محبت حقیقی، نتیجه ایمان و آگاهی است

دهمین جلسه از دور هفتم کارگاه های آموزشی لژیون سردار نمایندگی البرز، به استادی پهلوان مسافر مهدی، نگهبانی پهلوان مسافر حسین و خزانه داری مسافر یعقوب و دبیری مسافر حسن با دستور جلسه «وادی پنجم و تاثیر آن روی من» یکشنبه بیست و هشتم تیر ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
ساختار ذهنی انسان، تصویری است که از جهان، از خویشتن و از مسیر زندگی در ذهن خود می‌سازد. اگر این تصویر بر پایه شناخت صحیح شکل گیرد، انسان را به‌سوی پاک‌سازی، سازندگی و تعالی هدایت می‌کند. کنگره ۶۰ این فرصت را فراهم ساخته است تا این تصویر ذهنی اصلاح شود و پالایشی عمیق از درون انسان آغاز گردد.حرکت به‌سوی ارزش‌ها، تنها با دانستن امکان‌پذیر نیست؛ بلکه دانشی ارزشمند است که به عمل تبدیل شود. هنگامی که انسان از الگوهای صحیح پیروی می‌کند، آموزش‌ها را در زندگی به کار می‌گیرد و آنچه را آموخته است به رفتار تبدیل می‌کند، زمینه رشد و دگرگونی واقعی فراهم می‌شود.
تمام اعضای کنگره ۶۰ باهدف رسیدن به جایگاهی بهتر این مسیر را آغاز می‌کنند؛ اما در این راه، تنها درمان جسم کافی نیست، بلکه انسان باید معنای محبت را نیز بیاموزد. محبت زمانی معنا پیدا می‌کند که انسان دیگران را دوست بدارد، به خواسته‌ها و حقوق آنان احترام بگذارد و گاه برای آرامش و سعادت دیگران، از بخشی از خواسته‌های شخصی خود چشم‌پوشی کند.
این گذشت، همان بخشش است؛ نیرویی که انسان را از خودمحوری دور می‌کند و او را به محبت خالص نزدیک می‌سازد. ممکن است انسان امکانات، دارایی یا منافعی در اختیار داشته باشد، اما آگاهانه بخشی از آن را برای خیر و آسایش دیگران رها کند. چنین تصمیمی تنها زمانی امکان‌پذیر است که شناخت، ایمان و درک عمیقی در وجود انسان شکل‌گرفته باشد.
محبت حقیقی، نتیجه ایمان و آگاهی است. هرچه ایمان انسان استوارتر باشد، قدرت او در انتخاب ارزش‌ها بیشتر خواهد بود. در بسیاری از موقعیت‌های زندگی، انسان میان فرمان عقل و وسوسه نفس قرار می‌گیرد. در چنین لحظاتی، ایمان است که او را به‌سوی حقیقت هدایت می‌کند و اجازه نمی‌دهد تاریکی بر روشنایی وجودش غلبه کند.
حرکت در مسیر ارزش‌ها، با معجزه‌ای ناگهانی آغاز نمی‌شود، بلکه با تصمیم‌های کوچک و آگاهانه شکل می‌گیرد. هر بار که انسان از یک خواسته نادرست عبور می‌کند، هر بار که می‌بخشد، هر بار که حرمت دیگری را حفظ می‌کند، گامی به‌سوی پالایش درون و تکامل برمی‌دارد.
امروز اگر در محیط کنگره ۶۰ احساس امنیت، آرامش و احترام وجود دارد، نتیجه مسئولیت‌پذیری و تلاش همه اعضاست. هر یک از ما در حفظ این فضای مقدس سهمی بر عهده داریم و نباید در انتظار اقدام دیگران بمانیم. اصلاح جامعه از اصلاح رفتار فردی آغاز می‌شود.
امیدوارم خداوند به همه ما توفیق دهد تا آنچه را آموخته‌ایم، تنها در سخن بیان نکنیم، بلکه در عمل نیز به آن پایبند باشیم و حامل ارزش‌هایی باشیم که کنگره ۶۰ به ما آموخته است.
از این که به صحبت های من توجه نموده اید از همه شما سپاسگزارم.

تایپ: مسافرمهدی
ویرایش و بارگزاری: مسافرمحمد
عکس: مسافرمهدی