شیشه، ماده مخدر صنعتی و خطرناکی است که ظاهر آن شبیه خردهشیشه و خردههای نبات سفید است. به همین دلیل، این ماده در ایران «شیشه» نام گرفت؛ اما در کشورهای اروپایی و آمریکایی «آیس» نامیده میشود. مهمترین ترکیب این ماده «آمفتامین» است. اولین ماده مخدری که از آمفتامین به دست آمد «اکستازی» بود که بهعنوان انرژیزا مورد مصرف قرار گرفت.
تولید این ماده صنعتی به قبل از جنگ جهانی دوم برمیگردد. در دوران جنگ سربازان این ماده را مصرف میکردند تا بتوانند چندین شبانهروز بیدار باشند و سطح انرژی خود را بالا ببرند. در واقع این ماده از خود هیچ انرژی ندارد و انرژیهای ذخیره شده فرد را به یکباره آزاد میکند. فرد مصرفکننده بعد از تمامشدن اثر این مواد در بدن خود، متوجه میشود که اگر این ماده را استفاده نکند، دچار خستگی و خماری میشود.
حالات نشئگی این ماده خطرناک، توهم شدید، بیخوابی مداوم، خیرهشدن به یک نقطه خاص به مدت چندین ساعت است؛ حتی مصرف طولانیمدت شیشه عوارض بدی مثل بوی بد بدن و ادرار، خرد شدن دندانها، جوشهای صورت، مشکلات کبدی و تضعیف قوای جنسی دارد. مصرف کنندگان شیشه، در حالت خماری دست به حرکات جنونآمیزی میزنند که شاید این رفتارها از دیوانگان زنجیری نیز سر نزند.
بسیاری از مردم بر اساس تجربههای تلخ گذشته فکر میکنند، اعتیاد به شیشه درمان ندارد و هیچ راه خروجی برای آن نیست؛ اما آقای مهندس حسین دژاکام با ابداع متد DST، دریچهای بهسوی نور گشودند و به اعتقاد ایشان در کنگره۶۰ هر نوع اعتیادی قابلدرمان قطعی است. آقای مهندس دژاکام در کنگره۶۰ با معرفی و اجرای دقیق متد DST ثابت کردند برخلاف تصورات عموم، درمان شیشه نیز با این روش امکانپذیر است. مجموعه کنگره۶۰ با روش درمانی دقیق به فرد مصرفکننده بازگشت به زندگی را هدیه میدهد تا فرد مصرفکننده که قادر به انجام کارهای روزمره خود نیست، مجدد فرمان زندگیاش را به دست گرفته و بهسوی روشناییها قدم بردارد.
منابع: جزوه راهنما و راهنمایی، صحبتهای آقای مهندس و سایت کنگره60
نویسنده: همسفر فرشته رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
رابط خبری و عکاس: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون چهارم)
ویرایش و ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نائین
- تعداد بازدید از این مطلب :
82