شیشه، فریب شیرین، پایان تلخ

همسفر ریحانه

مخدر شیشه یا آیس، یک روان‌گردان و محرک سیستم عصبی مرکزی با پتانسیل بالای اعتیاد است. از این ماده برای سرخوشی، احساس لذت و تفریح در مهمانی‌ها استفاده می‌شود؛ همچنین در قرص‌های لاغری برای کاهش وزن مورد استفاده قرار می‌گیرد؛ حتی به جایی رسید که در بسیاری از مکان‌های ورزشی و سالن‌های زیبایی، از شیشه به عنوان یکی از مکمل‌ها استفاده می‌شد.

آقای مهندس در سال‌های ۸۲ و ۸۳ اشاره کردند که سونامی‌ای به نام شیشه در راه است. تا قبل از آن، به شیشه به‌عنوان یک کالای فانتزی یا نوشابه انرژی‌زا نگاه می‌کردند؛ اما بعدها مسئولان برای آن سخت‌ترین مجازات‌ها را اعلام و اجرا کردند. یک مصرف‌کننده تریاک از راهنمایی و رانندگی هم می‌ترسد؛ ولی یک مصرف‌کننده شیشه از هیچ‌کس نمی‌ترسد و شیوع مصرف آن باعث بسیاری از قتل‌ها و جنایت‌ها می‌شود. خدا را شکر، با معجزه درمان DST، درمان شیشه نیز امکان‌پذیر شد و افراد زیادی در کنگره۶۰ به رهایی رسیدند.

همسفر مهتاب

یکی از مخرب‌ترین مواد مخدر، شیشه است که شاید در ابتدای مصرف، احساس انرژی، نشاط و تمرکز کاذب به فرد بدهد؛ اما به‌مرور جسم، روان و جهان‌بینی او را به‌شدت تخریب می‌کند. مصرف‌کننده شیشه به‌تدریج آرامش خود را از دست می‌دهد و دچار بی‌خوابی، بدبینی، اضطراب، توهم، پرخاشگری و انزوا می‌شود. این تخریب‌ها فقط به شخص مصرف‌کننده محدود نیست؛ بلکه تمام اعضاء خانواده را نیز درگیر می‌کند و آن‌ها ترس، ناامیدی، خشم و بی‌اعتمادی را تجربه می‌کنند.

اما آن‌چه در کنگره۶۰ برای من ارزشمند بود، این است که آموختم هیچ مصرف‌کننده‌ای محکوم به نابودی نیست؛ اگر راه درست درمان را پیدا کند، می‌تواند دوباره زندگی سالمی را تجربه کند. در کنگره۶۰ درمان بر پایه آموزش، تغییر جهان‌بینی و بازسازی جسم انجام می‌شود. درمان فقط قطع مصرف نیست؛ بلکه رسیدن به تعادل در جسم، روان و جهان‌بینی است.

به‌عنوان یک همسفر یاد گرفتم که من نمی‌توانم مصرف‌کننده را درمان کنم؛ اما می‌توانم با آموزش، صبوری، رعایت حرمت‌ها و تغییر رفتار خود، شرایط مناسبی برای ادامه مسیر درمان فراهم کنم. هرچه بیشتر آموزش می‌بینم، کمتر از روی احساسات تصمیم می‌گیرم و بیشتر بر اساس آگاهی عمل می‌کنم. امروز باور دارم که تخریب‌های شیشه هرچه‌قدر هم عمیق باشد، با حرکت در مسیر درست، آموزش، صبر و استمرار قابل جبران است. کنگره۶۰ به من امید داد که هیچ‌گاه برای شروع دوباره دیر نیست و هر انسانی، اگر خواهان تغییر باشد، می‌تواند با طی کردن مسیر صحیح، سلامت و آرامش را دوباره به دست آورد.

