گره به گره تا رهایی

امروز یکشنبه ١۴٠۵/٠۴/٢٨ جلسه سیزدهم از دوره یازدهم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره ۶٠ زاهدان با دستور جلسه "وادی پنجم و تأثیر آن روی من" به استادی مسافر محمود، نگهبانی مسافر محمدرضا و دبیری مسافر علی ساعت ١٧ آغاز بکار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان، محمود هستم، یک مسافر.
خدا را شکر می‌کنم که چنین جایگاه خدمتی نصیب من شد تا بتوانم خدمت کنم و از آموزش‌های کنگره بهره ببرم.

دستور جلسه امروز وادی پنجم است. در این وادی درباره چیزهایی صحبت می‌کنیم که باید از مرحله تفکر عبور کرده و به مرحله عمل برسانیم. یکی از مطالب زیبایی که همه دوستان بارها شنیده‌اند، این جمله است: «گفتار نیک، کردار نیک و پندار نیک.» اما ارزش واقعی این جمله زمانی مشخص می‌شود که آن را در زندگی خود اجرا کنیم، نه اینکه فقط آن را حفظ باشیم.
حضور در کنگره یک نعمت است. اما قرار نیست فقط به کنگره بیاییم و منتظر باشیم که درمان شویم. درمان، فقط مصرف شربت نیست. شاید بتوان گفت حدود ده درصد درمان، داروست و بخش اصلی آن آموزش و جهان‌بینی است. اگر آموزش‌ها را وارد زندگی نکنیم، تغییر عمیقی هم اتفاق نخواهد افتاد.
من همیشه کنگره را به سه ریسمان تشبیه می‌کنم.
ریسمان اول، یک طناب صاف است. در همان جلسات ابتدایی باید آن را محکم بگیرید؛ اگر رهایش کنید، دوباره به پایین سقوط می‌کنید.
ریسمان دوم، طناب چاه است که چهل گره دارد؛ همان چهل سی‌دی آموزشی. وقتی نوشتن سی‌دی‌ها را آغاز می‌کنید، سیستم ایکس کم‌کم به تعادل می‌رسد، حالتان بهتر می‌شود و از آن وضعیت نابسامان فاصله می‌گیرید. بعد، گره‌به‌گره بالا می‌روید و هر آموزش، شما را یک قدم به رهایی نزدیک‌تر می‌کند.
اما ریسمان سوم، مربوط به سفر دوم است؛ مثل هلیکوپتری که کسی را از ته دره نجات می‌دهد. در این مرحله، انسان یاد می‌گیرد خودش را از وابستگی‌ها، ضعف‌ها و تاریکی‌ها بیرون بکشد. این همان راه آزادمردان است.

مهندس دژاکام این مسیر را با تلاش و عمل طی کردند و این نردبان را برای همه ما ساختند تا بتوانیم از آن بالا برویم.

برای مثال، یک سی‌دی حدود ۵۶ دقیقه فقط درباره قضاوت صحبت می‌کند. وقتی آن را می‌نویسیم، به خودمان یادآوری می‌کنیم که حق نداریم دیگران را قضاوت کنیم. همچنین باید منیت را کنار بگذاریم؛ چون هر زمان منیت به سراغمان آمد، کافی است به گذشته خود نگاه کنیم؛ ببینیم چه بودیم و امروز، به لطف خدا و آموزش‌های کنگره، چه شده‌ایم. همین نگاه، انسان را متواضع نگه می‌دارد.

در بعضی شعب، مانند شعبه مشهد، به خاطر تعداد زیاد مراجعه‌کنندگان، گاهی افراد باید هفته‌ها منتظر بمانند تا بتوانند فقط در جلسات تازه‌واردین شرکت کنند. این نشان می‌دهد که مردم چقدر به این آموزش‌ها نیاز دارند. خدا را شکر می‌کنیم که در شعبه ما شرایط به گونه‌ای است که می‌توانیم راحت‌تر از این نعمت استفاده کنیم و قدر آن را بدانیم.

امیدوارم همه ما بتوانیم تفکر را از مرحله قوه به مرحله فعل برسانیم؛ زیرا دانستن به‌تنهایی کافی نیست، آنچه انسان را تغییر می‌دهد، عمل به دانسته‌هاست.

از همه شما عزیزان سپاسگزارم که با سکوت و توجه خود به صحبت‌های من گوش دادید.

نگارش : مسافر مهدی (لژیون چهارم راهنما آقای سعید)
عکس و ارسال: مسافر رامین (لژیون یکم راهنما آقای جواد)