ما خیلی از کارها را در آسایش بیشتر انجام می‌دهیم از بابت آسایش و نگرانی ذهنی را می‌گویم؛ ولی کارمان بیشتر می‌شود، بچه‌ها بزرگتر می‌شوند، کارشان بزرگتر می‌شود، دوندگی ما بیشتر می‌شود؛ بنابراین به ما فرصت دیگری داده نمی‌شود و از فرصتی که اکنون داریم استفاده کنیم، مثلاً می‌خواهید هنری یاد بگیرید، کار بزرگی انجام بدهید، یک باغ یا باغچه‌ای داشته باشید، سفر بروید می‌خواهید امکانات فراهم شود تا بتوانید به آن سفر بروید، آن زمان ممکن است دست و پایت از کار بیفتد و سن و عمر به انسان اجازه ندهد و انسان فرسوده‌تر شود.

ممکن است دیگر نتوانیم از آن موضوع لذت ببریم؛ اگر چیزی را دوست داریم باید در جهت آن حرکت کنیم و انجام بدهیم. در مورد 3 پارامتر آخر هم کمی صحبت کنم. وقتی ما از نظر تفکر و اندیشه به جایی می‌رسیم بعد دیگر توکل می‌کنیم و بقیه را به خداوند می‌سپاریم و آنجا راضی به چیزی می‌شویم که قرار است اتفاق بیفتد و مقدر شده است که همان تقدیر است. آقای مهندس در سی‌دی‌های اخیر صحبت کردند همان تقدیر ما است. آنجا است که ما تلاش می‌کنیم، زحمت می‌کشیم و تفکر می‌کنیم بقیه دست ما نیست آنجا تقدیر است که از قبل خودمان فرستاده‌ایم، بعد جای دیگر تسلیم می‌شویم؛ چون هرقدر تلاش می‌کنیم چیزی که ما فکر می‌کنیم به آن شکل در نمی‌آید و بعد رهایش می‌کنیم.

بارها دیده‌ایم وقتی برای چیزی اصرار کردیم که به آن برسیم زمانی‌که رهایش کردیم درست شد، قدرتی در این رها کردن است؛ زیرا آن وقت خودت کنار می‌روی و اجازه می‌دهی دیگر نیروهای الهی وارد شوند؛ اما زمانی‌که می‌ایستی و فکر می‌کنی از دست خودت کاری برمی‌آید نیروهای الهی به شما کمک نمی‌کنند؛ ولی وقتی کنار می‌روی و اجازه می‌دهی که نیروهای الهی کارت را انجام بدهند آن‌ها کار خودشان را بلد هستند و انجام می‌دهند و به این دلیل است که حافظ می‌گوید: تو خود حجاب خودی حافظ از میان برخیز.

برگزاری انتخابات نگهبانی و انتخاب نگهبان دوره جدید

مرحله 30 سی‌دی همسفر هما رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)

تقدیر از مسئول امتحانات دوره پیشین و معرفی مسئول امتحانات دوره جدید

معرفی نفرات برتر آزمون فاینال

معرفی نفراتی که در آزمون‌های شعبه حضور فعال و مستمر دارند

مرزبانان کشیک: همسفر الهام و مسافر وحید
عکاس: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر فائزه (لژیون ششم)
تایپیست‌ها: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون چهارم) و همسفر هنگامه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم) 
ویرایش و ارسال: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون پانزدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی صالحی

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .