از تاریکی شیشه تا نور درمان

جلسه یکم از دوره دهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره 60 به استادی راهنما محترم مسافر پوریا، نگهبانی مسافر میثم و دبیری مسافر علی با دستور جلسه * تخریب های شیشه و مخدر های جدید و درمان آن با متد DST * شنبه 20 تیر ماه 1405 راس ساعت 17 آغاز به کار گردید.

خلاصه سخنان استاد:
دستور جلسه امروز درباره مواد مخدر جدید و درمان آن‌ها با روش DST است.
هر سال که این دستور جلسه مطرح می‌شود، از یک سو خوشحال می‌شوم و از سوی دیگر، تلنگری جدی برایم است؛ زیرا روزهای سخت مصرف شیشه و رنج‌هایی که خودم و خانواده‌ام پشت سر گذاشتیم، دوباره در ذهنم زنده می‌شود. خداوند را شاکرم که من و بسیاری از انسان‌های دیگر را از آن تاریکی و ظلمت نجات داد و مسیر درمان را پیش روی ما قرار داد.
اگر بخواهیم درباره شیشه صحبت کنیم، در حقیقت درباره یکی از مخرب‌ترین ابزارهای نیروهای منفی سخن می‌گوییم. در وادی‌ها نیز آمده است که نیروهای تاریکی، انسان را از ضعف‌های کوچک آغاز می‌کنند و قدم‌به‌قدم او را به سمت مواد صنعتی و شیشه سوق می‌دهند؛ موادی که تخریب آن‌ها بسیار عمیق‌تر و گسترده‌تر است.
امروز سرعت زندگی به شکل عجیبی افزایش یافته است. گاهی احساس می‌کنم چشم بر هم می‌گذارم و یک ماه، شش ماه یا حتی یک سال گذشته است. همان‌گونه که سرعت زندگی بیشتر شده، نیروهای تخریب‌کننده نیز سرعت خود را افزایش داده‌اند. اگر روزگاری سال‌ها طول می‌کشید تا مواد سنتی چنین تخریب‌هایی ایجاد کنند، امروز مواد صنعتی در مدت بسیار کوتاه‌تری همان آسیب‌ها را به وجود می‌آورند.
این موضوع برای منِ درمان‌شده و خدمتگزار کنگره ۶۰ یک هشدار جدی است. اگر نیروهای تاریکی با سرعت بیشتری حرکت می‌کنند، من نیز باید در آموزش، خدمت و رشد خود سرعت بیشتری داشته باشم و از خود بپرسم که امروز در کجای این مسیر ایستاده‌ام.
وقتی به کنگره نگاه می‌کنم، می‌بینم از میان میلیاردها انسان روی کره زمین، تنها تعداد اندکی این توفیق را پیدا کرده‌اند که بتوانند دست انسان‌های گرفتار را بگیرند و آن‌ها را از اعماق تاریکی به سمت نور هدایت کنند. این لطف بزرگی است که خداوند به واسطه آقای مهندس به ما عطا کرده است. بنابراین باید قدر این جایگاه را بدانیم؛ زیرا هنوز خانواده‌های بسیاری در بیرون از کنگره در حال فروپاشی هستند و انسان‌های زیادی در تاریکی اعتیاد دست‌وپا می‌زنند.

من خودم سال‌ها مصرف‌کننده شیشه بودم. آن روزها حتی بسیاری از مأموران انتظامی نیز شناخت دقیقی از این ماده نداشتند. کیفیت شیشه با امروز تفاوت زیادی داشت، اما امروز هر فردی می‌تواند در یک محیط غیراستاندارد، موادی تولید کند که معلوم نیست چه ترکیباتی دارند و چه تخریب‌هایی ایجاد می‌کنند.
شیشه به من این توهم را می‌داد که مهربان‌تر شده‌ام و محبت بیشتری دارم، اما در حقیقت محبت را از من گرفته بود؛ زیرا محبت از نور، آگاهی و شناخت سرچشمه می‌گیرد، نه از مواد مخدر.
امروز باور دارم انسانی که در تخریب شدید شیشه گرفتار شده است، تقریباً هیچ نوری در وجودش باقی نمانده و تنها روزنه‌ای کوچک زیر انبوهی از خاکستر پنهان مانده است؛ روزنه‌ای که به لطف کنگره ۶۰ دوباره می‌تواند روشن شود.
پس از درمان بود که فهمیدم چه آسیب‌های بزرگی به خودم و خانواده‌ام وارد کرده بودم. مدت‌ها با خودم درگیر بودم که چگونه خودم را بابت آن رفتارها ببخشم؛ زیرا احساس می‌کردم آن انسان واقعی من نبود. گویی فرمان زندگی‌ام در اختیار نیروهای تاریکی قرار گرفته بود.
همه ما به دنبال آرامش، عشق و لذت از زندگی هستیم؛ اما من سال‌ها تصور می‌کردم شیشه می‌تواند این آرامش را به من بدهد، در حالی که چیزی جز سراب نبود.
در قرآن کریم آمده است که خداوند نور آسمان‌ها و زمین است و هر کس را بخواهد به سوی نور هدایت می‌کند. همچنین اعمال کسانی که در تاریکی هستند، به سرابی تشبیه شده است که انسان تشنه آن را آب می‌پندارد، اما هنگامی که به آن می‌رسد، چیزی نمی‌یابد. من نیز سال‌ها در پی همان سراب بودم.
استاد امین در مبحث مثلث شخصیت می‌فرمایند که انسان برای داشتن یک زندگی سالم به سه احساس اساسی نیاز دارد: امنیت، معصومیت و شایستگی.
مصرف شیشه هر سه احساس را از انسان می‌گیرد. فرد دیگر احساس امنیت نمی‌کند، معصومیت خود را از دست می‌دهد و شایستگی را در وجود خود نمی‌بیند. نتیجه آن، افسردگی، ناامیدی، ترس و فروپاشی شخصیت است.
اما خبر بسیار امیدوارکننده این است که در کنگره ۶۰، به لطف روش DST، درمان اعتیاد ـ حتی اعتیاد به شیشه ـ امکان‌پذیر است. شاید هنوز در بسیاری از نقاط دنیا درمان شیشه را غیرممکن بدانند، اما در کنگره ۶۰ این موضوع به یک واقعیت تبدیل شده است.
فرقی نمی‌کند چه ماده‌ای مصرف کرده‌ایم، چند سال مصرف داشته‌ایم یا چه میزان تخریب ایجاد شده باشد؛ اگر آموزش بگیریم، صبور باشیم و به راهنما اعتماد کنیم، سیستم جسم، روان و جهان‌بینی ما به‌تدریج بازسازی خواهد شد.
در پایان، امیدوارم هر یک از ما جایگاه واقعی خود را در این مسیر بشناسیم و قدر فرصتی را که خداوند در اختیارمان قرار داده است بدانیم. اگر در سفر اول هستیم، با ایمان و امید مسیر درمان را ادامه دهیم و اگر در سفر دوم قرار داریم، ارزش خدمت را هرگز فراموش نکنیم.
ثمره مواد مخدر، به‌ویژه شیشه و مواد صنعتی جدید، چیزی جز تاریکی نیست؛ زیرا ریشه آن‌ها در تاریکی است و درختی که ریشه در تاریکی داشته باشد، هرگز میوه‌ای جز تاریکی نخواهد داد. اما اگر ریشه‌های وجودمان را در نور، آموزش و خدمت گسترش دهیم، ثمره آن آرامش، عشق و زندگی خواهد .

و در ادامه رهایی مسافر میثم از لژیون یکم تقدیم نگاه زیبای شما

سایت نمایندگی پردیس