سلام دوستان منا هستم همسفر
وادی پنجم به من یادآوری کرد که تفکر به تنهایی کافی نیست و تا زمانی که برای تغییرات درونی و بیرونی حرکت نکنم، هیچچیز در زندگیام تغییر نخواهد کرد. این وادی با جمله «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست، بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید.» شروع میشود و چراغ راهی برای من شد تا بدانم باید از دنیای ذهن و رؤیاهایم فاصله بگیرم و به دنیای عمل قدم بگذارم.
به عنوان یک همسفر، یاد گرفتم که برای آرامش خودم و مسافرم، باید پلههایی را طی کنم: «برگشت از ضد ارزشها»، «خودداری»، «قناعت»، «صبر»، «تجسس، قضاوت و غیبت نکردن»، «پسانداز»، «تجسس نکردن» و «توکل، رضا و تسلیم». پیش از این، من همیشه به دنبال مقصر در بیرون بودم یا در اضطراب آینده میسوختم؛ اما حالا آموختم که با صبر و قناعت، باید در مسیر درست بمانم.
تأثیر عمیق این وادی بر من، بازگشت «آرامش» بود. یاد گرفتم که برای حل مسائل، نباید عجله کنم؛ بلکه با برنامهریزی و حرکت در صراط مستقیم، نتایج در زمان مناسب خود نمایان میشوند. وادی پنجم به من آموخت که اگر امروز گامی کوچک برای اصلاح خودم بردارم، در آیندهای نهچندان دور، به آن مقصد امنی خواهم رسید که سالها آرزویش را داشتم. این وادی به من آموخت که مسئولیت زندگیام بر عهده خودم است و با تزکیه و پالایش، میتوانم پیوند محبت را دوباره در کانون خانوادهام برقرار کنم.
نویسنده: همسفر منا رهجو راهنما همسفر شقایق(لژیون دوم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
85