از تفکر تا کردار فاصله بسیار زیادی وجود دارد

این روزها و کل ایامی که می‌گذرد یا در راه هستند مانند ابر، سایه و بادی بیش نیستند. گذر زمان بسیار سریع است و هیچ‌چیز در جهان فیزیکی جاودانه نیست و همه چیز در حال تغییر است. جهان هستی قوانینی دارد و ما باید این قوانین را رعایت کنیم. در اول کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر نوشته شده است: «در این مجموعه از قوانینی استفاده شده که می‌توان آن‌ها را قوانین الهی نامید و قابل‌ استفاده برای همه انسان‌هاست و این قوانین ثابت و پل‌هایی بسیار نیرومند برای اندیشه ما هستند؛ گرچه این قوانین بسیار ساده و روان هستند؛ اما تأثیر شگرفی دارند و راه را برای ما نمایان می‌کنند.»

در کتاب عشق 14 وادی یا مرحله وجود دارد که گام‌به‌گام این قوانین را به ما آموزش می‌دهد که چگونه مسیر خود را پیدا کنیم. در وادی‌های اول تا چهارم، ما اهمیت تفکرکردن و مسئولیت‌پذیری را می‌آموزیم. وادی چهارم می‌گوید که به راه انحرافی نرویم و مسئولیت زندگی و کارهای خود را به عهده بگیریم و به خداوند واگذار نکنیم؛ پس از آن در وادی پنجم زمان حرکت فرامی‌رسد. این وادی به ما می‌آموزد که از تفکر تا کردار فاصله بسیار زیادی وجود دارد و تنها فکرکردن برای رسیدن به هدف کافی نیست و هیچ تغییری تنها با فکرکردن به وجود نمی‌آید. اگر بهترین تصمیم‌ها را بگیریم؛ اما هیچ اقدامی انجام ندهیم تغییری در زندگی ما به وجود نخواهد آمد. تفکر زمانی ارزشمند است که به عمل تبدیل شود. تفکر نقطه شروع است؛ اما تا زمانی که به عمل تبدیل نشود نتیجه‌ای نخواهد داشت. بسیاری از ما می‌دانیم چه کاری درست است؛ اما فاصله بین دانستن و انجام‌ دادن همان موضوعی است که وادی پنجم درباره آن صحبت می‌کند.

همه ما در زندگی بارها تصمیم گرفته‌ایم که تغییر کنیم، تصمیم گرفته‌ایم مهربان‌تر باشیم، نظم بیشتری داشته باشیم، کمتر قضاوت کنیم یا عادت‌های اشتباه خود را کنار بگذاریم و هزاران تصمیم دیگر؛ اما چند مورد از این تصمیم‌ها به عمل تبدیل شده‌اند. وادی پنجم دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود. این وادی به ما می‌گوید که دانستن به‌تنهایی کافی نیست؛ حتی بهترین افکار و زیباترین هدف‌ها اگر در مرحله فکر باقی بمانند، هیچ تغییری در زندگی ایجاد نمی‌کنند. ارزش واقعی یک اندیشه زمانی آشکار می‌شود که به عمل تبدیل شود.

در این ‌وادی برای حرکت‌کردن و خروج از تاریکی و رفتن به‌طرف ارزش‌ها 7 پله‌ را برای ما مشخص می‌کند که باید به‌مرورزمان طی کنیم که عبارتند از: ۱) برگشت از ضدارزش‌ها ۲) خودداری ۳) قناعت ۴) صبر 5) پرهیز از تجسس، قضاوت، غیبت ۶) پس‌انداز ۷) توکل، رضا، تسلیم.

یکی از آن پله‌ها صبر است. صبر با تلاش همراه است و در این مسیر بایستی استقامت هم داشته باشیم که لازمه آرامش، عبور از دروازه صبر و استقامت است. آرامش، آسایش، عشق و‌ محبت و یا هر ارزش دیگری بدون آموزش، حرکت و بها به دست نمی‌آید. به قول دین دستور بایستی هر لحظه و هر زمان، برای آبیاری به خاک و زمین و شرایط دقت کنیم. به نظر من بزرگ‌ترین مانع حرکت، ندانستن نیست؛ بلکه به تعویق‌ انداختن عمل است. خیلی وقت‌ها می‌گوییم از فردا شروع می‌کنم؛ اما آن فردا هیچ‌وقت نمی‌رسد.

وادی پنجم به ما می‌آموزد که بهترین زمان برای برداشتن اولین قدم همین امروز است؛ حتی اگر آن قدم کوچک باشد. برای مثال، من هیچ‌وقت برای پس‌اندازکردن برنامه‌ای نداشتم؛ اما در این وادی آموختم که پس‌انداز را از مبلغی کم آغاز کنم و آن را به‌مرور افزایش دهم. تأثیر وادی پنجم بر زندگی من حرکت‌کردن برای ایجاد تغییر؛ حتی با گام‌های کوچک بود. من یاد گرفتم هرچند اندک پس‌انداز داشته باشم و از همه مهم‌تر معنای واقعی صبر را درک کنم. فهمیدم که صبر به معنای تحمل‌کردن یا عادت‌کردن نیست؛ بلکه صبر همراه با تلاش، حرکت و استقامت است که من را به نتیجه می‌رساند. در پایان وادی پنجم به من این پیام را می‌دهد که خداوند توان اندیشیدن را به انسان داده است؛ اما ساختن سرنوشت را به انتخاب و عمل خود او سپرده است. هر قدمی که آگاهانه و در مسیر درست برداریم، ما را به آرامش، رشد و رهایی نزدیک‌تر خواهد کرد؛ زیرا بهشت را به بها می‌دهند نه به بهانه.

منابع: سخنان آقای مهندس، سی‌دی فرق عمل سالم و عمل به‌ظاهر نیک، سی‌دی صبر، استقامت، آرامش، کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، کتاب عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود 
نویسنده و رابط خبری: راهنما همسفر سمانه (لژیون پنجم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین