وادی پنجم: پلی میان دانستن و شدن

همسفر فریده

وادی پنجم به من یاد داد که برای رسیدن به حال خوب باید حرکت کنم. قبل از آشنایی با این وادی، خیلی وقت‌ها فقط در ذهنم تصمیم می‌گرفتم که تغییر کنم؛ اما هیچ حرکتی نمی‌کردم، هیچ قدمی بر نمی‌داشتم. وادی پنجم به من یاد داد که برای تغییر زندگی‌ام باید وارد عمل بشوم. شاید قدم‌های اولم کوچک باشد؛ اما همین قدم‌های کوچک، آرام‌آرام مسیر زندگی‌ام را عوض کرد.

در این وادی، آموزش گرفتم که ترس، ناامیدی و تنبلی را کنار بگذارم؛ مسئولیت حال خودم را بپذیرم و فهمیدم که برای رسیدن به آرامش، باید آموزش‌ها را زندگی کنم؛ از این آموزش‌ها به‌درستی عبور کنم، نه این‌که فقط حفظشان کنم. هر بار کاری را با محبت و تفکر سالم انجام می‌دهم، حس می‌کنم یک آجر روشن به بنای شخصیت خودم اضافه کرده‌ام. وادی پنجم برای من شبیه پلی بود میان خواستن و توانستن که فقط با حرکت کردن، می‌شود از آن عبور کرد.

همسفر زهرا

درست است که برای انجام هر کاری، اول باید تفکر کنم؛ اما تفکر به‌تنهایی کافی نیست. برای این‌که به هدفم برسم؛ باید حرکت کنم و تلاش کنم. اگر ساختاری در ذهن دارم؛ باید آن را به مرحله اجرا دربیاورم و عملی کنم؛ اگر نتوانم ساختار ذهن و تفکرم را به ساختار عملیاتی تبدیل کنم، هیچ‌وقت به نتیجه و هدفم نمی‌رسم.

در این وادی به من آموزش داده می‌شود که باید با تمرین، ساختارهای ذهنی را از قوه به فعل دربیاورم. مثلاً اگر در تفکراتم یک زندگی آرام و متعادل ساخته‌ام، برای عملی کردن این تفکر، باید پاکسازی و سازندگی را از خود شروع کنم. در ابتدا باید از ضدارزش‌ها خارج شوم و به طرف آرامش و تعادل قدم بردارم؛ یعنی سه اصل پندار سالم، گفتار سالم و کردار سالم را همیشه سرلوحه کارهایم قرار دهم؛ چون وقتی تفکراتم سالم باشد، به‌طور خودکار گفتارم نیز سالم می‌شود، زمانی که گفتارم سالم شد، به طرف کردار سالم یا عمل صالح هدایت می‌شوم. این وادی بیان می‌کند که برای تبدیل شدن یک انسان بی‌تعادل به انسان با تعادل، فقط یک راه وجود دارد و آن هم تزکیه و پالایش است؛ یعنی دوری از ضدارزش‌ها و حرکت به طرف ارزش‌ها است.

همسفر زهره

وادی پنجم با این پیام آغاز می‌شود: در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن و آن را کامل می‌نماید. این وادی به ما می‌آموزد که تنها فکر کردن، دانستن و آگاهی داشتن کافی نیست؛ بلکه باید آموخته‌ها را در زندگی به اجرا درآوریم. بسیاری از ما می‌دانیم چه کاری درست است؛ اما تا زمانی که آن را عملی نکنیم، تغییری در زندگی‌مان ایجاد نخواهد شد. تأثیر وادی پنجم بر من، به‌عنوان یک همسفر، این بود که پیش از آشنایی با کنگره۶۰ تصور می‌کردم اگر مشکلات را بشناسم و درباره آن‌ها فکر کنم، به‌تنهایی حل خواهند شد؛ اما وادی پنجم به من یاد داد که دانستن بدون عمل، نتیجه‌ای در بر ندارد. این وادی باعث شد مسئولیت زندگی خود را بپذیرم و به‌جای تمرکز بر رفتار و عملکرد مسافرم، روی تغییرات درونی‌ام کار کنم و آموزش‌ها را در زندگی روزمره به کار بگیرم.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های این وادی، آموزش در قالب شش اصل یا شش فرمان است که شامل بازگشت از ضدارزش‌ها، خودداری، قناعت، صبر، تجسس نکردن و رضایت می‌باشد. هر یک از این اصول به من کمک کرد تا نگرش و رفتار خود را اصلاح کنم. برای مثال، با تمرین تجسس نکردن، یاد گرفتم که کنترل و پیگیری بیش از حد مسافرم، نه‌تنها کمکی به او نمی‌کند؛ بلکه آرامش خودم را نیز از بین می‌برد. همچنین با صبر، آموختم که هر تغییری نیازمند زمان است و نباید انتظار نتیجه فوری داشته باشم.

در پایان وادی پنجم به من آموخت که مسیر رشد و تعالی با عمل آغاز می‌شود. اگر آموزش‌های کنگره را فقط بشنوم و مطالعه کنم؛ اما در زندگی اجرا نکنم، تغییری حاصل نخواهد شد. امروز سعی می‌کنم آموخته‌هایم را در رفتار، گفتار و نگرشم به کار بگیرم و هر روز، گامی هرچند کوچک در مسیر ارزش‌ها بردارم. به‌عقیده من، وادی پنجم پلی است میان دانستن و شدن، پلی که مرا از آرزو کردن به عمل کردن و از خواستن به رسیدن هدایت می‌کند.

همسفر مریم

به‌نام اوکه محبت را آفرید؛ باید تفکر را به نقطه درست و زیبای عمل برسانیم. در جهان ما، تفکر قدرت مطلق حل نیست؛ بلکه توأم با رفتن و رسیدن، آن را کامل می‌نماید. این‌که، ما انسان‌ها در حیات زمینی خود، چندین جهان داریم که عبارتند از: جهان خاکی، جهان خواب و جهان ذهنی است. جهان ذهنی مقدمه برنامه‌ریزی، عمل و تمرین برای چگونه زیستن می‌باشد. در این وادی، از تفکر به سوی ساختارهای عملی، بدون اضطراب و عدم اعتماد به نفس، با آرامش وارد می‌شویم. این آرامش و پاکسازی سه اصل دارد: پندار سالم، گفتار سالم و کردار سالم است.

این فرآیند مانند تصفیه آب آلوده و کثیف است که در نهایت زلال و سالم می‌شود. برای خروج و صعود از این مرحله، بایستی پله‌هایی را طی کنیم: بازگشت از ضدارزش‌ها، خودداری، قناعت و صبر، تجسس، غیبت، قضاوت، پس‌انداز، توکل، رضا، تسلیم هر کدام از این پله‌ها، معنا و خواسته خود را دارد. امیدوارم بتوانم در این وادی، یکی دیگر از درس‌های زندگی را بیاموزم.

رابط خبری: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون هفتم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری