English Version
This Site Is Available In English

عقل سالم حکم می‌کند

عقل سالم حکم می‌کند

جلسه هشتم از دوره سیزدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی گوجان به استادی راهنمای تازه‌واردین همسفر‌ سمیه، نگهبانی همسفر فریبا و دبیری همسفر زینب با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.) و تاثیر آن روی من» روز دوشنبه ۲۹ تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در وادی‌های اول تا چهارم به مسئله تفکر و اندیشه پرداخته می‌شود که چگونه حوزه یک تفکر صحیح را مشخص می‌کنیم تا بتوانیم، بهتر تصمیم بگیریم. در ابتدای وادی از سه جهان صحبت می‌شود؛ جهان خاکی ما آن را به‌ طور کامل لمس و احساس می‌کنیم، جهان خواب که به‌صورت ناخودآگاه در آن زندگی می‌کنیم و جهان ذهنی که آنچه در ذهن ما اتفاق می‌افتد، در آن شکل می‌گیرد. از آن‌جا که ما از ماده ساخته شده‌ایم، درک جهان ذهنی برای ما بسیار دشوار است و در ابعاد دیگر آن را بهتر درک خواهیم کرد.

وادی پنجم به ما می‌آموزد که تفکر را از قوه به فعل تبدیل کنیم؛ یعنی آنچه در ذهن ما وجود دارد به مرحله اجرا در آوریم. در مورد به اجرا درآمدن قوه به فعل، داستان ساده‌ای بیان می‌شود: روزی پیرمردی دو دانه بذر در دست داشت. دانه اول با غرور گفت: «من در درون خود هزاران شاخه، هزاران برگ و صدها میوه دارم، من کامل هستم.» پیرمرد، دانه را روی طاقچه گذاشت. دانه دوم چیزی نگفت و خود را به دست باغبان سپرد. زیر خاک رفت، تاریکی را تحمل کرد، باران را تجربه کرد، سرما و گرما را پشت سر گذاشت، پوسته خود را شکافت و آرام‌آرام جوانه زد.

سال‌ها بعد، دانه اول هنوز همان دانه‌ای بود که روی طاقچه مانده بود، سالم؛ اما بی‌ثمر. دانه دوم درختی شده بود که  پرندگان روی شاخه‌هایش لانه می‌ساختند، رهگذران زیر سایه‌اش استراحت می‌کردند و هر سال صدها دانه جدید هدیه می‌داد،
این دقیقاً مفهوم وادی پنجم است. همه ما قوه مهربان شدن، دانا شدن، درمان شدن و موفق شدن را در وجود خود داریم؛ اما تا زمانی که آموزش‌ها را به عمل تبدیل نکنیم، آن توانایی‌ها فقط در حد یک استعداد باقی خواهند ماند.

در جمعیت احیا انسانی کنگره۶۰ نیز همین‌طور است. ممکن است تمام وادی‌ها را حفظ کنیم، کتاب‌ها را بارها و بارها بخوانیم و ساعت‌ها درباره آموزش‌ها صحبت کنیم؛ اما اگر آن‌ها را در زندگی روزمره به مرحله اجرا در نیاوریم، هنوز همان بذری هستیم که روی طاقچه مانده است. در این وادی از هفت مورد سخن گفته می‌شود که مانند پله‌هایی هستند و انسان را از مرحله دانستن به مرحله ساختن خود می‌رسانند.

۱) برگشت از ضد ارزش‌ها؛ یعنی پرهیز از هر چیزی که باعث شود، روان انسان آلوده و بی‌قرار شود؛ مانند دروغ گفتن، غیبت کردن، شهادت نادرست دادن و تجاوز به حریم دیگران.
۲) خودداری: گاهی برای انجام دادن کاری، هرچه فکر می‌کنیم به نتیجه نمی‌رسیم؛ به عبارت دیگر نمی‌دانیم انجام آن کار به نفع ما است یا به ضرر ما و یا اینکه ارزش است یا ضد ارزش. در این شرایط، عقل سالم حکم می‌کند که از انجام آن کار خودداری کنیم.

۳) قناعت: باید یاد بگیریم که چگونه از ساده‌ترین چیزها و کمترین امکانات، بهترین نتیجه را به وجود آوریم؛ همان‌گونه که درخت خرما از آب شور، بهترین و خوش‌طعم‌ترین میوه را به ما هدیه می‌دهد.
۴) صبر: عبارت است از پشت سر گذاشتن، طی کردن و تحمل زمان، همراه با تلاش و کوشش لازم برای رسیدن به اهداف تعیین‌ شده. صبر را نباید با تحمل اشتباه گرفت؛ زیرا صبر، هدفمند است و در پایان، نتیجه و ثمر خواهد داد.

۵) تجسس، قضاوت و غیبت: این سه عمل، نتیجه‌ای جز دریافت اطلاعات ناقص و نادرست در بر ندارند. همان‌طور که آقای مهندس حسین دژاکام می‌فرماید: «غیبت مانند دیوار خراب، پوسیده و شکسته‌ای است که هر لحظه بر سر خودمان آوار می‌شود».
۶) پس‌انداز: مسیر زندگی، مسیری پرپیچ‌ و خم و همراه با فراز و نشیب‌های غیرقابل پیش‌بینی است. بنابراین، یکی از نکاتی که می‌تواند تا حدودی این مسیر را هموار کند، پس‌انداز کردن است. پس‌انداز، خود حکمت و معجزه‌ای دارد که تا به آن دست نیابیم، متوجه قدرت و برکت آن نخواهیم شد، باید آن را حس کنیم و به فرزندانمان نیز بیاموزیم.

۷) توکل، رضا و تسلیم: ما در تمامی مراحل مختلف زندگی، باید با تفکر، تلاش و کوشش حرکت کنیم. به قدرت مطلق توکل داشته باشیم و به آنچه از طرف او برای ما تقدیر می‌شود، رضایت داشته باشیم. وقتی از مرحله توکل و رضا عبور کردیم، وارد مرحله تسلیم می‌شویم؛ جایی که دیگر خواسته‌ای جز خواسته قدرت مطلق نداریم و نه موافقت و مخالفتی با او نداریم.

بنابراین در کنگره۶۰ نیز اگر مسافر یا همسفر آموزش‌ها را بشنود؛ اما آن‌ها را در زندگی خود اجرایی نکند، نتیجه‌ای حاصل نخواهد شد. درمان واقعی زمانی اتفاق می‌افتد که آموزش‌ها در رفتار، گفتار و نگرش انسان جاری می شوند. به‌همین دلیل، وادی پنجم را وادی عمل می‌نامند؛ زیرا پلی میان دانستن و شدن است.

تقدیر از مسئول امتحانات دوره‌ قبل راهنما همسفر سمیه و معارفه مسئول امتحانات دوره جدید  راهنما همسفر سمانه

مرزبانان کشیک: همسفر فروزان و مسافر یاسر
ویرایش و ارسال:  همسفر صوفیه (مرزبان خبری)
عکاس : همسفر تارا رهجوی راهنما همسفر سمانه(لژیون دوم)
همسفران نمایندگی گوجان

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .