English Version
This Site Is Available In English

شیشه مانند یک بمب اتمی در بدن

شیشه مانند یک بمب اتمی در بدن

شیشه ماده‌ای مخدر و صنعتی و به شدت خطرناک است که هم محرک و هم بسیار مخرب است به‌گونه‌ای که مانند یک بمب اتمی در بدن عمل می‌کند. آقای مهندس دژاکام، شیشه را ماده‌ای مخرب و هشدار سونامی اعلام کردند و مصرف‌کنندگان آن را «دیوانه‌های شاخدار» نامیدند. این ماده بسیار توهم‌زا است؛ بارها در برنامه‌هایی که صدا و سیما درباره آن تولید کرده، شنیده‌ایم که پدری سر فرزندش را بریده است یا فردی به همسر خود مشکوک شده و دست به رفتارهای خطرناک زده است.

در مطلبی نوشته شده بود که یک‌سوم تخت‌های بیمارستان‌ها متعلق به افرادی است که شیشه مصرف می‌کنند؛ حتی شنیده شده بود که یک مصرف‌کننده شیشه، چشم خود را به‌طور کامل از حدقه خارج کرده بود. داستان دیگری را به چشم خود دیدم که یک روز سر و صدای عجیبی در کوچه بلند شد؛ پسری با این تصور که پدرش پول او را خورده یا بالا کشیده است، با ۱۱۰ تماس گرفته بود و به پدر پیر خود فحاشی می‌کرد، روی او چاقو کشیده بود و آبروی پدر را در کوچه می‌برد؛ اما پدر بیچاره هیچ عکس‌العملی نشان نمی‌داد؛ چون می‌دانست پسرش شیشه مصرف می‌کند.
مأموران کلانتری که آمدند، پسر را به‌ شدت سرزنش کردند و رفتند. این ماده، انسان‌های بسیاری را روانه بیمارستان‌های روان‌پزشکی کرده و تخریب‌های جبران‌ناپذیری به آن‌ها وارد کرده است. مصرف‌کنندگان شیشه، زمانی که به قول خودشان روی چیزی «قفلی» می‌زنند، دیگر رهایش نمی‌کنند. خدا نکند به کسی شک کنند یا رفتار طرف مقابل به مزاجشان خوش نیاید؛ دیگر دست‌بردار نیستند و تا زمانی که زهر خود را نریزند، او را رها نمی‌کنند.

کسانی که شیشه مصرف می‌کنند، پس از مصرف اصلاً نمی‌توانند بخوابند به همین دلیل زمانی که شیشه تازه وارد بازار شده بود، شایعه کرده بودند که اعتیادآور نیست؛ متأسفانه بسیاری از دانشجویان برای شب‌بیداری و درس خواندن از شیشه استفاده کردند و گرفتار این بلای خانمان‌سوز شدند. عده‌ای دیگر نیز به این تصور که شیشه اعتیاد ندارد، برای لاغر شدن از این ماده خطرناک و مخرب استفاده کردند؛ درست است که لاغر شدند اما گرفتار شیشه نیز شدند.

با تمام این تفاسیر، کنگره‌۶۰ درهای خود را برای درمان این بیماران گشوده است. این بیماران می‌توانند پس از طی ۱۰ تا ۱۱ ماه، با مصرف شربت OT در زمان‌های مشخص و با کاهش پله‌ها در هر ۲۱ روز، خود را درمان کنند که به این روش درمانی، روش DST گفته می‌شود. این بیماران پس از ۱۰ تا ۱۱ ماه به زندگی عادی خود بازمی‌گردند و دیگر انسان سابق نیستند بلکه انسان‌هایی جدید با تفکرات و اندیشه‌های تازه خواهند بود. به امید روزی که هیچ پدر و مادری و هیچ خانواده‌ای، عزیزان خود را گرفتار این ماده مخدر صنعتی، توهم‌زا و بسیار خطرناک نبیند.

نویسنده: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون دهم)
رابط خبری: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر رویا (لژیون دهم)
ارسال: همسفر کبری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون هفدهم)، نگهبان سایت
همسفران نمایندگی حر

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .