English Version
This Site Is Available In English

قیاس کردن ابزار نفس اماره است برای کیش و مات کردن عقل

قیاس کردن ابزار نفس اماره است برای کیش و مات کردن عقل

استاد امین،در سی دی قیاس در مورد مسئله‌ای که در سفر دوم با آن روبه‌رو می‌شویم صحبت می کند، اگر انسانی بخواهد از سفر دوم عبور کند، به این قسمت حتماً برمی‌خورد، آن هم تسخیر شدن است. تسخیر شدن در سفر دوم یک مسئله اجتناب‌ناپذیر است.کاری که تسخیر انجام می‌دهد، شبیه اثر مواد روی انسان است. همان‌طور که مواد پرده و حجاب روی چشمان ما و حس‌های ما می‌کشد و باعث می‌شود ما نبینیم چه اتفاق‌هایی در اطراف ما می‌افتد.
مثل من تا زمانی که قلیان مصرف می‌کردم، تمام حس‌هایم بسته بود، نه حس مادری به فرزند، نه حس همسری به مسافرم داشتم . تسخیر شدن قابل رؤیت نیست، اما نیروهایی هستند که در سفر دوم باعث می‌شوند انسان متوقف شود، مثل ترس، ناامیدی، منیت، خشم. این‌ها در سفر دوم خودشان را کاملاً به شکل‌های مختلفی نشان می‌دهند.
ما انسان‌ها دائماً در حال قیاس کردن خود با دیگران هستیم، اما باید بدانیم همه‌ی فعالیت‌های دیگران آن چیزی نیست که ما می‌بینیم.قیاس کردن خود با دیگران ۳ نتیجه دارد. اول، باعث تنفر از کسی که خود را با آن قیاس کرده‌ایم می‌شود. دوم، باعث تنفر از خداوند می‌شود. سوم، باعث تنفر از خودمان می‌شود که هر سه این خواسته‌ها از نفس اماره است.قیاس کردن ابزار نفس اماره است برای کیش و مات کردن عقل. عقل حکم فرمانروا را در شهر وجودی ایفا می‌کند و همیشه در حال قیاس کردن و مقایسه کردن است. هرچه ضد ارزش‌ها و تاریکی‌ها درون انسان بیشتر باشد، به همان میزان، ارزش‌ها، روشنایی‌ها از درون انسان خارج می‌شود و فرد در آستانه‌ی سقوط قرار می‌گیرد.
باید سال‌ها بگذرد تا در انسان تغییرات به وجود بیاید. ما باید بدانیم که هر انسانی برای خود پیشینه‌ای دارد و ما از گذشته کسی خبر نداریم. اگر این را باور داشته باشیم، مسئله قیاس کردن منتفی می‌باشد.در قیاس کردن، انسان اول احساس می‌کند که عدالت وجود ندارد. همه‌ی ما انسان‌ها مانند زمین هستیم. اگر یک زمین پر از سنگ و کلوخ باشد، معلوم است که در آن نمی‌شود دانه‌ای بکاری. زمانی که آن زمین را شخم می‌زنیم، تازه می‌توانیم در آن کشت کنیم. در مورد انسان‌ها هم همین‌طور است.
انسان چیزی نیست جز آنچه از راه تلاش و کوشش به دست می آورد.قیاس کردن به خاطر حسادت انسان‌ها به یکدیگر به وجود می‌آید. همه انسان‌ها وقتی به مقام بالایی می‌رسند، دچار منیت می‌شوند و می‌خواهند همه چیز بر وفق مراد باشد. این‌ها همه آزمایشات خداوند است که می‌خواهد این منیت را از انسان دور کند و افرادی که از این مرحله عبور می‌کنند، رستگار می‌شوند.
خود من دائماً در حال قیاس کردن خودم با دیگران بودم، اما وقتی وارد لژیون با عشق ویلیام شدم، فهمیدم چقدر حس‌های من بسته بوده، چقدر در تاریکی فرو رفته بودم که نه مسافرم و نه فرزندانم را می‌دیدم.
اکنون خداوند را شاکر و سپاسگزارم که در کنگره، آقای مهندس به ما یاد داده که خودمان را با دیگران مقایسه نکنیم. هر کس به هر جایگاه و مقام رسیده، قطعاً بهای آن را پرداخت کرده است. هر جایگاهی که به دست آورده، نتیجه تلاش خودش است و آرامشی که الان دارم را مدیون آقای مهندس و کنگره هستم.

رابط خبری:همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر مهدیه(لژیون ویلیام) 

ارسال :همسفر فریبا رهجوی راهنما همسفر اعظم(لژیون چهارم)

همسفران نمایندگی خیام نیشابوری

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .