وادی پنجم یک قانون است

وادی پنجم یک قانون است و در تمام سطوح زندگی ما حکم‌فرماست. در ابتدا باید بدانیم این وادی از ما چه می‌خواهد. وادی پنجم به ما می‌گوید: «در جهان ما تفکر، قدرت مطلق حل نیست بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید» در وادی یکم تا چهارم، تفکر و دانستن را آموختیم؛ اما اکنون در وادی پنجم، وقت آن است که آن‌ها را از دانایی به دانایی مؤثر تبدیل نماییم.

تنها فکر کردن کافی نیست و هیچ ارزشی ندارد؛ حتماً باید با عمل آن را نشان بدهیم و باید حرکت کنیم؛ زیرا بدون حرکت هیچ اتفاقی نمی‌افتد. با تمرین کردن، باید ساختارهای فکری خود را از قوه به فعل درآوریم و به آن دسته از افکاری که منطقی و درست هستند، اجازه بدهیم تا وارد مرحله اجرایی و عملیاتی شوند. برای به اجرا درآوردن ساختارهای فکری و تبدیل آن به ساختارهای عملی، بایستی از اضطراب، استرس، عدم اعتمادبه‌نفس، ناامیدی و سایر نکات منفی خارج شویم تا به مرحله آرامش قدم بگذاریم.

برای رسیدن به آرامش، بایستی پاکسازی و سازندگی را از خودمان آغاز نماییم؛ یعنی سه اصل مهم: پندار سالم، گفتار سالم و کردار سالم را در نظر داشته باشیم. وقتی تفکر خوب باشد، خودبه‌خود گفتار، کردار و عمل خوبی خواهیم داشت. برای رسیدن به آرامش، باید تزکیه و پالایش را از خود آغاز نماییم. در این وادی به سه جهان اشاره شده است: «جهان خاکی، جهان خواب و جهان ذهنی»

در آموزش‌ها آموختیم که جهان ذهنی بسیار قدرتمند و عظیم است و همه چیز را جذب می‌کند؛ اگر بخواهیم وادی پنجم را اجرا کنیم، ابتدا باید بتوانیم به جهان ذهنی خودمان آرامش بدهیم؛ زیرا تا زمانی که ذهن آرامی نداشته باشیم، نمی‌توانیم با محیط خودمان و جهان هستی ارتباط برقرار کنیم و لذت ببریم. با ذهن آشفته، هیچ‌ وقت مسئولیت‌پذیر نیستیم و همیشه خسته و ناامید هستیم و منتظر می‌مانیم تا دیگران حال ما را خوب کنند و حاضر نیستیم خواسته‌های خود را اولویت‌بندی کنیم در این صورت قطعاً هیچ‌ وقت به آرامش و آسایش نخواهیم رسید.

در ادامه، هفت پله یا راهکار مطرح شده است: قدم اول برگشت از ضد ارزش‌ها می‌باشد؛ زمانی روان انسان به آرامش می‌رسد که از ضد ارزش‌ها دوری نماید؛ البته از حرف تا عمل بسیار فاصله است؛ اما با آموزش، تمرین و در طول زمان امکان‌پذیر است. دوم: خودداری کردن؛ یعنی هر کاری را که نمی‌دانیم درست است یا اشتباه، انجام ندهیم. سوم: صبر؛ برای انجام هر کاری باید پارامتر زمان را همراه با سعی و تلاش در نظر بگیریم.

چهارم: قناعت؛ از کمترین امکانات، بهترین استفاده‌ها را داشته باشیم. پنجم: از تجسس، قضاوت و غیبت، در تمام سطوح زندگی‌مان بپرهیزیم. ششم: پس‌انداز؛ یکی از نکته‌های مهم این وادی می‌باشد که بتوانیم از هر مقدار درآمدی که داریم، در حد توانمان پس‌انداز کنیم تا بسیاری از مشکلات مالی‌ خود را حل کنیم.

هفتم: توکل، رضا، تسلیم؛ در این مرحله آموزش می‌گیریم  که ابتدا سعی و تلاش خود را انجام دهیم و بعد به خداوند توکل کنیم، شکرگزار و راضی به رضای خداوند باشیم و در مرحله آخر، تسلیم خداوند باشیم و نتیجه را به خداوند بسپاریم. در آخر، از خداوند می‌خواهم که توفیق انجام آموزش‌های کنگره را داشته باشم. از آقای مهندس دژاکام و خانواده محترم‌ ایشان، به خاطر آموزش‌های نابشان سپاسگزارم.

نویسنده: همسفر فرحناز، رهجوی راهنما همسفر خدیجه (لژیون دوازدهم)
رابط خبری: همسفر ناهید رهجوی راهنما همسفر خدیجه (لژیون دوازدهم)
ارسال: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون‌ هفدهم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی حر