بازسازی و رسیدن به تعادل

همسفر عاطفه و مسافرشان جواد با بیش از بیست سال تخریب وارد کنگره شدند، با مصرف انواع آنتی‌ایکس‌ها، آخرین آنتی‌ایکس مصرفی کراک و شیشه، مدت سفر اول ده ماه و یازده روز، به راهنمایی مسافر رضا شفیعی و همسفر فهیمه، ورزش مسافر در کنگره تنیس، ورزش همسفر دارت، اکنون هم به یاری خدا و دستان پرمهر جناب مهندس شش سال و سه ماه آزاد و رها هستند.

بفرمایید که متد DST، چگونه به درمان اعتیاد به شیشه و محرک‌ها کمک می‌کند؟ چرا زمان در درمان حائز‌ اهمیت است؟
در متد DST، درمان اعتیاد به شیشه و سایر محرک‌‌ها، بر این اصل استوار است که مصرف مواد، سیستم تولید و تنظیم‌کننده‌های طبیعی بدن مانند(نوروترانسمیترها)‌ را دچار اختلال کرده است. بنابراین، درمان نه تنها با قطع مصرف یا ترک ناگهانی حاصل نمی‌شود؛ بلکه باید این سیستم‌ها، فرصت کافی برای بازسازی و رسیدن به تعادل را پیدا کنند.
در این روش، زمان اهمیت دارد؛ زیرا بدن برای ترمیم ساختارهای آسیب‌دیده و بازگشت عملکرد طبیعی مغز و سیستم عصبی، به یک فرآیند تدریجی نیاز دارد. تغییرات شیمیایی بدن با شتاب قابل اصلاح نیست و هرگونه عجله در درمان می‌تواند باعث بازگشت شود. زمان کافی برای بازسازی (سیستم ایکس) در کنگره۶۰، ۱۰ الی ۱۱ ماه است که بعد از این زمان جسم به درمان می‌رسد.

به نظر شما علت این‌که آقای‌مهندس از مصرف‌کنندگان شیشه، به عنوان مصرف‌کنندگان (شاخ‌دار) یاد می‌کنند، چیست؟
مصرف شیشه و سایر محرک‌ها، آسیب‌های عمیقی بر سیستم عصبی، روان و تفکر انسان وارد می‌کند و معمولاً با علائمی نظیر توهم، بدبینی، بی‌خوابی، اضطراب، پرخاشگری و اختلال در قضاوت همراه است و باعث می‌شود به خود یا اطرافیان آسیب بزند؛ به این دلیل به مصرف ‌کنندگان شیشه، (شاخ‌دار) می‌گويند.

با توجه به این‌که مصرف‌کنندگان شیشه، تخریب بیشتری نسبت به سایر مواد دارند، برای رسیدن همسفران آنان به تعادل و حال‌خوش، چه توصیه‌ای دارید؟
این همسفران معمولاً فشارهای روحی و عاطفی بیشتری را تجربه می‌کنند؛ به این دلیل، مهم‌ترین توصیه برای رسیدن آنان به تعادل و حال‌خوش این است که همسفر، تمرکز خود را از تغییر مسافر به آموزش و درمان خود تغییر دهد. در کنگره۶۰، همسفر می‌آموزد که با شرکت منظم در جلسات، عمل به آموزش‌ها، گوش سپردن به راهنما، افزایش صبر و پرهیز از کنترل و دخالت در روند درمان، می‌تواند به آرامش و تعادل برسد، همسفر باید بپذیرد که درمان مصرف‌کننده، به‌ویژه در مورد شیشه، نیازمند زمان، استمرار و رعایت دقیق اصول درمان است و عجله یا ناامیدی کمکی به درمان نمی‌کند.
بنابراین، بهترین توصیه این است که همسفر، همان‌اندازه که برای درمان مسافر اهمیت قائل است، برای رشد و درمان خود نیز ارزش قائل شود؛ زیرا زمانی که همسفر به تعادل برسد، می‌تواند با آرامش، آگاهی و محبت، همراه موثری در مسیر درمان مسافر باشد.

پس از درمان شیشه با متدDST، چه تغییراتی در کیفیت زندگی، تفکر، روابط و احساسات فرد ایجاد می‌شود؟
کیفیت زندگی فرد به نظم، آرامش و مسئولیت‌پذیری بیشتری دست پیدا می‌کند و توانایی انجام وظایف خانوادگی، شغلی و اجتماعی خود را باز می‌یابد، از نظر تفکر، قدرت تصمیم‌گیری، تمرکز، قضاوت و حل مسئله بهبود می‌یابد و نگاه او نسبت به زندگی‌، خودش و دیگران منطقی‌تر و واقع‌بینانه‌تر می‌شود.
در روابط، بی‌اعتمادی، پرخاشگری و سوءتفاهم‌ها به تدریج جای خود را به احترام، محبت، صداقت و ارتباط سالم می‌دهند و فرد می‌تواند جایگاه مناسبی، در خانواده و جامعه پیدا کند.
از نظر احساسات، ترس، اضطراب، بی‌قراری و ناامیدی کاهش می‌یابد و احساس امنیت، امید، آرامش، رضایت و حال خوش جایگزین آن‌ها می‌شود.

به نظر شما، چگونه می‌توانیم فرزندان‌ خود را به عدم استفاده از محرک‌ها آگاه و ترغیب نماییم؟
بهترین راه آگاه کردن و ترغیب فرزندان به دوری از مواد محرک، آموزش، الگوسازی صحیح و ایجاد اعتماد و رابطه‌ای صمیمانه است‌. زمانی که والدین خود به تعادل، آرامش و آگاهی برسند، رفتار و عملکرد آن‌ها بهترین الگو برای فرزندان خواهد بود. همچنین باید بدون ایجاد ترس یا تهدید، درباره عوارض واقعی مصرف مواد محرک و پیامدهای آن با فرزندان گفت‌وگو کنیم و به آن‌ها مهارت «نه گفتن»، انتخاب آگاهانه و مسئولیت‌پذیری را آموزش دهیم.
تقویت عزت‌نفس، توجه به نیازهای عاطفی، تشویق به (ورزش، مطالعه، هنر و فعالیت‌های سالم) نیز نقش مهمی در پیشگیری از گرایش به مواد دارد.
در کنگره۶۰، تأکید می‌شود که آموزش مستمر و جهان‌بینی صحیح، مؤثرترین راه پیشگیری است‌؛ هرچه بنیان خانواده بر پایه محبت، احترام، آگاهی و گفت‌وگوی سالم استوارتر باشد، احتمال گرایش فرزندان به مصرف مواد محرک کمتر خواهد بود.

لطفا برای ما بیان کنید، نقطه عطف زندگی کنگره‌ای شما چه بوده است؟
نقطه عطف زندگی من زمانی بود که دریافتم، که نیاز به آموزش دارم. یاد گرفتم به جای سرزنش، آگاهی را انتخاب کنم و به جای ناامیدی، صبر را تمرین کنم. آموختم که درمان، تنها متعلق به مسافر نیست و همسفر نیز باید در مسیر رشد، تغییر و شناخت خود قدم بردارد، این تغییر نگرش باعث شد، آرامش بیشتری را تجربه کنم.

طراحان سوال: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) همسفر فاطمه، رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون هفدهم) همسفر سمانه،رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون دوم)
ویرایش و مصاحبه کننده: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم)
ارسال: همسفر یاسمن، رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی شفا