وادی پنجم دعوتی به زیستن واقعی است

وادی پنجم به ما می‌آموزد که قدرت واقعی در ترکیب فکر و حرکت است، نه در فکر کردن به‌تنهایی. تفکر به‌تنهایی مانند نقشه‌ای است که بر دیوار اتاق نصب کرده باشیم، زیباست؛ اما ما را به هیچ مقصدی نمی‌رساند. باید حرکت کنیم و گام برداریم. اگر در مسیر زمین خوردیم، باید دوباره بلند شویم و به حرکت خود ادامه دهیم. این خودش زنده بودن و در مسیر زندگی آموزش گرفتن است.

برای طی کردن پروسه عظیم درمان اعتیاد و در راستای به تعادل رساندن اضلاع مثلث درمان اعتیاد؛ یعنی جسم، روان و جهان‌بینی در وادی اول با موضوع تفکر و نقش حیاتی و کلیدی آن در چگونگی زندگی و تکامل آشنا شدیم. در وادی دوم آموختیم که هیچ‌کدام از ما به هیچ نیستیم، حتی اگر خود به هیچ فکر کنیم. هم‌چنین آموختیم که احساس پوچی و بیهودگی ناشی از مصرف مواد مخدر و نیکوتین، با حرکت درست و اصولی ما می‌تواند به‌طور کامل از بین برود.

در وادی سوم یاد گرفتیم که در مسیر حرکت برای درمان تنها روی توانایی‌های خودمان حساب باز کنیم و حرکت خود را به دلیل انتظار کمک و یاری دیگران متوقف نکنیم؛ زیرا تنها کسی که باید بار مسئولیت خود را حمل کند و در نهایت آن را بر زمین بگذارد، خود ما هستیم و لاغیر. در وادی چهارم آموختیم که مسئولیت زندگی ما بر عهده خودمان است، نه خداوند. نباید مسئولیت‌های حیاتی خود را به خداوند واگذار کنیم و از خود سلب مسئولیت نماییم.

اگر مسئولیت را بپذیریم و حرکت کنیم، آن‌گاه مشمول رحمت بی‌انتهای پروردگار قرار خواهیم گرفت. وادی اول تا وادی چهارم خطوط فکری ما را برای حرکت درست ترسیم می‌کنند و ما را برای حرکت آماده می‌سازند؛ اما وادی پنجم فرمان حرکت را صادر می‌کند. وادی پنجم با صراحت تمام می‌گوید که باید حرکت کنی و تا زمانی که حرکت نکنی، اتفاقی رخ نخواهد داد.

فکر و تفکر به‌تنهایی حلال مشکلات نیست. برای رسیدن به محصول و نتیجه، حل مشکلات و یا درمان اعتیاد، باید حرکت کنیم. ما با استفاده از تفکرات خود و قدرت تصویرسازی ذهنی می‌توانیم هر چیزی را در همین لحظه در ذهن خود، حتی غیرممکن‌ها را خلق کنیم. این توانایی همان قدرت (کن فیکون) است که خداوند به‌طور کامل در اختیار دارد و می‌تواند هر چیزی را در لحظه خلق نماید یا به عبارتی (شو، شود.)

ما انسان‌هایی که در بُعد زمین هستیم، در چند جهان زندگی می‌کنیم. یک جهان، همین جهانی است که در آن زندگی می‌کنیم و در آن بیدار هستیم که به آن جهان خاکی گفته می‌شود. جهان دوم، جهان خواب است. زمانی که می‌خوابیم در یک بُعد و جهان دیگر قرار داریم و خواب می‌بینیم.

بخشی از خواب‌هایمان را به یاد می‌آوریم و بخش دیگری را فراموش می‌کنیم. آنچه را که به یاد می‌آوریم پنج حس بیرونی به پنج حس درونی منتقل می‌کنند و جهان سوم، جهان ذهنی ماست. جهان ذهنی، جهانی فوق‌العاده پیچیده، مهم و حائز اهمیت است. این جهان آن‌قدر شگفت‌انگیز است که گاهی به دلیل عظمت آن ارزش واقعی‌اش را درک نمی‌کنیم.

