نویسنده و قهرمان زندگی خود باشیم

همسفر زهرا (م)؛

همان‌طور که مهندس حسین دژاکام در سی‌دی فرمودند: «زندگی ما همانند پازل است؛ همان‌قدر بهم ریخته که ما باید برای چیدمان این پازل کمی صبر، حوصله و شکیبایی داشته باشیم و هر کدام از قطعات را در جای درست خود بچینیم». من بایستی بدانم با عجله و یک‌باره کار پیش نمی‌رود و این امر زمان‌بر است تا چیدمان تکمیل شود، برای مثال: اگر اسباب‌کشی منزل داشته باشیم باید برنامه درستی داشته باشیم که با سعی، تلاش، صبر، حوصله و تفکر درست شکل می‌گیرد تا به نتیجه خوب و دلخواه برسیم؛ همانند گیاهی که از یک بذر یا هسته رشد می‌کند بایستی مسیر تغییر و تبدیل انجام شود تا به ثمر برسد؛ مانند حضور ما در کنگره۶۰ که باید کلی بالا و پایین، پستی و بلندی‌ها را پیموده تا به‌ نتیجه دلخواه برسیم.

به فرموده آقای مهندس حسین دژاکام باید اذن هر چیزی از جانب خداوند داده شود تا شدنی شود. برای نوشتن یک کتاب نویسنده تمام آموزش‌ها و برداشت‌هایی را که از موضوع مورد نظر دارد با صبر، اصول نویسندگی و نگارش درست، انجام دهد و آن کتاب را صفحه‌به‌صفحه مرتب مثل یک پازل پشت سر هم قرار دهد تا به پایان برساند. در جهان امروز هر چیزی سر نظم و انضباط پایه‌گذاری شده و رعایت آن الزامی است.

همسفر مریم (ج)؛

استاد در سی‌دی پازل می‌فرمایند: «زندگی مانند یک کتاب است که ما با اعمال و رفتار خود صفحه‌های این کتاب را می‌نویسیم»؛ اگر اعمال و رفتار من بد باشد صفحه‌های آن را خراب می‌کنم. من نویسنده و قهرمان کتاب زندگی خود هستم؛ مثل قالی که آن را گره‌گره می‌بافم و هر چه روی آن راه بروم محکم‌تر و باارزش‌تر می‌شود. در زندگی همه‌ کاره ما هستیم و با گذشت زمان توانایی ما هم بالا‌تر می‌رود. در طول سفر ما در کنگره۶۰ یا سفر زندگی، سیستم‌های فراموش‌ شده ما دوباره به گردونه حیات بر می‌‌گردند که یکی از آن‌ها سیستم‌ایکس و دیگری فکر است که باید معقول باشد.

وقتی این ۲ سیستم برگردند، اعضا فیزیکی که قبلاً به زور فرمان می‌بردند به مرحله‌ای می‌‌رسند که با شادی فرمان می‌برند؛ به‌عنوان مثال‌ چند عدد توپ را فرض کنیم که پشت سر‌هم قرار دارند؛ اگر یکی از آن‌ها حرکت کند بقیه توپ‌ها هم به حرکت در می‌آیند و این همان انرژی است که دوباره به گردونه حیات برگشته است. زندگی در حیات کاملاً در جریان است، اوضاع ما در زندگی مانند دریای پر‌تلاطم همراه با مشکلات و درد‌ها پیچیده است. شخصی که در این سفر تصور می‌کند، مشکلات خاصی دارد یا مشکل او را هیچ‌‌کس ندارد اشتباه می‌کند. این فکر باعث می‌شود سفر خود را به پایان نرساند و به درمان نرسد.

همسفر طاهره؛

در بازی پازل، تکه‌ها باید در‌ کنار یکدیگر و در جای درست خود قرار بگیرند، نمی‌توان با زور و قدرت، قطعه‌ای را در جای دیگری گذاشت. زندگی نیز مانند یک پازل است؛ باید با نظم و ترتیب پیش برود. صفحاتی که نوشته می‌شوند نیز بایستی تمیز و مرتب باشند، نوشتن این ورق‌ها مانند بافتن یک قالی است که هر گره زمینه‌ساز گره بعدی می‌شود تا در نهایت به فرشی زیبا، پرنقش‌ و نگار تبدیل گردد. این بازی همان سفر کنگره‌۶۰ است که به‌ تدریج نگاشته می‌شود و خط‌به‌خط، صفحه‌‌به‌‌صفحه شکل می‌گیرد. ما قلم برمی‌داریم، ذره‌‌ذره و آرام اما زیبا و منظم می‌نویسیم.

در سفر اول به‌‌موقع حاضر می‌شویم، حرمت‌ها را رعایت می‌کنیم با صبر و حوصله و آن زمان است که راه‌حل‌ها به‌ تدریج آشکار می‌شوند؛ البته فرمان نهایی باید از جانب خداوند صادر شود تا خواسته‌های ما به انجام برسد. افکار و اندیشه‌های آشفته ما مانند پازلی هستند که قطعه آن بهم ریخته است. در این مکان مقدس درمان انجام می‌شود و این درمان بایستی به‌ درستی و بر‌اساس اصول صورت گیرد. هرکس کتاب زندگی خود را می‌نویسد و هر کتابی که انسان با قلم و عمل خود می‌نگارد، در نوع خود بی‌نظیر است؛ اگر صفحات این کتاب به‌‌درستی نوشته نشوند، در آینده مشکلاتی ایجاد خواهند کرد؛ بنابراین نظم و انضباط در این مسیر از اهمیت بسیار زیادی بر‌خوردار است.

منبع: سی‌دی «پازل» (مهندس حسین دژاکام)
نویسنده: همسفر زهرا (م)، همسفر مریم (ج) و همسفر طاهره رهجو راهنما همسفر شهلا (لژیون دوم)
رابط‌ خبری: همسفر اکرم رهجو راهنما همسفر شهلا (لژیون دوم)
ارسال: همسفر محدثه رهجو راهنما همسفر سمیه (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی امیر اراک