گاهی صبر در برابر سختی‌ها دشوار و طاقت‌فرسا است

سلام دوستان فرزانه هستم یک همسفر:

در جهان ما، تفکر به‌تنهایی قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه زمانی کامل می‌شود که همراه با رفتن و رسیدن باشد. برای مثال وقتی تصمیم می‌گیریم ساندویچ بخوریم، ابتدا باید تمام مراحل برای تهیه تا خوردن ساندویچ در ذهن برنامه‌ریزی شود برای خوردن ساندویچ یا هر غذای دیگری دو نکته لازم است اول تفکر و تشکیل ساختار مناسب برای خوردن ساندویچ و دوم به اجرا درآوردن همان ساختار ذهنی تا مرحله خوردن.بنابراین در این وادی، اگر نتوانیم ساختار ذهنی و تفکر خود را به ساختار عملیاتی تبدیل کنیم، هرگز به نتیجه نمی‌رسیم یعنی؛ همیشه ساختار ذهنی ساندویچ را فراهم می‌کنیم، اما هرگز به بخش مهم و لذت‌بخش آن یعنی خوردن ساندویچ نمی‌رسیم. برای خروج یا صعود از اضطراب، نگرانی، پریشانی و ناامیدی باید پله‌ها را به‌ مرور طی کنیم، پله‌هایی مانند برگشت از ضد‌ارزش‌ها، خودداری، قناعت، صبر، تجسس، قضاوت، غیبت، پس‌انداز، توکل، رضا و تسلیم.

در این وادی، پله صبر تأثیر زیادی روی من و زندگی‌ام داشته است. با آمدن مسافرم به کنگره۶۰ و همسفر شدن من، آموختم که نباید از تلاش و کوشش دست بکشم و برای رسیدن به اهدافم باید صبر داشته باشم و ناامید نشوم. گاهی صبر در برابر سختی‌ها و مشکلات بسیار دشوار و طاقت‌فرسا است؛ اما به خودم امید می‌دهم که باید به نتیجه مطلوب کار نگاه کنم و تسلیم اهریمن و تاریکی نشوم. با آمدنم به کنگره۶۰ آموختم که صبر پیشه کنم، گاهی واقعاً صبر در برابر سختی‌ها سخت است، اما با توکل به خداوند و امید دادن به خودم، تلاش می‌کنم از تاریکی‌ها بیرون بیایم و با تفکر، زندگی‌ام را نجات دهم. همیشه این ضرب‌المثل را در ذهنم تداعی می‌کنم گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی.
به هر حال در وادی پنجم باید ساختارهای فکری خود را به ساختارهای عملی و اجرایی تبدیل کنیم.

سلام دوستان طاهره هستم یک همسفر:

در این وادی می‌آموزیم که باید ساختارها و تفکرات خود را از قوه به فعل درآوریم و به آن دسته از افکارمان که منطقی هستند اجازه دهیم وارد مرحله اجرایی و عملیاتی شوند تا ساختارهای عملی جدید شکل بگیرد. زمانی که می‌خواهیم یک ساختار فکری و ذهنی را به ساختار عملیاتی تبدیل کنیم، لازم است بستری مناسب فراهم شود و اگر این بستر مهیا نباشد، قادر نخواهیم بود آن کار را درست انجام دهیم.

برای مثال وقتی می‌خواهیم امتحان بدهیم، اگر ترس و اضطراب داشته باشیم، نمی‌توانیم آنچه را خوانده‌ایم به یاد بیاوریم، با وجود چنین حالات و احساساتی ورود به مرحله عمل ناقص خواهیم شد. بنابراین باید آرام‌ آرام روی پالایش و تزکیه خود کار کنیم و از اضطراب، ترس، عدم اعتماد به‌ نفس و ناامیدی فاصله بگیریم تا به آرامش برسیم، رسیدن به آرامش نیازمند پاکسازی و سازندگی از درون است. برای اصلاح اخلاق و رفتار باید سه اصل پندار سالم، گفتار سالم، کردار سالم را در نظر داشته باشیم. وقتی اندیشه و تفکر سالم باشد، گفتار نیز سالم می‌شود و زمانی که گفتار سالم باشد، به‌طور طبیعی به سمت کردار سالم و عمل صالح هدایت می‌شویم؛ همچنین باید بدانیم که دانستن تنها بدون به‌ کارگیری عملی دانسته‌ها هیچ ارزشی ندارد.

نکته دیگری که در این وادی مطرح شده، موضوع پس‌انداز است. آموختم که باید پس‌انداز داشته باشم و حتی با درآمد کم هم می‌توان پس‌انداز کرد، می‌توان از خرج‌های اضافه کم کرد و کنار گذاشت.
مطلب بعدی قضاوت است، قبل از اینکه به کنگره بیایم، غیبت می‌کردم یا اگر کسی غیبت می‌کرد، گوش می‌دادم؛ اما اکنون تلاش می‌کنم از ضد‌ارزش‌ها فاصله بگیرم و خدا را سپاسگزارم که راه کنگره برایم باز شد. ان‌شاءالله بتوانم آموزش‌هایی را که می‌گیرم، به‌درستی عمل کنم.

