از قوه تا فعل، روایت یک دگرگونی

جلسه یکم از دوره سی‌و‌دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی عطار نیشابوری به استادی همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر زهرا و دبیری همسفر مریم با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌کند) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۹ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه: وادی پنجم و تأثیر آن روی من است. از همسفر راهنما محبوبه، ایجنت، گروه مرزبانی و دبیر جلسه که به من اجازه دادند در این جایگاه قرار بگیرم و آموزش ببینم، تشکر می‌کنم. در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌کند.

بعد از گذشت چهار وادی به وادی پنجم می‌رسیم. از وادی یک تا چهار، تفکر کردن و مسئولیت‌پذیری را یاد گرفتیم و این وادی، وادی به عمل درآوردن افکار و اندیشه‌ها است. در این وادی، سه جهان را که در آن زندگی می‌کنیم برای ما توضیح می‌دهد: جهان خاکی، جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم، جهان خواب، جهانی که ما به صورت ناخودآگاه در آن سیر می‌کنیم و جهان ذهنی که بسیار پیچیده و مهم است و هر آن‌چه را در آن تصور کنیم، به وجود می‌آید. به طور مثال، اگر من بگویم گل رز، همه شما در ذهن خود می‌توانید گل رز را تصور کنید. از جهان ذهنی به جهان عملی قدم می‌گذاریم، یعنی باید آن ساختاری را که در ذهنمان بوده است، به وجود بیاوریم یا نقشه آن را بکشیم و اجرا کنیم. به طور مثال، اگر بخواهم قرمه‌سبزی درست کنم، ابتدا باید ببینم مواد اولیه آن را دارم یا نه، اگر نداشته باشم، ساختار ذهنی خود را تغییر می‌دهم و غذای دیگری درست می‌کنم. در این وادی به ما می‌گوید که ساختارمان را از قوه به فعل دربیاوریم.

برای اصلاح اخلاق، رفتار و منش خود، باید سه اصل پندار، گفتار و کردار سالم را رعایت کنیم. این وادی هفت پله را برای تزکیه و پالایش به ما آموزش می‌دهد که باید آن‌ها را انجام دهیم. پله اول، برگشت از ضد ارزش‌ها است، یعنی از کارهای نادرستی مانند دروغ گفتن، غیبت کردن، پیمان‌شکنی و دزدی دوری کنیم. پله دوم، خودداری است، یعنی اگر از درست یا غلط بودن کاری مطمئن نیستیم یا نسبت به آن تردید داریم، از انجام آن خودداری کنیم. پله سوم، قناعت است، یعنی قدر داشته‌هایمان را بدانیم و از کمترین امکانات، بهترین استفاده را ببریم. مثلاً طبیعت از زمین سفت، آب شور و کود حیوانی، بهترین میوه‌ها را به وجود می‌آورد.

پله چهارم، باز هم از ما می‌خواهد از طبیعت الگو بگیریم. طبیعت هر چیزی را که بخواهد تولید کند، با فرآیند صبر و زمان به ثمر می‌رساند. برای مثال، گندم از زمان کاشت تا برداشت، هشت ماه زمان نیاز دارد تا رشد کند؛ همین‌طور مسافرانی که وارد کنگره می‌شوند؛ باید یازده ماه صبر کنند تا به درمان برسند. پله پنجم، تجسس، قضاوت و غیبت است. تجسس یعنی فضولی کردن در کار دیگران، قضاوت یعنی درباره دیگران داوری کردن و غیبت یعنی پشت سر دیگران صحبت کردن. این موارد باعث می‌شود انرژی ما گرفته شود و آرامش نداشته باشیم.

پله ششم، پس‌انداز است. ما انسان‌ها باید یاد بگیریم در زندگی پس‌انداز کنیم؛ زیرا پس‌انداز کردن در زندگی بسیار به کار می‌آید. پس‌انداز فقط مخصوص افراد ثروتمند نیست؛ بلکه برای کسانی که امکانات مالی محدودی دارند، اهمیت بیشتری دارد. پله هفتم، توکل، رضا و تسلیم است. ابتدا باید با تفکر و تلاش شروع به حرکت کنیم و به خداوند توکل داشته باشیم؛ سپس با قلب، زبان و عمل، نسبت به آن‌چه خداوند برای ما مقدر کرده است، رضایت داشته باشیم، یعنی آن‌چه را خدا برای ما می‌خواهد، دوست داشته باشیم. در مرحله بعد، پس از توکل و رضا، به مرحله تسلیم می‌رسیم. تسلیم به این معنا است که در برابر خواست و فرمان خداوند اطاعت کنیم؛ حتی اگر شرایط سخت و دشوار باشد.

در ادامه عکس‌های مربوط به اهدای جوایز نفرات برتر آزمون حضوری فاینال را می‌بینیم.

عکس‌های مربوط به رهایی لژیون تغذیه سالم به روش دژاکام را می‌بینیم.

مرزبانان کشیک: مسافر محمد و همسفر رویا
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم)
عکاس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
ویرایش: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر صفیه (لژیون یکم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر سمیه مرزبان خبری
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری