وادی پنجم پلی میان ذهن و عمل

تعدادی از رهجویان لژیون ششم نمایندگی آکادمی در خصوص دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفکر قدرت‌ مطلق، حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن آن را کامل می‌نماید.) و تأثیر آن روی من» این‌گونه نوشتند:

همسفر سمیه:

وادی پنجم این‌گونه می‌گوید: «در جهان ما، تفکر قدرت مطلق نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید». نخستین و مهم‌ترین نکته‌ای که از این وادی دریافتم، این است که فکر کردن بدون عمل، هیچ ارزشی ندارد. اگر شبانه‌روز فقط بنشینیم، فکر کنیم و اطلاعات و آگاهی کسب کنیم؛ اما ندانیم چگونه از آن‌ها بهره بگیریم، این آگاهی هیچ سودی برای ما نخواهد داشت. درواقع، این همان مصداق جمله معروف است که می‌گوید: «از تو حرکت، از خدا برکت».

وادی پنجم به من می‌آموزد که باید عمل کنم؛ زیرا علم بدون عمل ارزشی ندارد. از همین رو، باید از جهان ذهنی به جهان عملی و عینی قدم بگذاریم؛ یعنی هر آنچه را در ذهن طراحی و برای آن برنامه‌ریزی کرده‌ایم، از مرحله اندیشه خارج کنیم، به عمل درآوریم و وارد عرصه اجرا شویم. وادی‌های اول تا چهارم بیشتر به تفکر، شناخت و نگرش ما می‌پرداختند؛ اما در وادی پنجم، تمامی آموخته‌ها جنبه عملی پیدا می‌کنند. به بیان دیگر، آنچه را در ذهن پرورش داده‌ایم، باید در زندگی به کار ببندیم.

این وادی به جهان‌های خاکی، ذهنی و خواب اشاره دارد و بیان می‌دارد که برای به‌کاربستن آموخته‌ها، لازم است از ضدارزش‌ها و انحرافات فاصله بگیریم و مسیر خود را اصلاح کنیم. یکی از ابزارهای این حرکت، بازگشت از ضدارزش‌هاست که از آن با عنوان «توبه» یاد می‌شود.

ما نباید از خداوند یا دیگران شکایت کنیم و مدام بگوییم: «چرا این را به من نداد»؟ یا «چرا این کار را برای من انجام نداد»؟ و همواره طلبکار باشیم. به یک درخت دقت کنید؛ مقدار اندکی خاک، آب و حتی کود دریافت می‌کند؛ اما در مقابل، میوه‌های شیرین، سایه و زیبایی را به انسان هدیه می‌دهد. حال، ما انسان‌ها در برابر همه نعمت‌ها و داشته‌هایی که دریافت می‌کنیم، چه هدیه‌ای به دیگران و جهان هستی تقدیم می‌کنیم؟

در این وادی می‌آموزیم، نباید فقط از دیگران توقع داشته باشیم؛ بلکه باید خود نیز حرکت کنیم، بکوشیم و انسان‌های مفیدی باشیم، نه اینکه منتظر بمانیم دیگران برای ما کاری انجام دهند. پیام ماندگار این وادی برای من «حرکت» است؛ زیرا هیچ اندیشه‌ای، هرچقدر هم درست و ارزشمند باشد، بدون عمل به نتیجه نمی‌رسد. تنها زمانی می‌توان به آرامش، تعادل و حال خوش دست یافت که آموخته‌ها را در زندگی به کار بست.

همسفر پرنیان:

وادی پنجم برای من این پیام را داشت که فکر کردن به‌تنهایی نمی‌تواند باعث تغییر زندگی شود. تا زمانی که انسان تصمیم‌های خود را به عمل تبدیل نکند به نتیجه‌ای نخواهد رسید. ارزش واقعی دانستن، در به‌کارگیری آن در زندگی روزمره است.

هر تغییری ابتدا از ذهن انسان آغاز می‌شود؛ اما اگر تنها در ذهن باقی بماند، هیچ تأثیری بر زندگی نخواهد داشت. داشتن هدف و برنامه ضروری است؛ اما مهم‌تر از آن، آغاز حرکت و قدم برداشتن در مسیر رسیدن به هدف است.
یکی از نکاتی که بیش از همه توجه مرا جلب کرد، اهمیت اصلاح خود بود. انسان باید پیش از هر چیز، رفتار، اخلاق و افکار خود را بررسی کند و برای بهبود آن‌ها بکوشد. دوری از دروغ، غیبت، قضاوت دیگران و ناامیدی، می‌تواند آرامش بیشتری به زندگی ببخشد.

بخش مربوط به «صبر» نیز برای من بسیار آموزنده بود. هیچ موفقیتی بدون صرف زمان و تلاش به دست نمی‌آید. همان‌گونه که طبیعت برای رشد یک گیاه به زمان نیاز دارد، انسان نیز برای رسیدن به خواسته‌های خود باید صبور باشد و از سختی‌های مسیر خسته نشود.

موضوع «قناعت» نیز برداشت زیبایی برای من داشت. قناعت را به معنای کم‌خواستن نمی‌دانم؛ بلکه آن را استفاده درست از امکانات و برنامه‌ریزی برای آینده می‌بینم. همچنین، پس‌انداز را یکی از عادت‌های ارزشمندی می‌دانم که می‌تواند امنیت و آرامش بیشتری برای آینده فراهم کند.

قضاوت کردن دیگران بدون آگاهی از شرایط زندگی آن‌ها، درست نیست. هر انسانی شرایط و مشکلات خاص خود را دارد، بنابراین بهتر است به‌جای دخالت در زندگی دیگران، بیشتر به اصلاح رفتار و شخصیت خود توجه کنم.
در پایان، این وادی به من یادآوری کرد که موفقیت تنها با آرزو کردن و فکر کردن به دست نمی‌آید. زمانی می‌توان به آرامش و نتیجه مطلوب رسید که تفکر، تلاش، صبر، اخلاق نیک و توکل در کنار یکدیگر قرار گیرند. مهم‌ترین پیام این وادی برای من این است که عمل کردن، ارزش واقعی اندیشه را آشکار می‌کند و هر قدمی که در مسیر درست برداشته شود، انسان را به زندگی بهتر نزدیک‌تر می‌سازد.

رابط خبری: همسفر بهار رهجوی راهنما همسفر بهجت (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر بهجت (لژیون ششم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی آکادمی