صفت گذشته پایان راه نیست؛ بلکه شروع یک آغاز است

همسفر هما برداشت خود را از سی‌دی «وادی دهم بخش اول: صفت گذشته در انسان صادق نیست، چون جاری است.» این‌چنین بیان کرد:

صفت گذشته انسان تنها بخشی از تاریخچه او است نه  این‌که تمام کتاب زندگی‌اش باشد. اگر انسان‌ها در همان صفاتی که در گذشته داشتند باقی می‌ماندند دیگر تعلیم، تربیت و رشد معنایی نداشت. انسان موجودی ثابت و ساکن نیست؛ بلکه همواره در حال حرکت، تغییر و جاری شدن است. هر سپیده‌دم فرصتی برای نوشتن صفحه‌ای تازه از زندگی است و انسان این اجازه را دارد که تغییر کند و با آن‌چه در گذشته بوده، خداحافظی کند؛ زیرا ما همواره در حال شدن هستیم نه در حال بودن. در این سی‌دی از ایمان نیز سخن گفته می‌شود. ایمان تنها یک باور ذهنی نیست؛ بلکه نوری از حقیقت است که بر قلب انسان می‌تابد و مسیر زندگی را از تاریکی به سوی روشنایی هدایت می‌کند.

نگه داشتن صفات گذشته مانند حمل کوله‌پشتی سنگینی است که انسان را از حرکت بازمی‌دارد. بخشیدن خود به معنای نادیده گرفتن اشتباهات نیست؛ بلکه یعنی پذیرفتن این حقیقت که فردی که آن اشتباه را انجام داده با آگاهی، تجربه و بلوغ امروز ما تفاوت دارد. برداشت من از نگهداری جایگاه این است که وقتی به جایگاهی از انسانیت و ارزش‌ها می‌رسیم نباید با زیر پا گذاشتن اصول آن را از دست بدهیم؛ زیرا رسیدن یک لحظه است؛ اما نگهداری مسیری مداوم و تلاشی همیشگی است. آقای مهندس در ادامه درباره نور، صوت و حس که یک مثلث را تشکیل می‌دهند و نظم آفرینش را به وجود می‌آورند توضیح می‌دهند. نور، نماد وضوح و آشکار شدن است صوت، نماد حرکت و ارتعاش و حس، نماد ادراک و تجربه می‌باشد. اگر یکی از این سه ضلع آسیب ببیند نظم برهم می‌خورد؛ زیرا این سه ارکان اصلی ظهور حقیقت از نیستی به هستی هستند.

منبع: سی‌دی وادی دهم بخش یک
نویسنده: همسفر هما رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
رابط خبری: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون نهم)
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر لیلا (لژیون چهارم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی صالحی