تسلیم قدرت مطلق

جلسه چهارم از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶٠ نمایندگی رضوی مشهد به استادی‌ همسفر محبوبه، نگهبانی همسفر مرضیه و دبیری همسفر مهسا با دستور جلسه «وادی پنجم (در جهان ما تفكر، قدرت مطلق حل نيست؛ بلکه توأم با رفتن و رسيدن آن را كامل می‌نمايد.) و تأثیر آن روی من» روز یک‌شنبه ۲۸تیرماه۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ستایش می‌کنم و درود می‌فرستم بر فرستادگان و فرماندهان. از نگهبان عزیز، ایجنت محترم خانم راضیه، مرزبانان عزیز و راهنمای عزیزم خانم معصومه که این فرصت را به من دادند تا این جایگاه را تجربه کنم، تشکر می‌کنم. دستور جلسه درباره وادی پنجم است: «در جهان ما، تفکر قدرت مطلقِ حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید.»

ما چهار وادی را تفکر و بررسی کردیم؛ تمام ساختارها با فکر به وجود می‌آیند، ما بیهوده به این حیات نیامده‌ایم و قطعاً رسالتی داریم. هیچ موجودی به اندازه خودِ ما، راجع به ما فکر نمی‌کند. در وادی چهارم آموختیم مسئولیت کارهای خود را باید به عهده بگیریم و به خداوند واگذار نکنیم. در وادی پنجم، باید تفکرات خود را از قوه به فعل تبدیل کنیم. یعنی باید تفکراتمان را عملی کنیم. تفکری که بدون عمل باشد، هیچ ارزشی ندارد و به نتیجه مطلوبی نخواهیم رسید.

هر انسانی در حیات خود به‌طور طبیعی به تفکر و تعقل دعوت می‌شود؛ آن‌کس که وارد می‌شود و ادامه را تا انتهای بی‌نهایت طی می‌کند، می‌داند در پی چیست و چه می‌خواهد. ما انسان‌ها در بُعد زمین در چندین جهان زندگی می‌کنیم: جهان اول، جهانی که الان در آن بیداریم و زندگی می‌کنیم؛ جهان دوم، جهانی که در آن می‌خوابیم، به بُعد دیگری می‌رویم و خواب می‌بینیم و جهان سوم، جهانی فوق‌العاده پیچیده که آن‌قدر مهم، بزرگ و عظیم است که ما نمی‌توانیم آن را درک کنیم. البته جهانِ سوم، مقدمه یا تمرینی برای چگونگی زیستن در این جهان خاکی است که سایر جهان‌ها با برنامه‌نویسی به‌وسیله تفکر و ساختارها به وجود می‌آیند.

حالا برای رسیدن به آرامش و حالِ خوش باید چه‌کار کنیم؟ اول از همه باید پاکسازی کنیم؛ پاکسازی را باید از خودمان شروع کنیم. برای پاکسازی، چند مؤلفه به ما گفته‌اند: پندار نیک، گفتار نیک و کردار نیک. پندار سالم یعنی فکر و اندیشه سالم. گفتار سالم یعنی چه؟ یعنی زبانِ خوب و خوش؛ یعنی بدانی با طرف مقابل چگونه صحبت کنی که حرف‌هایت به دلش بنشیند و گفتاری سالم با او داشته باشی. کردار سالم یعنی این‌که بتوانیم کارهای درست را به نحو احسن انجام دهیم. برای این کار، باید در مسیرِ تزکیه و پالایش باشیم.

تزکیه و پالایش را هر کسی باید از خودش شروع کند؛ یعنی باید از ضد‌ارزش‌ها دوری کنیم و به سوی ارزش‌ها حرکت کنیم. ضد‌ارزش‌هایی مثل دروغ گفتن، غیبت کردن، تجسس در امور دیگران، رشوه‌ گرفتن یا دادن، پیمان‌شکنی، قضاوت‌های بی‌جا و حتی مصرف مواد مخدر، همگی کارهای ضد‌ارزش هستند. حالا با این کارهای ضد‌ارزش چه کنیم؟ باید از آن‌ها فاصله بگیریم؛ باید توبه کنیم. توبه یعنی بازگشت، یعنی تکرار نکردنِ آن عملِ زشت.

