آموزش‌های جهان‌بینی آرام‌آرام در من رسوخ کرد

اولین جلسه از دوره شصت‌وششم سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره ۶۰، ویژه مسافران و همسفران نمایندگی خلیج‌فارس بوشهر، با استادی مسافر علی، نگهبانی همسفر محمد و دبیری مسافر عبدالرحمن، با دستور جلسه «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST»، روز پنج‌شنبه ۲۵ تیرماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان علی هستم یک مسافر
خیلی خوشحالم که در جمع شما حضور دارم و چهره‌های همه شما را می‌بینم؛ واقعاً لذت‌بخش است. از زحمات همه خدمتگزاران نمایندگی، ایجنت و مرزبانان محترم، راهنمایان عزیز و عزیزانی که در بخش‌های مختلف، مانند سایت و صدور کارت، فعالیت می‌کنند، قدردانی می‌کنم. بدون شک، همه شما نقش بزرگی در ادامه فعالیت‌ها و ساختار کنگره دارید. خدا را شکر می‌کنم که حالم خوب است.

در مورد دستور جلسه امروز، زمانی که مصرف‌کننده شیشه بودم و با کنگره آشنا شدم، روند درمان برایم طولانی شد. مسئله‌ای که باعث شد اتصال من با کنگره زمان ببرد، احساس ناامیدی بود؛ چون فکر می‌کردم شیشه درمان‌پذیر نیست. حتی تا دو یا سه سال پس از رهایی هم باورم نمی‌شد که توانسته باشم بر آن غلبه کنم. احساس می‌کردم کار بزرگی انجام داده‌ام و همین باور برایم بسیار ارزشمند بود.

بزرگ‌ترین کاری که یک مصرف‌کننده در کنگره ۶۰ باید انجام دهد، در کنار آموزش، خدمتگزاری است. نباید منتظر بماند تا کسی به او بگوید بیا و فلان کار را انجام بده؛ راز موفقیت در کنگره، خدمت کردن است.

من ۱۲ سال مصرف شیشه داشتم و دچار منیت، ترس و ناامیدی زیادی بودم. بعد از ورود به کنگره هم نمی‌توانستم روش DST را درست اجرا کنم و مرتب آن را خراب می‌کردم. ناامید بودم، چون روش‌های مختلفی را امتحان کرده بودم و نتیجه نگرفته بودم؛ زیرا راه درست برایم نمایان نبود. ترس داشتم و به همین دلیل نمی‌توانستم تفکر درستی داشته باشم و اصلاً آموزش‌پذیر نبودم.

اما با سعی و تلاش، چسبیدن به خدمت در کنگره و حضور زودهنگام در کلاس‌ها، توانستم به‌تدریج حس‌های خودم را بیدار کنم و آموزش‌های جهان‌بینی آرام‌آرام در من رسوخ کرد. از همان زمان ادامه درمان برایم راحت‌تر شد و توانستم بر سختی‌ها غلبه کنم، سفر اولم را به پایان برسانم و در ادامه، در سفر دوم جایگاه‌های خدمتی را تجربه کنم. همچنان در مسیر آموزش هستم و سعی می‌کنم وظایفم را به‌درستی انجام دهم.

در پایان، از جناب مهندس بابت نعمت سلامتی و اجازه خدمت در کنگره سپاسگزارم.

نگارش: مسافر عبدالرحمن (لژیون هشتم)
عکس: مسافر علیرضا (لژیون هشتم)
تهیه و تنظیم: مسافر کاوه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: مسافر احسان (لژیون سوم)