دوست دارم صحبت خود را با یک مثال ساده درباره نقش تفکر در زندگی آغاز کنم. میدانیم که «تفکر، ساختارها را آغاز میکند و بدون تفکر، آنچه هست رو به زوال میرود؛» بنابراین برای انجام هر حرکتی ابتدا باید تفکر کنیم و سپس حرکت را آغاز نماییم. برای آماده کردن غذای خانواده، ابتدا به این فکر میکنیم که به چه موادی نیاز داریم، چه چیزهایی باید آماده شود و چگونه میتوانیم غذای مورد علاقه خانواده را تهیه کنیم. پس از آن، بررسی میکنیم که آیا مواد اولیه در منزل موجود است یا خیر و اگر در دسترس نباشد، آنها را تهیه میکنیم. این مثال ساده به من نشان میدهد که تفکر، مقدمه هر عملی است؛ اما بهتنهایی برای رسیدن به نتیجه کافی نخواهد بود. آیا فقط با نشستن و فکر کردن، میتوان غذایی آماده کرد؟ قطعاً پاسخ منفی است. پس از تفکر، باید دست به کار شد و مراحل تهیه غذا را به انجام رساند.
همانگونه که وادی پنجم بیان میکند: «تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل میکند.» در همه مسائل زندگی نیز همین قانون برقرار است. با نشستن، آرزو کردن و فکر کردن، هیچ کاری به نتیجه نمیرسد؛ بلکه باید با حرکت، تلاش و اقدام، مسیر را ادامه داد تا به خواستههای خود دست یافت. در این وادی میآموزیم که ساختارهای فکری خود را از مرحله قوه به مرحله فعل تبدیل کنیم. برای عملی کردن افکار و تبدیل آنها به ساختارهای اجرایی، لازم است از اضطراب، ترس، ناامیدی، بیاعتمادی به خود و سایر نیروهای منفی فاصله بگیریم و به مرحله آرامش قدم بگذاریم. زمانی که آرامش در وجود انسان شکل بگیرد، توانایی اجرای خواستههای درست نیز در او به وجود خواهد آمد. برای رسیدن به این آرامش، باید پاکسازی و سازندگی را از خودمان آغاز کنیم و مسیر تزکیه و پالایش را بهآرامی و بهصورت پلهپله طی نماییم.
وادی پنجم، آموزشهای ارزشمند فراوانی را در اختیار من قرار میدهد. در این وادی میآموزم که از ضدارزشهایی مانند تجسس، قضاوت و غیبت فاصله بگیرم و از انجام کاری که نسبت به درست یا نادرست بودن آن آگاهی ندارم، خودداری کنم. همچنین، این وادی اهمیت قناعت، صبر و پسانداز را به من آموزش میدهد و یادآوری میکند که با برنامهریزی صحیح و حرکت مستمر، میتوان به اهداف ارزشمند دست یافت. این آموزشها به من کمک میکند تا در تمام ابعاد زندگی، تصمیمهای آگاهانهتر و مسئولانهتری بگیرم. در پایان این وادی، پس از طی کردن تمام این مراحل، به مفاهیمی ارزشمند مانند توکل، تسلیم و رضا میرسم. از نگاه من، معنای این مفاهیم آن است که تمام توان، تلاش و مسئولیت خود را برای رسیدن به هدف به کار بگیرم؛ اما در نهایت، با قلبی آرام به خواست خداوند راضی باشم و نتیجه را به او بسپارم. این نگرش، آرامش، امید و تعادل را در زندگی من به وجود میآورد و مرا در مسیر درست نگه میدارد.
منبع: سی دی های وادی پنجم
نویسنده: همسفر فرح، رهجوی راهنما همسفر زینت (لژیون سوم)
رابط خبری لژیون سردار: همسفر مژگان، رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
ویرایش: همسفر سمانه، رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول) دبیر سایت
ارسال: همسفر زهرا نگهبان سایت
- تعداد بازدید از این مطلب :
24