دلنوشته‌ی مسافر مرتضی رهجوی راهنما مسافر رضا با عنوان: "تخریب های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد dst"

سلام دوستان مرتضی هستم یک مسافر، مدت تخریب۲۳ سال، آلوده به انواع آنتی‌ایکس‌های تریاک، حشیش، متادون، هروئین و شیشه، مدت سفر ۲۹ هفته به روش دی‌اس‌تی، داروی درمان شربت اوتی با راهنمایی استاد عزیز آقا رضا از لژیون هفتم نمایندگی عصارزاده، رشته ورزشی بدمینتون، تی‌دی‌اس هر وعده ۱/۲ سی‌سی.

مشارکت من در مورد عوارض مصرف ماده‌ی خطرناک شیشه:
تجربه‌ای است که خودم در منجلاب آن گرفتار بودم و سال‌هایی از زندگی‌ام را تسخیر خود کرده‌ بود، دائما اوضاع‌ هرروز بدتر از روز قبل می‌شد و سرعت این تخریب به‌شدت بالا بود، دائما در حال توهم زدن بودم. برای مثال یک‌روز تلویزیون خانه را باز کردم و داخل آن به‌دنبال دستگاهی بودم، احساس می‌کردم داخل تلویزیون دستگاه شنود گذاشته‌اند و کلا آن تلویزیون را از بین بردم.
گاهی ساعت‌ها درگیر گوشی موبایل یا هرچیزی که حس خاصی به من می‌داد بودم. شیشه تمام زندگی‌ام را تسخیر کرده بود. اگر بخواهم بعضی از کارهایی را که هنگام مصرف شیشه می‌کردم بگویم، باورکردنی نیست. با مصرف این ماده‌ی خطرناک کلا از تعادل خارج می‌شدم یا بعضی اوقات در چند بعد از زندگی ولی با یک کالبد، همزمان می‌رفتم یا فکر انجام کارهایی خطرناک به سرم می‌زد و خیلی از آن اعمال را انجام می‌دادم. افکاری خطرناک و غیر قابل جبران! خیلی از موارد را نمی‌شود با قلم نوشت.
اعتیاد به شیشه خیلی خطرناک و پیش‌رونده است. کسی که تریاک یا هروئين مصرف می‌کند، ممکن است خمار شود، ولی می‌شود گفت در مقایسه با مصرف‌کننده شیشه یک انسان نرمال و عادی است. وقتی میزان دوپامین دراکوپاس مغز ۱۱ مرتبه بالا برود و انرژی آزاد کند، شخص وارد آستانه اسکیزوفرنی می‌شود، مرحله‌ای از مصرف که دچار توهمات واقعی می‌شود و هم اختلال دوقطبی و بدبینی شدید نسبت به خود اطرافیان و خانواده، بی‌خوابی، بی‌قراری، آسیب زدن به سیستم بدن و هزاران مشکل دیگر دچار می‌شود.
در پایان خدا را شکر می‌کنم‌ که راه و روشی پیدا شده تا خیلی‌ها اگر خواسته باشند بتوانند خودشان و  اطرافیان را نجات بدهند.

نگارش: مسافر مرتضی از لژیون هفتم
ویرایش: مسافر حسین
ارسال: مسافر مصطفی
مرزبان خبری: مسافر مرتضی

نمایندگی عصارزاده