در بخش دیگری از وادی، درباره‌ قناعت، پس‌انداز و صبر صحبت شده است. قناعت یعنی اینکه از کمترین امکانات، بیشترین راندمان را داشته باشیم؛ یعنی شکرگزار باشیم و از آنچه داریم، به نحو احسن استفاده کنیم. البته قناعتی که در آن پس‌انداز نباشد، به کار نمی‌آید. پس‌انداز هم می‌تواند مادی باشد و هم معنوی. خدا را شکر که تک‌تک ما که در کنگره حضور داریم، توانسته‌ایم آموزش‌های درست را از اینجا دریافت کنیم. پس‌انداز مادی را که می‌دانیم، یعنی بخشی از درآمدمان را برای روز مبادا کنار بگذاریم.

پس‌انداز معنوی چیست؟ پس‌انداز معنوی یعنی من امروز با یک کلامِ خوب یا یک آرامش، به خواهر لژیونی‌ام لبخند بزنم یا در جامعه و بیرون از کنگره، به اطرافیانم خیر برسانم؛ این یعنی برای خودم پس‌انداز معنوی کرده‌ام. اما اگر با تندخویی با دیگران برخورد کنم، این یک پس‌انداز محسوب نمی‌شود. ما اینجا یاد گرفتیم که پس‌انداز مادی و معنوی چگونه انجام می‌شود. موضوع دیگر صبر است. صبر عبارت است از پشت سر گذاشتن، طی کردن یا تحمل کردن، همراه با تلاش و کوشش برای رسیدن به هدف تعیین‌شده. باید بدانیم زمانی که در مسیر رسیدن به هدف هستیم، صبر تنها ابزارِ ما در برابر مشکلات است. البته صبر کردن کار بسیار سختی است، اما نتیجه‌ آن بسیار شیرین است.

من خودم در کنگره، صبرِ واقعی را یاد گرفتم. از راهنمای عزیزم آموختم که چگونه در تمام مشکلاتم صبور باشم؛ چرا که فهمیدم وعده‌ خداوند دروغ نیست. من در عین حال که تمام تلاشم را کردم، به خدا توکل کردم، او را وکیل خود دانستم و به رضای خدا راضی شدم. رضای خدا یعنی من با قلب، زبان و عمل خود، با هر آنچه از طرف خداوند برایم تقدیر شده، تسلیم باشم و آن را با رضایت بپذیرم. وقتی رضایت داری، در واقع تسلیمِ قدرت مطلق می‌شوی و می‌پذیری که تمام این سختی‌ها و مشکلات، تنها برای رشد، موفقیت و قوی‌تر شدنِ ماست. در این حالت، دیگر از هیچ‌کس و هیچ‌چیز شکایتی نداری.

در ادامه می‌خواهم بگویم اگر می‌خواهید حال دلتان خوب باشد و به آرامش حقیقی برسید، سعی کنید آنچه از کنگره یاد گرفته‌اید را به عمل تبدیل کنید و به سمت ارزش‌ها حرکت کنید. قدر زمانِ خود را بدانید. من این موضوع را بارها در سی‌دی‌های آقای مهندس شنیده‌ام؛ ایشان می‌فرمایند: «قدر زمان و لحظه‌‌هایتان را بدانید.» در پایان از خدای عاشق و مهربانم تشکر می‌کنم که به من اجازه ورود به کنگره را داد. همچنین از آقای مهندس و خانواده‌ محترمشان ممنونم، چرا که اگر صبرِ این عزیزان نبود، قطعاً این بستر برای ما فراهم نمی‌شد. کمال تشکر و قدردانی را تقدیم می‌کنم به استادِ با‌عشق خودم، راهنمای عزیزم که درسِ صبر را به زیبایی به من آموخت.

معرفی و تقدیر از نفرات برتر آزمون فاینال 

تقدیر از مسئول آزمون قبل و معرفی مسئول آزمون جدید 

اهداء تقدیرنامه لژیون سردار 

مرزبان کشیک: همسفر اکرم
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رضوی مشهد