شیشه عامل نابودی زندگی انسان است

پنجمین جلسه از دوره دهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی مسافران کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی مسافر حمید، نگهبانی مسافر یاسر و دبیری مسافر هادی با دستور جلسه: «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» روز سه‌شنبه ۲۳تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا از نگهبان و دبیر جلسه صمیمانه تشکر می‌کنم که استادی این جلسه را به بنده واگذار کردند. همچنین از مسافر امیرحسین، ایجنت قبل، قدردانی و انتخاب مسافر مجتبی را به‌عنوان ایجنت جدید تبریک عرض می‌کنم. همه ما مدیون آقای مهندس، راهنماها و تمام کسانی هستیم که این بستر را فراهم کردند تا بتوانیم مسیر درمان و رهایی را پیدا کنیم. اگر امروز در آرامش هستیم، به برکت تلاش و خدمت خالصانه این عزیزان است و باید همیشه قدردان زحماتشان باشیم.

دستور جلسه امروز: «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» است. من مصرف‌کننده شیشه نبودم؛ اما سال‌ها در کنار افرادی که شیشه مصرف می‌کردند، بودم و از نزدیک دیدم که این ماده چه تخریب‌های سنگینی به جسم، روان و زندگی انسان وارد می‌کند. بعضی از آن‌ها تا مرز مرگ پیش رفتند؛ اما خوشبختانه با شکل‌گیری کنگره‌۶۰ و روشن شدن این مسیر به دست آقای مهندس، بسیاری از آن‌ها فرصت دوباره‌ای برای زندگی پیدا کرده‌اند.

اگر واقعاً به این آگاهی برسیم که شیشه چه آسیب‌های جبران‌ناپذیری دارد، حتی نباید به آن فکر کنیم. همه مواد مخدر تخریب‌کننده هستند؛ اما شیشه آسیب‌های بسیار شدیدی بر جسم و روان انسان وارد می‌کند.

یکی از نزدیک‌ترین نمونه‌هایی که خودم دیده‌ام، برادرم است. او هنوز درگیر مصرف شیشه است. مصرف این ماده باعث شد معده‌اش به‌شدت آسیب ببیند. تاکنون سه بار تحت عمل جراحی قرار گرفته و با وجود همه این سختی‌ها، هنوز هم از عوارض آن رهایی پیدا نکرده و حدود یک سال است که خانه‌نشین و بستری است. این نمونه برای من بزرگ‌ترین درس است که بدانم شیشه تا چه اندازه می‌تواند زندگی یک انسان را نابود کند.

من از سال ۱۳۶۸ مصرف‌کننده مواد‌مخدر بودم؛ اما زمانی به این نتیجه رسیدم که ادامه این مسیر فقط ویرانی است. وقتی انسان خانواده، فرزند و نوه دارد، دیگر نمی‌تواند نسبت به آینده خود بی‌تفاوت باشد و باید تصمیم درستی برای زندگی‌اش بگیرد.

خوشبختانه امروز جوان‌هایی که در کنگره‌۶۰ حضور دارند، آگاه و باهوش هستند. قصد نصیحت کردن کسی را ندارم؛ اما تنها خواهشم این است که اگر این مسیر را انتخاب کرده‌اند، با تمام وجود آن را ادامه دهند و به جایگاه و آموزش‌های کنگره‌۶۰ پایبند باشند. سفر اول پایان راه نیست؛ سفر دوم آغاز ساختن یک زندگی جدید است. بعضی‌ها تصور می‌کنند با پایان مصرف شربت اپیوم همه چیز تمام شده، در حالی که درمان واقعی با ادامه آموزش و خدمت کامل می‌شود.

من نزدیک به سه ماه است که وارد سفر دوم شده‌ام. باور کنید هر زمان به هر دلیلی نتوانم در جلسات یکشنبه، سه‌شنبه یا پنجشنبه شرکت کنم، احساس می‌کنم چیزی را در زندگی‌ گم کرده‌ام. این حس نشان می‌دهد که کنگره‌۶۰ بخشی از زندگی من شده است. البته ادامه این مسیر کاملاً به خواست خود انسان بستگی دارد؛ اگر بخواهیم، می‌توانیم و اگر نخواهیم، هیچ‌کس نمی‌تواند ما را مجبور به ادامه راه کند.

در مورد شیشه هم گفته می‌شود که در زمان جنگ جهانی، از موادی مانند مت‌آمفتامین برای بیدار نگه داشتن سربازان استفاده می‌شد تا ساعت‌های طولانی نخوابند؛ اما سؤال اینجاست که آیا بدن انسان بدون استراحت می‌تواند عملکرد درستی داشته باشد؟ خداوند برای بدن نظم قرار داده است؛ انسان به کار، استراحت و خواب نیاز دارد. وقتی کسی دو یا سه شب نخوابد، چگونه می‌تواند جسم و ذهن سالمی داشته باشد؟ طبیعی است که چنین فشاری، بدن و روان انسان را به مرور از بین می‌برد.

عکس، تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر کریم (لژیون چهارم)