دستور جلسه این هفته وادی پنجم «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل مینماید و تأثیر آن روی من» است. درسی که من از این وادی گرفتم این بود که تفکراتی داشتم که مملو از چیزهای پوچ و بیهوده بود. با آموزش وادیها فهمیدم که تفکرات من مانند زمینی پر از سنگ و تختهسنگ بوده و من باید آنها را پالایش کنم؛ یعنی تفکرات درست را گلچین کنم و سپس آنها را به اجرا درآورم. در واقع چهار وادی اول به من یاد داد که باید ساختارهای فکری درستی داشته باشم و در وادی پنجم یاد گرفتم که آنها را اجرایی و عملیاتی کنم.
این وادی به من میآموزد که ما انسانها در جهانها و شاید جهانهای زیادی زندگی میکنیم. سه مورد از آنها که اهمیت بسیاری دارند عبارتاند از: جهان خاکی که ما در آن زندگی میکنیم، جهان خواب که به صورت ناخودآگاه در آن زیست میکنیم و جهان ذهنی که بسیار عظیم و پیچیده است و گاهی ما انسانها از روی عدم آگاهی و شناخت، خودمان را بسیار درگیر این جهان میکنیم و به قهقرا و تاریکی میرویم.
وادی پنجم به ما میآموزد که از جهان ذهنی قدم به جهان عینی و عملیاتی بگذاریم و برای انجام هر کاری ابتدا ساختار آن را طراحی کرده و سپس آنرا اجرا کنیم؛ یعنی ساختارها را از قوه به فعل درآوریم. برای انجام این کار نیاز به بستری داریم که تهی از مسائل ضدارزشی باشد تا بتوانیم به مرحله آرامش برسیم. برای رسیدن به آرامش باید تزکیه و پالایش کنیم و مسائل منفی را از وجود خود کاهش دهیم. در این مرحله ما آرامش را با گوشت، پوست و استخوان خود درک میکنیم.
این همان کاری بود که آموزشهای کنگره۶۰ با من کرد و آرامش ازدسترفته خودم و فرزندانم را به زندگی من بازگرداند. نور کنگره به زندگی تاریک و پر از تنش و اضطراب من تابید. آموزشها من را به خودم آورد تا همیشه توپ را در زمین دیگران نیندازم و دنبال مقصر نباشم. به لطف خداوند مدتی است که آرامش نسبی داریم و این امر را مدیون آقای مهندس و آموزشهای عالی ایشان هستیم.
اکنون من باید این آموزشها را کاربردی کنم و روی اخلاق، رفتار و کردارم متمرکز شوم و تغییراتی در خودم ایجاد کنم تا بتوانم از بیتعادلی خارج شوم و در مسیر صراط مستقیم قرار بگیرم. زمانیکه این آموزشها را بهدرستی انجام دهم، تزکیه و پالایش کنم و بتوانم از ضدارزشها به سمت ارزشها حرکت کنم، تبدیل به انسانی میشوم که گفتار سالم، رفتار سالم و کردار سالم دارد.
این وادی پلههایی را برای تزکیه انسانها بیان میکند که عبارتاند از: ۱) برگشت از ضدارزشها ۲) خودداری ۳) قناعت ۴) صبر ۵) تجسس، قضاوت و غیبت ۶) پسانداز ۷) توکل، رضا و تسلیم. در جمعبندی این پلهها میتوان فهمید که ما انسانها باید از طبیعت الگو برداریم؛ زیرا طبیعت حکم مادر ما را دارد. در طبیعت بهوضوح قناعت و صبر را میبینیم و شاهکار خلقت در آن اتفاق میافتد. از زمینی که شور است و از آب تلخ، بهترین میوهها رشد میکند و از ابرهای سیاه، باران زلال میبارد. نمونههای بسیاری در طبیعت وجود دارد که به ما میآموزد قدرشناس و قدردان باشیم.
ما یاد میگیریم که پسانداز داشته باشیم، در کارهایمان تلاش و کوشش کنیم، به خداوند توکل داشته باشیم و رضایت او را بیقیدوشرط بپذیریم. اگر بتوانیم از تمامی این پلهها بهخوبی گذر کنیم، تسلیم خداوندی میشویم که هر آنچه برایمان مقدر کند، میدانیم به خیر و صلاح ماست؛ زیرا خداوند برای هیچ بندهای شر و ضرر نمیخواهد. امیدوارم بتوانیم آموزشهای این وادی را در زندگیمان کاربردی کنیم، از مسائل ضدارزشی فاصله بگیریم و بدانیم هدف از آفرینش ما انسانها رشد و تکامل در مسیر الهی و ارزشها است.
نویسنده: راهنما همسفر فاطمه (لژیون یازدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صالحی
- تعداد بازدید از این مطلب :
184