دانایی مشعل روشنایی در تاریکی قضاوت است

جلسه هفتم از دوره چهلم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی رودکی، به استادی  مسافر بیژن، نگهبانی مسافر امید و دبیری مسافر مسعود، با دستور جلسه «قضاوت و جهالت» چهارشنبه  ۱7 تیر  ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

دستور جلسه در مورد قضاوت و جهالت است، طبق سی دی ها و نوشته هایی که مطالعه کردم قضاوت ،زمانی انجام می‌شود که انسان در جهل و ناآگاهی قرار دارد .
از زمان سفر اول خودم یا زمان مصرف من ، نادانی و جهالت همراه من بود گویی کار من شده بود: مصرف مواد و قضاوت دیگران مهندس در سی دی های خودشان می‌فرمایند :حتی اگر چیزی را با چشمان خودتان هم دیده‌اید پنجاه درصد آن را  قبول کنید، یا  اگر صحبتی از کسی می‌شنوید تا صحبت‌های  هر دو طرف را نشنیده اید قضاوت نکنید .
قضاوت کردن کار خداوند است ولی انسان  در مورد همه چیز نظر می‌دهد و قضاوت می‌کند در کنگره60،متوجه شدم که هر خدمتی که انجام می‌دهم فقط سرگرم کار خودم باشم و تا جایی که می‌توانم دیگران رو قضاوت نکنم . زیرا فکر می‌کنم این جهل و نادانی همیشه سعی می‌کند که از یک طریقی وارد شود انسان داناتر بیشتر شنونده می‌باشد  تا گوینده ،فکر می‌کنم که هرچقدر انسان بتواند کسب آگاهی و دانایی کند از جهل خود بکاهد کمتر قضاوت  می‌کند.
این مطلب را از  آقای مهندس آموزش گرفتم  که در یک سری مواقع سکوت خیلی بهتر از آن بوده که حرفی را بخواهم ناخواسته بیان کنم که طرف مقابلم از دست من رنجیده شود .
در سفر اول ناخواسته یکسری نیروهای شیطانی به سمت من می‌آید که بایستی خودمان را کنترل کنیم، و کنترل کردن هم فقط توسط آموزش گرفتن و کسب دانایی است که این دانایی در کنگره60 با  گوش دادن و نوشتن سی دی ها انجام میگیرد، سی دی هایی که توسط آقای مهندس هر هفته بیان می‌شود و با  رعایت قوانین  کنگره60 خود به خود در مسیر زندگی درست قرار می‌گیریم. از  روزی که وارد کنگره شدم هر کاری که انجام می‌دهم و موفق میشوم از برکات کنگره 60است قبل از ورود به کنگره 60 کارهای خوبی پیشنهاد می شد و به خاطر جهل و ناآگاهی که داشتم به نوعی طرف مقابلم را قضاوت میکردم ،انسان  از زمانی که بیدار میشود تا زمانی که بخوابد  همیشه در حال قضاوت کردن است همین که بتوانم خودم را کنترل کنم کمترین ضربه را می‌بینم .

تنظیم و ارسال: مرزبان خبری مسافر بابک

تایپ و عکاسی: مسافر ابوالفضل