یکی از شاهکارهای عظیم خلقت همین جهان ذهنی است که در اختیار ما قرار گرفته است. شاید دلیل اینکه عظمت آن را به‌درستی درک نمی‌کنیم این باشد که بسیار بزرگ و گسترده است. وادی پنجم به ما می‌گوید که باید از جهان ذهنی وارد جهان عملیاتی بشویم؛ یعنی آنچه را که در ذهن خود ساخته‌ایم، برای آن نقشه کشیده‌ایم و در ذهن اجرا کرده‌ایم، اکنون باید در جهان بیرون به اجرا درآوریم.

موضوعاتی که در متن وادی پنجم به ما آموزش داده می‌شوند عبارت‌اند از: دوری از ضد ارزش‌ها، خودداری، صبر، قناعت، توکل، رضا و تسلیم. بهترین تعبیر و بیان این مفاهیم همان است که در متن وادی پنجم به آن‌ها اشاره شده است؛ اما در اینجا نیز در حد بضاعت خود به آن‌ها می‌پردازم.

دوری از ضد ارزش‌ها: اولین مسئله، خروج از اسارت شیطان و باز کردن بند اعتیاد است. به عبارت دیگر درمان اعتیاد و نیکوتین بدون توجه به این موضوع، دست‌نیافتنی خواهد بود. شایسته است با تمام توان در جهت دوری از ضد ارزش‌ها تلاش کنیم تا بتوانیم از عهده درمان برآییم.

خودداری: همان‌گونه که از واژه آن پیداست؛ یعنی در اختیار داشتن خود. انسان خوددار کسی است که صاحب و فرمانده خویش است و اختیار خود را در دست دارد. خودداری از کارها و اعمالی که فرآیند درمان ما را متوقف می‌کنند یا به آن آسیب می‌رسانند، موضوعی است که باید همواره مورد توجه قرار گیرد. این موضوع در ادامه مسیر نیز می‌تواند در تمامی سطوح زندگی، ما را از مسائل منفی و آسیب‌زا دور نگه دارد.

صبر: صبر یکی از زیباترین موضوعات و مفاهیمی است که در کنگره۶۰ و در طول دوره درمان اعتیاد با آن آشنا می‌شویم. انسانی که مفهوم حقیقی صبر را بیاموزد و در زندگی خود به کار گیرد به جایگاه بسیار ارزشمندی رسیده است. صبر یکی از صفات زیبایی است که در کلام‌الله نیز به‌کرات از آن یاد شده است.

صبر؛ یعنی در نظر گرفتن پارامتر زمان برای انجام هر کاری، همراه با سعی و تلاش حساب‌شده. در کنگره۶۰، روش DST برای درمان اعتیاد به حدود ۱۰ الی ۱۱ ماه زمان نیاز دارد و خروج از تاریکی و رسیدن به درمان مستلزم صبر، تلاش و گذشت زمان است.

قناعت: قناعت نیز در جایگاه خود بسیار حائز اهمیت است. شایسته است که در طول دوره درمان اعتیاد به آنچه داریم قانع باشیم و قدر داشته‌های خود را بدانیم. قرار نیست با شروع درمان تمامی مشکلات ما بلافاصله حل شوند و هر آنچه را که می‌خواهیم به‌سرعت به دست آوریم. با قناعت، استفاده درست و شکرگزاری نسبت به نعمت‌ها و امکاناتی که در اختیار داریم و در ادامه با تلاش و کوشش فراوان، می‌توانیم پایه‌های مالی زندگی خود را مستحکم نماییم.

توکل: توکل به خداوند موضوعی است که بسیار درباره آن شنیده‌ایم و با آن سر و کار داشته‌ایم. توکل به خداوند؛ یعنی خداوند را وکیل خود قرار دهیم؛ اما آیا می‌توانیم دست روی دست بگذاریم و خود هیچ کاری انجام ندهیم و بگوییم به خداوند توکل کرده‌ایم و خداوند خودش همه چیز را درست خواهد کرد؟ خیر.

همان‌گونه که در وادی چهارم آموخته‌ایم، باید مسئولیت امور زندگی خود را بپذیریم و در جهت آن تلاش و کوشش کنیم و در عین حال، چشم به رحمت و عنایت خداوند داشته باشیم. باید بدانیم که خداوند هیچ‌گاه بندگان خود را فراموش نمی‌کند و در لحظات سخت و بحرانی زندگی، رحمت خود را از ما دریغ نخواهد کرد.

رضا: رضایت و راضی بودن، زمانی که در صراط مستقیم حرکت می‌کنیم، یکی از صفات بسیار زیبایی است که ممکن است یک انسان از آن برخوردار باشد. برخی افراد دائماً در حال گله و شکایت از خود، خانواده، جامعه و هستی هستند. انسانی که چنین روحیه‌ای داشته باشد و همواره از همه‌کس و همه‌چیز ناراضی و شاکی باشد، نمی‌تواند از زندگی و کارهایی که انجام می‌دهد، لذت واقعی ببرد.

این جهان کوه است و فعل ما ندا
سوی ما آید نداها را صدا

تسلیم: من حرکت می‌کنم، از من حرکت و از خدا برکت. می‌گویم: خدایا، توکل به تو؛ البته با تفکر و تلاش و با قلب، زبان و عمل، نسبت به هر آنچه از طرف قدرت مطلق برای من تقدیر می‌شود، رضایت دارم. اگر بتوانم از این دو مرحله؛ یعنی توکل و رضا عبور کنم، وارد مرحله تسلیم محض در برابر قدرت مطلق می‌شوم؛ مرحله‌ای که هم آسان است و هم دشوار.

در پایان، به خود و اعضای محترم لژیون ویلیام‌وایت که این مطالب را مطالعه می‌کنند، یادآوری می‌کنم که اگر می‌خواهیم اتفاقی در زندگی ما رخ دهد، باید از همین امروز حرکت کنیم. با نوشتن سی‌دی، حضور به‌موقع در جلسات و صحبت کردن با راهنما، ما در مسیر حرکت قرار می‌گیریم. خداوند با کسانی است که از جای خود بلند می‌شوند و حتی اگر قدم‌هایشان لرزان باشد، باز هم قدمی به جلو برمی‌دارند.

وادی پنجم دعوتی به زیستن واقعی است. به خود می‌گویم: اگر واقعاً می‌خواهی تغییری در زندگی‌ات رخ دهد فقط فکر نکن، حرکت کن. به سمت ارزش‌ها، آرامش، آموزش و خدمت حرکت کن. این همان معجزه‌ای است که وادی پنجم در دل خود دارد. با امید به اینکه با علم و آموزش جهان‌بینی بتوانیم حرکت‌های درست و سالمی را در مسیر زندگی انجام دهیم و نتیجه‌ای شایسته و ارزشمند دریافت کنیم.

منابع: کتاب « عشق، چهارده وادی برای رسیدن به خود»، سی‌دی وادی پنجم، مقاله آقای خدامی

نویسنده: مسافر نیکوتین افسر رهجوی راهنمای ویلیام‌وایت همسفر زهرا (نمایندگی شادآباد)
رابط خبری: راهنمای ویلیام‌وایت همسفر زهرا (نمایندگی شادآباد)
ویرایش و ارسال مطلب: نگهبان سایت راهنمای ویلیام‌وایت همسفر هایده (نمایندگی فردوسی مشهد)
همسفران ویلیام‌وایت کنگره۶۰