وادی پنجم و تاثیر آن روی من

سلام دوستان سینا هستم یک مسافر

خداوند را شاکر و سپاسگزارم که امروز این فرصت به من داده شد تا بتوانم در این قسمت مشارکت کنم و از آموزش‌های کنگره بهره‌مند شوم.

اگر به زمان تاریکی اعتیاد و قبل از ورودم به کنگره برگردم، می‌بینم من آدمِ «توی ذهن زندگی کردن» بودم. ساعت‌ها می‌نشستم و به بدبختی‌ها و اعتیادم فکر می‌کردم؛ در ذهنم بهترین تصمیم‌ها را برای ترک کردن می‌گرفتم اما در واقعیت هیچ اتفاقی نمی‌افتاد، چون فقط با حلوا حلوا گفتن دهان شیرین نمی‌شود.

معجزه زندگی من از روزی شروع شد که آن افکارِ بی‌حرکت را کنار گذاشتم و قدم اول را برای آمدن به کنگره برداشتم. در واقع، همان اولین قدم من برای ورود به کنگره، اجرای ناخودآگاهِ قانون همین وادی پنجم بود؛ یعنی تبدیل فکر به حرکت. بعد از آن، با آموزش‌های کنگره وادی‌های اول، دوم، سوم و چهارم را پشت سر گذاشتم تا یاد بگیرم اصلاً چطور باید درست تفکر کنم.

اما وقتی به وادی پنجم رسیدم، تازه صورت‌مسئله برایم باز شد. فهمیدم که ما انسان‌ها هم‌زمان در سه جهان زندگی می‌کنیم:

جهان خاکی: که کاملاً محسوس است و به صورت خودآگاه در آن زندگی می‌کنیم.

جهان خواب: که ظاهراً به صورت ناخودآگاه در آن حضور داریم.

جهان ذهنی: که مقدمه و تمرینی است برای چگونه زیستن در جهان خاکی.

منِ مسافر تا قبل از این، در جهان ذهنی خودم حبس شده بودم. اما وادی پنجم به من یاد داد که تفکر مثل نقشه‌ای روی کاغذ است؛ تا حرکت نکنم به مقصد نمی‌رسم. برای عملیاتی کردن افکارم در جهان خاکی، کنگره ۷ پله عملیاتی را جلوی پایم گذاشت: ۱. برگشت از ضدارزش‌ها، ۲. خودداری (که هر جا فرجام کاری را ندانستم دست نگه دارم)، ۳. قناعت (بهره‌وری بالا با حداقل‌ها)، ۴. صبر، ۵. دوری از تجسس، قضاوت و غیبت، ۶. پس‌انداز و ۷. توکل، رضا و تسلیم.

تأثیر امروزِ این وادی روی زندگی من: امروز که این وادی را مطالعه می‌کنم، می‌بینم این قانونِ «تفکر توأم با حرکت» فقط مخصوص درمان اعتیاد نیست؛ بلکه کلید حل تمام مشکلات زندگی من است. یاد گرفتم دیگر نشینم و غصه بخورم که چرا بی‌پولم، چرا مشکل دارم یا چرا فلان مسئله حل نمی‌شود. غصه‌خوردن در جهان ذهنی هیچ چاله یا چاهی را پر نمی‌کند. امروز با آموزش‌های وادی پنجم یاد گرفته‌ام از آن چیزی که در ذهن دارم بهره بگیرم و اونو به اجرا بگذارم؛ چرا که تغییرِ واقعی و حرکت، با اجرای آموزش‌ها شکل می‌گیرد. با قناعت و پس‌انداز درست، پایه‌های مالی‌ام را جمع می‌کنم و با خودداری و صبر، از بحران‌ها عبور می‌کنم.

تفکر من زمانی ارزش پیدا می‌کند و کامل می‌شود که نتیجه‌اش در رفتار، کردار و ارتقای زندگی‌ام دیده شود. از بنیان کنگره ۶۰ و راهنمای عزیزم علی آقا صمیمانه سپاسگزارم.

ممنون که به صحبت‌های من توجه کردید.

مسافر سینا لژیون یکم
گروه خبری نمایندگی محمدی‌پور قم