در جهان ما تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توام با رفتن و رسیدن آن را کامل میکند. انسان در حیات زمینی در چندین جهان دیگر زندگی میکند:
۱) جهان خاکی: جهانی کاملاً محسوس که به صورت خودآگاه در آن زندگی میکنیم.
۲) جهان خواب: جهانی که ظاهراً به صورت ناخودآگاه در آن حضور داریم.
۳) جهان ذهنی: مقدمه برنامهریزی و تمرین برای چگونه زیستن در جهان خاکی و سایر جهانها.
البته حیاتهای دیگری نیز وجود دارند که فعلاً قابل باور نیستند.
در وادی پنجم بیشتر به جهان ذهنی میپردازیم و در این وادی میخواهیم ساختار ذهنی و تفکر خود را تبدیل به ساختار عملیاتی کنیم و تمرین میکنیم که چگونه تفکرات خود را از قوه به فعل درآوریم.
برای مثال وقتی تصمیم میگیریم ساندویچ بخوریم، ابتدا باید تمام مراحل تهیه تا خوردن آن را در ذهن برنامهریزی کنی و برای خوردن ساندویچ یا هر غذای دیگر دو نکته ضروری است:
۱) تفکر و تشکیل ساختار مناسب ذهنی.
۲) به اجرا درآوردن آن ساختار تا مرحله عمل.
برای تبدیل ساختارهای فکری به ساختارهای عملی باید از اضطراب، ترس، ناامیدی و سایر نکات منفی خارج شویم که برای رسیدن به آرامش باید پاکسازی و سازندگی را از خود آغاز کنیم؛ یعنی پندار، گفتار و کردار ما سالم شود.
همچنین برای خروج از اضطراب و نگرانی باید پلههایی را به مرور طی کنیم:
۱) برگشت از ضدارزشها: روان انسان با آلودگی ضدارزشها بیقرار میشود، بنابراین باید از دروغ، غیبت و سایر ضدارزشها پرهیز کرد.
۲) خودداری: گاهی برای انجام کاری به نتیجه نمیرسیم و نمیدانیم نفع یا ضرر دارد و عقل حکم میکند از انجام آن خودداری کنیم.
۳) قناعت: طبیعت به ما میآموزد که از کمترین امکانات بهترین بهرهوری را داشته باشیم، مانند زمین شور و آب تلخ که زیباترین گلها و میوهها را میرویاند.
۴) صبر: برای انجام هر کاری به پارامتر زمان نیاز داریم. صبر یعنی طی کردن زمان همراه با تلاش و کوشش برای رسیدن به هدف.
۵) تجسس، قضاوت، غیبت: افرادی که در نیروی انتظامی و دادگاهها کار میکنند، کارشان مشروع و قانونی است و دستمزد میگیرند؛ اما بعضی از ما بدون هیچ مسئولیت و دانشی در امور دیگران تجسس میکنیم، قضاوت مینماییم و حکم صادر میکنیم که این رفتار ناشی از جهل و نادانی است.
۶) پسانداز: مسیر زندگی پر از فراز و نشیبهای غیرقابل پیشبینی است و پسانداز میتواند این مسیر را هموارتر کند.
۷) توکل، رضا، تسلیم: در تمام مراحل زندگی باید تفکر، تلاش و حرکت کنیم و سپس به قدرت مطلق توکل کنیم و نسبت به آنچه برای ما مقدر میشود رضایت داشته باشیم. وقتی از مرحله توکل و رضا عبور کنیم، وارد مرحله تسلیم میشویم؛ یعنی ما را خواستهای نیست به جز خواسته قدرت مطلق.
منبع: کتاب عشق
نویسنده: راهنما همسفر شیرین (لژیون دهم)
رابط خبری: همسفر فاطمه رهجوی همسفر شیرین (لژیون دهم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی همسفر سمیه(لژیون بیست و سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی خواجو
- تعداد بازدید از این مطلب :
142