تلاش در جهت کسب آگاهی، صبرکردن است

سلام دوستان اکرم هستم، همسفر

وادی‌ها مانند پله‌هایی هستند که مسیر موفقیت را به ما نشان می‌دهند، از وادی اول تا چهارم روی تفکر کار می‌کنیم و یاد می‌گیریم که به چه موضوع‌هایی فکر و به چه موضوع‌هایی فکر نکنیم. وادی چهارم به من یاد داد که مسئولیت زندگی خودم را بپذیرم و برای رسیدن به خواسته‌هایم تلاش کنم؛ ولی نتیجه را به خدا واگذار کنم. آقای مهندس می‌فرمایند: «تفکر سوت شروع مسابقه است که باید در مسیر قرار بگیری تا با تلاش مستمر و زمان مشخص به مقصد برسی.»

وادی پنجم، وادی عمل است که باید ساختارهای فکری را عملیاتی کنیم. این وادی به من می‌گوید، باتوجه‌به اینکه چهارچوب هر چیزی تفکر است و تفکرکردن قبل از هر کاری لازم است؛ ولی کافی نیست؛ بلکه برای انجام هر کاری باید از جهان ذهن عبور کرد؛ یعنی باید دانسته‌ها را از قوه به فعل درآوریم و اگر می‌خواهیم به‌سلامت به مقصد برسیم به سه اصل اساسی و مهم پندار سالم، گفتار سالم و کردار سالم توجه داشته باشیم.

نکته بسیار مهم این است که از تفکر تا عمل فاصله زیادی است. مسیر مشخص است و ما نیز با تفکر حرکت می‌کنیم؛ اما به‌جای اینکه آموزش‌ها را اجرایی کنیم، از دیگران انتظار داریم که آن‌ها این‌ کار را انجام دهند و ما در مرحله پندار و گفتار متوقف می‌شویم؛ درحالی‌که آقای مهندس می‌فرمایند: «باید چیزی در درون باشد تا بتوانیم از آن به دیگران هم ببخشیم.» ما باید تزکیه و پالایش را از خودمان شروع کنیم و مانند یک الگوی بدون نقص عمل کنیم، نه‌ اینکه بخواهیم دیگران را تغییر دهیم.

برای خروج از تاریکی و رسیدن به آرامش رعایت هفت پارامتر ضروری و مهم است. انسان این مسیر را از برگشت از ضدارزش‌ها آغاز می‌کند و با گام برداشتن در این مسیر با خودداری، قناعت، پس‌انداز، صبر، پرهیزکردن از تجسس، قضاوت و غیبت پیشرفت می‌کند و با توکل و رضا به مرحله تسلیم می‌رسد. امیدوارم بتوانیم به‌سلامت این پله‌ها را با موفقیت طی کرده و با آرامش‌ و آسایش به پایان راه برسیم.

سلام دوستان مریم هستم، همسفر

برای تبدیل‌‌شدن فکر ما به عمل، همیشه موانع متعددی از قبیل ناامیدی، ترس، آشفتگی، اعتمادبه‌نفس نداشتن و... وجود دارند؛ بنابراین ما باید ابتدا در درون خودمان خانه‌تکانی انجام بدهیم و بعد منتظر اتفاق‌های خوبی باشیم. راه‌حل تمام این موانع، تزکیه و پالایش است که این مرحله بسیار سخت و زمان‌بر است. در مسیر تزکیه و پالایش ما باید دانایی خودمان را افزایش بدهیم؛ در غیر این صورت این امر اتفاق نمی‌افتد. با افزایش دانایی، افکار ما سالم می‌شوند و درنتیجه اعمال سالمی از ما سر می‌زند.

لازم است مراحلی را طی بکنیم تا مسیر تزکیه و پالایش برای ما آسان‌تر شود. یکی از این مراحل صبرکردن است؛ شاید خیلی از ما انسان‌ها فکر می‌کنیم که صبرکردن؛ یعنی سکوت در مقابل سختی‌ها و سوختن و ساختن است؛ مثلاً یک خانم در زمانی که کنار فرد مصرف‌کننده قرار می‌گیرد، اگر این تفکر را در مورد صبرکردن داشته باشد؛ باید در مقابل این شرایط سکوت کند و فکر کند که سرنوشتش همین بوده است و چاره‌ای جز پذیرفتن آن را ندارد؛ درصورتی‌که این وادی می‌گوید: صبر، عبارت است از پشت سر گذاشتن و تحمل زمان همراه با تلاش و کوشش برای رسیدن به اهداف تعیین‌شده؛ اما کسی که تفکر وادی پنجم را در مورد صبر دارد، دیگر منتظر دیگران و گذشت زمان نیست که او را از این مرحله عبور دهند؛ بلکه خود شروع به تلاش و کوشش می‌کند و راه درست را انتخاب می‌کند. به طور مثال به کنگره می‌آید و اگر همسرش نیز قبول کند و به کنگره بیاید که خیلی بهتر؛ در غیر این صورت خودش تا ورود همسرش به کنگره، آموزش‌ می‌بیند و با صورت‌مسئله اعتیاد آشنا شده و اعتیاد همسرش و اعمال و رفتار او را که ناشی از اعتیاد است را درک می‌کند. این تلاش در جهت کسب آگاهی و عمل‌کردن به آن خود نوعی صبرکردن است. ما در کنگره آموختیم که اگر در جهنم نیز قرار گرفتیم، می‌توانیم به روشی زندگی کنیم که کمتر اذیت بشویم. مانند کسی که گرفتار زندان می‌شود و در آنجا شروع به درس‌خواندن می‌کند و محیط زندان را به محیط فرهنگی تبدیل می‌کند.

رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین