برداشت من از مسئله قضاوت این است که تمام انسانها در مسیر زندگی و در مسائل حیاتی همیشه در حال قضاوت هستند؛ اما هر کدام از ما در مورد مسائلی که مربوط به خودمان است برای رشد و پیشرفت در زندگی؛ باید قضاوت کنیم و هیچ وقت نباید این دایره قضاوت را وارد حریم دیگران کنیم و در چیزهایی که علم و آگاهی نداریم قضاوت کنیم. گاهی ما انسانها با قضاوتهای نادرست باعث اشتباهات و اتّفاقات بزرگی در زندگی خود و دیگران میشویم و برای این قضاوتهای نادرست؛ باید بهای سنگینی پرداخت کنیم. اغلب انسانها در مسائل زندگی، دیگران را مورد قیاس و قضاوت قرار داده و محکومشان میکنند و همیشه در حال جنگیدن هستند؛ در حالی که صفات ناخوشایند و تاریکی را در خودشان نمیبینند.
گاهی از مکانی یا از شخصی خوشمان نمیآید و مدام در حال بدگویی و قضاوت هستیم؛ اگر ما بتوانیم فرایند قضاوت را در خودمان متوقف کنیم آن وقت آن مکان یا آن شخص برای ما میتواند به بهترین شخص و مکان تبدیل شود؛ همیشه باید سعی کنیم که اول عیبها و تاریکیهای درون خود را پیدا کنیم، مشکل اصلی ما انسانها در مرحله تزکیه و پالایش، ندیدن تاریکیها است، انسان تا موقعی که نسبت به دیدگاه و نظر دیگران حساسیت داشته باشد و تمام انرژی خود را صرف تأیید نظر دیگران کند همیشه غرق در قضاوت خواهد بود. انسان به هر چیزی که فکر کند به آن انرژی میدهد؛ اگر منفی فکر کند به چیزهای منفی و اگر مثبت فکر کند به چیزهای مثبت انرژی میدهد؛ پس سعی کنیم همیشه در مسائل زندگی اندیشه و افکار ما به سمت مثبت و ارزشها باشد، هم برای خود و هم برای دیگران ما برای رشد و پیشرفت؛ باید در جا و مکان امن باشیم، مکان امن مکانی است که انسانها در مورد همدیگر قضاوت انجام نمیدهند مگر در مواردی که تعیین شده باشد.
منبع: سیدی قضاوت از دکتر امین دژاکام
نویسنده: همسفر سکینه رهجو راهنما همسفر زری (لژیون سوم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی طارم
- تعداد بازدید از این مطلب :
21