رهایی از زنجیرهای توهم و ترس

جلسه ششم از دوره سی‌ و هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی گیلان به استادی همسفر مرجان، نگهبانی همسفر مطهره و دبیری همسفر فهیمه با دستور جلسه «تخریب‌های شیشه و مخدرهای جدید و درمان آن با متد DST» روز دوشنبه 22 تیرماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در آغاز، مراتب سپاس و قدردانی خود را از مهندس دژاکام و خانواده محترمشان ابراز می‌دارم که با فراهم آوردن این بستر آموزشی، امکان رشد و یادگیری جمعی ما را میسر ساختند. همچنین، به رسم ادب و احترام، از راهنمایان خودم صمیمانه سپاسگزاری می‌کنم‌. موضوع جلسه امروز: بررسی تخریب‌های شیشه، مواد مخدر جدید و روش درمان (DST) در ادامه به بررسی یکی از پرمصرف‌ترین و خطرناک‌ترین مواد مخدر امروزی، یعنی آیس، شیشه یا کریستال می‌پردازیم. این ماده که در اروپا و آمریکا با نام آیس شناخته می‌شود از نظر ظاهری شبیه به تکه‌های یخ یا خرده‌های شیشه است و ترکیب اصلی آن آمفتامین می‌باشد.

از نظر تاریخی این ماده در زمان جنگ جهانی دوم به عنوان دارویی برای رفع افسردگی سربازان به کار می‌رفت تا کسانی که در میدان نبرد بودند و فرصت استراحت نداشتند سطح انرژی خود را بالا نگه دارند. اما امروزه این ماده به عنوان یک ماده مخدر بسیار خطرناک شناخته شده است. شیشه و سایر مواد مخدر جدید تأثیری مستقیم و مخرب بر مغز انسان دارند که منجر به ایجاد توهمات شدید می‌شود؛ به گونه‌ای که مصرف‌کننده در حالت بیداری دچار رویاهای بیداری و توهماتی می‌شود که برای دیگران غیرقابل درک است. من شخصاً پس از ورود به کنگره‌۶۰، ابعاد این تخریب‌های روانی را درک کردم.

از دیگر عوارض جسمی و تخریب‌های این ماده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: اختلال در عملکرد دریچه پروستات که منجر به دفع هم‌زمان ادرار و اسپرم می‌گردد. آسیب‌های شدید کبدی و تخریب دندان‌ها. بروز جوش‌های شدید پوستی و تضعیف قوای جنسی. آتروفی (کوچک شدن) بیضه‌ها همراه با دردهای شدید و بی‌خوابی‌های مزمن؛ ‌اما خوشبختانه تمام این تخریب‌ها در کنگره۶۰ و از طریق متد مهندس دژاکام و روش DST، قابل درمان و بازیابی است. در اینجا لازم است صادقانه بگویم که من همواره از افرادی که مصرف‌کننده شیشه بودند ترس داشتم. هرگز تصور نمی‌کردم روزی به عنوان یک همسفر در این جایگاه قرار بگیرم و طبق دستور جلسه درباره تخریب‌های این ماده صحبت کنم؛ چرا که این موضوع برای من همواره با ترس و هراس گره خورده بود.

اگر بخواهم از تخریب‌های دوران مسافرم بگویم باید بگویم زمانی که متوجه شدم مسافر من مصرف‌کننده شیشه است شب‌ها از ترس درهای خانه را قفل می‌کردم. با وجود اینکه پدر مسافر من نیز مصرف‌کننده بود؛ اما تخریب‌های مسافرم را بیشتر حس می‌کردم؛ زیرا او شب‌کار بود و من هر شب با این ترس به خواب می‌رفتم که شاید او بازگردد و  بلایی بر سر ما بیاورد. اما کابوس‌های من زمانی شروع می‌شد که ساعت ۴ صبح با فریادهای او از خواب می‌پریدم. او با داد و فریاد می‌گفت کسی در خانه می‌چرخد یا از پشت‌بام صدا می‌آید.

حتی هنگام رفتن به سر کار مدام ادعا می‌کرد که کسی در تعقیب اوست. در آن زمان من هیچ درکی از وضعیت او نداشتم و نمی‌دانستم این‌ها توهمات ناشی از مصرف است؛ فقط می‌دانستم که او در دنیای خود گم شده است. پس از ورود به کنگره‌۶۰ بود که توانستم بفهمم تمام آن رفتارهای غیرعادی و پرخاشگری‌هایی که من را به‌شدت آزار می‌داد، در واقع پیامدهای تخریب‌گر این ماده بود و دست مصرف‌کننده نبود. امیدوارم روزی برسد که مصرف‌کننده‌ای که در خانه‌ام دارم نیز راه این مسیر را پیدا کند، به کنگره بیاید و درمان شود. امیدوارم تمام کسانی که هنوز خارج از این مسیر هستند راه نجات را بیابند و به آن حال خوش و آرامشی که امروز ما تجربه می‌کنیم، برسند.

اهدای نشان پيمان وادی هشتم همسفران نوشین و زهرا رهجویان راهنما همسفر فاطیما (لژیون هشتم)

مرزبانان کشیک: همسفر مونا و مسافر حجت
تایپیست: همسفر ژاله رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون چهارم)
عکاس: همسفر صدف رهجوی راهنما همسفر مرجان (لژیون یازدهم)
ویرایش: همسفر سیمین رهجوی راهنما همسفر شبنم (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر نجوا رهجوی راهنما همسفر هانیه (لژیون سوم)

همسفران نمایندگی گیلان