جلسه هشتم از دور پانزدهم کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره۶۰ نمایندگی ایران با دستور جلسه (وادی پنجم و تأثیر آن بر روی من) با استادی مسافر رضا، نگهبانی مسافر بختیار و دبیری مسافر علیرضا روز یکشنبه ۲۸ تیرماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد

سلام دوستان رضا هستم یک مسافر
دستور جلسه در مورد وادی پنجم است، در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل مینماید.
چهار وادی قبل برای تفکر کردن بود؛ در وادی پنجم میگوید علاوه بر تفکر باید پله به پله حرکت کرد.
چهارده وادی داریم که آخرین وادی همان وادی عشق است.
برای اینکه ما بخواهیم به حال خوب برسیم و مسیرمان را ادامه بدهیم، باید از مسیر ضد ارزشها برگشت نمائیم؛ یعنی آن کارهای ضد ارزشی گذشته را دیگر انجام نمیدهیم و به مرور به سمت ارزشها حرکت میکنیم.
خودداری؛ یعنی کاری که نمیدانیم انجام دهیم یا ندهیم، صلاح بر این است که آن کار را انجام ندهیم؛ مثلا راهنما در دفترچه یادداشت نموده که یک سیسی شربت بخورم، بعد از خوردن یک سیسی دیدم حالم خوب نیست مصرف دارو را به تجویز خودم بیشتر میکنم، این کار را نباید کرد.
قناعت؛ قناعت نخوردن یا خسیس بودن نیست، قناعت درست استفاده کردن از امکاناتی است که تحت اختیار ما قرار دارند.
ای قناعت توانگرم گردان
که ورای تو هیچ نعمت نیست
کنج صبر اختیار لقمان است
هر که را صبر نیست حکمت نیست.
صبر؛ یعنی سعی و تلاش برای هدفی که داریم؛ نه اینکه در خانه بخوابیم و بگوییم بعد از ده ماه رهایی میگیریم، خیر؛ به آن صبر نمیگویند آن تنبلی و کاهلی است.
صبر همراه با سعی و تلاش و آمدن به کنگره و گوش دادن به حرف راهنما، ورزش کردن، به استخر و پارک رفتن، تا بعد از ده ماه به رهایی برسیم.
قضاوت؛ قضاوت آنقدر مهم است که در مورد آن دستور جلسه هفتگی داریم؛ قضاوت کردن خیلی سخت است.
امام علی میفرماید: صندلی قضاوت تنها صندلی است که پایههای آن بر روی آتش جهنم قرار دارد.
از اینکه به صحبتهای من گوش کردید از همه شما عزیزان سپاسگزارم
.jpg)
تایپیست و عکاس:مسافر محمد لژیون ۱
ویرایش و ارسال: مسافر بختیار لژیون ۱۲
مرزبان کشیک: مسافر فرامرز
- تعداد بازدید از این مطلب :
44