فکر کردن تنها مشکلی را حل نمی‌کند

سومین جلسه از دوره بیستم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گنجعلی‌خان کرمان با استادی  همسفر نجمه، نگهبانی همسفر اشرف و دبیری همسفر عفت با دستور جلسه « وادی پنجم ( در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست بلکه؛ توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۹ خردادماه ۱۴۰۵ ساعت :۱۶ آغاز به‌کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که به من اجازه دادند تا در این جایگاه قرار بگیرم. از آقای مهندس و خانواده محترم‌شان که این بستر را فراهم کردند که ما به حال خوش برسیم تشکر می‌کنم. در مورد دستور جلسه امروز که در رابطه با وادی‌ پنجم است می‌گوید که در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌کند؛ وقتی که برای اولین بار این وادی را می‌خواندم فکر کردم که حرکت کردم و به حرکت کردن خیلی اهمیت می‌دهم؛ اما زمانی که به کنگره آمدم و با آموزش‌ها آشنا شدم دیدم که این وادی شیوه درست زندگی کردن را به ما آموزش می‌دهد؛ مثلاً بارها شده که یک مشکل داشتیم و شب تا صبح نشستیم و فکر کردیم که چکار کنیم تا یک راه‌حل پیدا کنیم، هزاران فکر کرددیم و نقشه کشیدیم؛ اما تا زمانی که به آن عمل نکنیم، هیچ فایده‌ای ندارد؛ چون فکر ما هیچ تغییری در زندگی ما ایجاد نکرده است. تفکر مثل چراغی می‌ماند که راه را برای ما روشن می‌کند؛ ولی این پا‌های ما هستند که باید با آن‌ها قدم برداریم و در آن راه حرکت کنیم؛ چون تا زمانی که حرکت نکنیم هیچ اتفاقی نمی‌افتد و تفکر به تنهایی کافی نیست.

یکی از نکاتی که این وادی به ما یاد داد شناخت نیرو‌های بازدارنده است، نیروهای بازدارنده همیشه به صورت خشم، عصبانیت، قضاوت یا مسائل این‌‌گونه وارد زندگی ما می‌شوند یا ممکن است با ظاهری مثل تعلل در انجام کارها و موکول کردن آن‌ها به زمانی دیگر باشند، مثلاً بارها شده که برای انجام کاری به خودمان گفته‌ایم بگذار یک‌ ماه بعد، یک‌ هفته بعد انجام می‌دهم، الان شرایط مناسب نیست؛ اما بهترین زمان همین لحظه است که کار را انجام بدهیم و نه به آینده موکول کنیم. مورد بعدی که ما هنوز قبل از قدم برداشتن می‌خواهیم انجام بدهیم این است که اگر می‌خواهیم یک راهی را برویم؛ باید قبل از حرکت انتهای مسیر برای ما مشخص باشد، باید بدانیم که ته آن جاده به کجا می‌رود، آیا روشن است؟ آیا می‌توانیم در این راه پیشرفت کنیم یا نه. هیچ انسانی کامل نیست، هیچ قانونی نیست که ما با آن بتوانیم از انتهای راه نرفته با خبر شویم، مثل روز اول که به کنگره آمدیم و نمی‌دانستیم که آخرش چه می‌شود؛ اما آمدیم و رفتیم و سی‌دی نوشتیم، آموزش‌های راهنمایان‌مان را گوش دادیم و دیدیم که انتهای این راه موفقیت و آموزش است و مطالب بسیاری را آموختیم. من همیشه این جمله را که می‌گوید راه با راه‌رفتن ساخته می‌شود را خیلی دوست داشتم؛ یعنی ما نمی‌توانیم فقط با فکر کردن مسائل را حل کنیم بلکه باید حرکت کنیم؛ چون در سکون هیچ‌چیزی به‌دست نمی‌آید و یکی از زیباترین چیزهایی که کنگره به من آموخت این بود که انسان برای حرکت کردن آفریده شده است.

زندگی یعنی جاری بودن یعنی حرکت‌کردن، آموختن یعنی انسان یک چیزی را یاد بگیرد، زمین‌ بخورد، بلند شود، از مشکلات نترسد، این‌ها قوانین زندگی هستند و قرار نیست ما همه چیز را بلد باشیم، پاسخ همه سئوالات را بدانیم یا راه صدساله را یک شبِ برویم، زندگی یعنی این‌که حرکت‌ کنیم تا رشد کنیم و مسیر برای ما مشخص‌ شود، کنگره۶۰ به ما یاد داد که ما باید مسئول حالِ‌ خوبِ خودمان باشیم، مثلاً نیاییم برای این‌که زندگی خودمان خوب‌ شود، بیاییم همه را تغییر بدهیم، بلکه باید تغییر را از خودمان شروع کنیم؛ باید در صراط‌ مستقیم باشیم و از ضدارزش‌ها دوری کنیم، توبه‌ کنیم و زمانی که در صراط‌ مستقیم باشیم خداوند هم بهترین راه را جلوی پای ما می‌گذارد و به آرامش و آسایش می‌رسیم. باید هر کاری را با فکر کردن شروع‌ کنیم اگر در این مورد بخواهم مثالی بگویم، مسافر من ۳۰ سال مصرف‌ مواد داشت و زمانی که به کنگره آمد فقط می‌خواست موادش را کنار بگذارد؛ ولی کم‌ کم آمد و ۲، ۳ ماه که گذشت به دنبال درمان سیگار خود رفت و رفته‌ رفته و با حرکت راه برایش نمایان شد و قرص‌های اعصاب‌ را هم کنار گذاشت و الان ۹ ماه است که رهایی دارد، منظور این است که فقط فکر کردن به درد نمی‌خورد و باید حرکت‌ کنیم و در مسیر قرار بگیریم تا بتوانیم به آسایش و آرامش برسیم، خیلی از ما می‌ترسیم که این راهی که رفتیم شاید در آن راه موفق نشویم، نباید بترسیم باید حتی با قدم‌های کوچک که شده قدم برداریم؛ چون بهتر از نشستن و حرکت‌ نکردن است و در آخر خداوند را شاکر و سپاسگزارم که مسیر کنگره را برای من هموار کرد تا از آموزش‌های ارزشمند کنگره بهره‌مند شوم و امیدوارم همه مسافرها و همسفرها در مسیر آگاهی و دانایی باشند و با عملی کردن آموزش‌ها به تعادل و آرامش برسند.

اهداء لوح تقدیر اعضاء لژیون سردار

با اتمام دوره خدمتی راهنما همسفر نرگس، راهنما همسفر فاطمه به‌ عنوان مسئول آزمون‌ها معرفی گردید.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا و مسافر جابر
تایپیست: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
عکاس: همسفر سارا رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر توران رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی گنجعلی‌خان