سلام دوستان زهرا هستم یک همسفر:

از وادی یکم تا چهارم، تفکر را آموختیم تا بتوانیم با کمک خود و توانایی‌های خود مشکلات را حل کنیم. همان‌طور که می‌دانید انسان در سه جهان زندگی می‌کند یک جهان خاکی که آن را حس می‌کنیم، دوم جهان خواب که در ناخودآگاه ما وجود دارد و سوم جهان ذهنی که مقدمه‌ای برای برنامه‌ریزی و چگونگی زندگی کردن در جهان خاکی است. در این وادی به هفت پله یا هفت پارامتر می‌رسیم. این پله‌ها برای خروج از ضد‌ارزش‌ها و رسیدن به آرامش توصیه شده‌اند و من همسفر سفر اول باید این پله‌ها را چه آگاهانه و چه ناآگاهانه پشت سر بگذارم تا به سفر دوم برسم. این پارامترها عبارت‌اند از:
دوری از ضد‌ارزش‌ها: یعنی تصمیم بگیرم کار ضد‌ارزشی انجام ندهم، طوری رفتار کنم که رفتار و عملکردم تغییر کند و فقط زبانی توبه نکنم.

خودداری: اگر در مسئله‌ای دچار شک شدم و ندانستم انجام آن کار به صلاحم است یا نه، از انجام آن خودداری کنم.
قناعت: یعنی به داشته‌هایم قناعت کنم. برای مثال، برای تهیه رب، خودم رب را درست کنم تا مطمئن باشم مواد افزودنی ندارد و سالم است. صبر: من همسفر باید صبر کنم تا بتوانم از مراحل و مشکلات زندگی‌ام عبور کنم. تجسس، قضاوت، غیبت: باید یاد بگیرم تجسس نکنم، در زندگی دیگران قضاوت نکنم و مثل یک قاضی یک‌طرفه حکم ندهم. همچنین بدانم اگر پشت سر دیگران حرف بزنم، مطمئن باشم افرادی هستند که پشت سر من هم حرف می‌زنند.

پس‌انداز: در کنگره تا حدودی یاد گرفتم چگونه پس‌انداز کنم، برای مثال از سکه‌های چند سوتی که قیمت ناچیزی دارند خریداری و سپرده‌گذاری کنم.
توکل، رضا، تسلیم: باید یاد بگیرم ابتدا به خدا توکل کنم و خدا را وکیل خود قرار دهم؛ سپس راهنمایم را وکیل خود قرار بدهم و خودم را به او بسپارم. باید تسلیم راه، راهنما و کنگره باشم. در مرحله آخر، شخصی که به جایگاه تسلیم رسیده باشد می‌تواند تسلیم آقای مهندس و راهنما شود و هرچه راهنما، می‌گوید انجام دهد.
امیدوارم بتوانم تمام مراحل را پشت سر بگذارم تا آرامش را به زندگی خودم و مسافرم روانه کنم.

سلام دوستان بهجت هستم یک همسفر:

در وادی‌های اول تا چهارم آموختیم که تفکر سنگ‌‌ بنای هستی و خروج از بیهودگی است؛ اما وادی‌ پنجم به ما هشدار می‌دهد که تفکر به‌ تنهایی قدرت مطلق نیست و برای رسیدن به نتیجه باید رفت و رسید. در حقیقت این وادی پل است میان جهان ذهنی پر از ایده و جهان فیزیکی عملیاتی است، جهان ذهنی با قدرت شو شود خود بستری برای پرورش افکار است؛ اما اگر این ساختارها در دنیای بیرون پیاده نشوند، به‌ جای آرامش، منشأ اضطراب و ترس خواهند شد. برای خروج از ترس و ناامیدی و رسیدن به تعادل، تزکیه و پالایش تنها راهکار است.

این فرایند با سه مؤلفه پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک آغاز می‌شود. اولین گام در این مسیر، برگشت از ضد‌ارزش‌ها یا توبه است که باید به‌ مرور و ذره‌ذره صورت بگیرد. قناعت یعنی بهره‌برداری از حداقل امکانات؛ همان‌گونه که طبیعت، الگوی ما، در تولید محصولات مختلف قناعت را به ما می‌آموزد، زمین شوره‌زار با اندکی آب تلخ و کمی کود می‌تواند میوه شیرین به بار آورد. صبر ستون استقامت در زندگی است، صبر به معنای تحمل زمان همراه با تلاش است، نه انفعال زیرا زندگی جریانی پویا است و پیروزی، ثمره صبوری در کنار حرکت است. پس‌انداز فقط مادی نیست؛ بلکه معنوی نیز است و پایه اقتدار و امنیت در فراز و نشیب‌های زندگی محسوب می‌شود.

در نهایت، رسیدن به مقام توکل، رضا و تسلیم اوج این وادی است. ابتدا با تفکر و تلاش، خداوند را وکیل خود قرار می‌دهیم؛ سپس به آنچه تقدیر الهی است خوشنود می‌شویم و در آخرین مرحله، تسلیم او خواهیم شد. وادی پنجم به ما می‌آموزد که اگر از الگوهای طبیعت درس بگیریم، می‌توانیم از انسانی مصرف‌کننده به انسانی متعادل و آرام تبدیل شویم. من پس از آشنایی با این وادی و حضور و آموزش در کنگره، به اهمیت قناعت، صبر و پس‌انداز بیش‌تر پی بردم و متوجه شدم که آرامش واقعی زمانی به وجود می‌آید که دانایی به عمل تبدیل شود.

نویسندگان: اعضای لژیون نهم راهنما همسفر طیبه
رابط خبری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر طیبه (لژیون نهم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون چهارم) دبیر سایت