تجلیِ اندیشه در جهانِ عمل

در باب وادی پنجم و تأثیر آن بر خویشتن، باید گفت: «در جهان ما، تفکر به تنهایی راه حل قدرت مطلق نیست؛ بلکه تفکر، توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌سازد.» تفکر، حالات مهمی دارد که همه‌چیز با آن پدید می‌آید. باید دانست که هیچ موجودی به اندازه انسان، به خویشتن خویش نمی‌اندیشد. با این حال، نباید تنها به تفکر بسنده کرد؛ بلکه باید با تلفیقِ تفکر و حرکت، مسیر را یافت. از این رو، نباید بار مسئولیت خود را بر دوش دیگران نهیم و نباید بر هیچ‌کس تکیه کنیم.

اگر این دانش با عمل همراه نشود، بی‌ثمر خواهد بود؛ چرا که تفکرِ محض و دانستنِ صرف، به تنهایی فایده‌ای ندارد. تمامی این آموزه‌ها برای پیاده‌سازی و اجراست. ما در سه جهان زندگی می‌کنیم: جهان خاکی که در آن حضور داریم، جهانِ خواب که گاه در آن رؤیا می‌بینیم، و جهانِ ذهنی ما که بسیار پیچیده و شگفت‌انگیز است.

چرا این جهان [ذهنی] را درک نمی‌کنیم؟ زیرا بسیار عظیم است؛ درست مانند کره زمین که با تمام بزرگی، ما بر روی آن زندگی می‌کنیم اما آن را نمی‌بینیم. پس ما در این وادی تمرین می‌کنیم تا «قوه» را به «فعل» تبدیل کنیم. قوه به معنای استخراج کردن و فعل به معنای عمل کردن است. ما باید به آن دسته از افکارمان که منطقی هستند اجازه دهیم تا وارد مرحله اجرایی و عملیاتی شوند، تا از این طریق، ساختاری عملیاتی و جدید پدید آوریم.

هنگامی که ساختار فکری و ذهنی را به ساختار عملیاتی تبدیل می‌کنیم، باید شرایط لازم را نیز فراهم سازیم. اگر بستر مناسب مهیا نباشد، توانایی انجام آن کار را نخواهیم داشت. بنابراین، باید از اضطراب، ترس، ناامیدی و عدم اعتماد خارج شویم تا به مرحله آرامش دست یابیم. این فرآیند، نیازمند تزکیه و پالایشی است که باید با دقت صورت گیرد؛ برای مثال، در زمان امتحان که همه درگیر ترس و اضطراب هستند، حتی آموخته‌های خود را نیز از یاد می‌برند.

نویسنده: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر فهیمه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون اول)
عکاس: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر پریسا (لژیون اول)
بارگزاری: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی دلیجان