همسفر الهام

در مورد دستور جلسه شیشه و تخریب‌های آن، متأسفانه افراد سودجو و مسافران تاریکی، هر روز بیش از گذشته در تلاش هستند تا از راه‌های تاریک‌تر عبور کنند و افراد جامعه را بیش از پیش به نابودی سوق دهند. یکی از این مسیرها، تولید و رواج مواد صنعتی در جامعه است.

بسیاری از افراد بر این باورند که مصرف شیشه اعتیادآور نیست؛ اما باید گفت که حتی یک یا دو بار مصرف این ماده صنعتی نیز می‌تواند تخریب‌های سنگینی بر فرد مصرف‌کننده وارد کند. همان‌طور که می‌دانیم، شیشه و سایر مواد صنعتی مستقیماً بر مغز اثر می‌گذارند و فرد را دچار توهم می‌کنند. بارها شنیده‌ایم که مصرف‌کننده شیشه، پس از گرفتار شدن در توهم، به خود یا عزیزانش آسیب‌های جبران‌ناپذیری وارد کرده است.

با این‌که بسیاری از انجمن‌ها و حتی پزشکان دنیا بر این باور بودند که مواد صنعتی قابل درمان نیستند، خوشبختانه کنگره۶۰ با درایت و هوشمندی آقای مهندس حسین دژاکام، راه درمان شیشه را کشف و به جامعه مصرف‌کنندگان ارائه کرد. خدا را شکر که امروز مصرف‌کنندگان مواد صنعتی و شیشه در کنگره۶۰، با طی کردن مسیر درمان، به رهایی و تعادل دست پیدا می‌کنند.

همسفر مبینا

مواد محرک و روان‌گردان، مثل شیشه، با آزاد کردن بی‌رویه دوپامین در مغز عمل می‌کنند. میزان ترشح دوپامین با مصرف شیشه چندین برابر حالت طبیعی است و همین موضوع منجر به تخریب‌های زیادی در مغز و بدن می‌شود. تخریب سیستم پاداش و لذت از مهم‌ترین این عوارض است. مغز بعد از مدتی دچار سقوط دوپامین می‌شود و گیرنده‌های عصبی، به دلیل بمباران مداوم، از کار می‌افتند؛ در نتیجه، فرد دیگر هیچ لذتی از زندگی عادی نمی‌برد و دچار افسردگی شدید و احساس پوچی می‌شود.

تخریب‌های روانی شامل سوءظن، توهمات دیداری و شنیداری، پرخاشگری شدید، کاهش حافظه و از دست دادن قدرت تشخیص واقعیت از خیال، از دیگر عوارض اصلی مصرف شیشه است. در کنار آسیب‌های روانی، تخریب‌های فیزیولوژیک نیز رخ می‌دهد. سوخت‌وساز بیش‌ازحد بدن، پوسیدگی دندان‌ها، جوش‌های پوستی، تخریب بافت‌های عصبی و اختلالات شدید گوارشی و قلبی، از پیامدهای جسمی این ماده مخدر هستند. متد DST که توسط آقای مهندس حسین دژاکام ابداع شده، بر پایه این اصل استوار است که سیستم‌های تولیدکننده مواد شبه‌افیونی بدن، نظیر اندورفین، انکفالین و دوپامین، که در اثر مصرف مواد از کار افتاده‌اند؛ باید به‌صورت پله‌ای و تدریجی بازسازی شوند.

در ویژگی‌های کلیدی متد DST، بازسازی سیستم ایکس نقش اساسی دارد. در این متد، مصرف شیشه به‌صورت مستقیم قطع نمی‌شود؛ زیرا شوک شدیدی به مغز وارد می‌کند؛ بنابراین، با استفاده از داروی جایگزین مناسب که در پروتکل‌های کنگره۶۰ شربت اپیوم تینکچر یا OT نامیده می‌شود، به مغز فرصت داده می‌شود تا دوباره مواد شیمیایی طبیعی را ترشح کند. این کاهش دارو به‌صورت پله‌ای و منظم در طول زمان انجام می‌شود. در کنار این موضوع، نظم و زمان‌بندی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد؛ برخلاف روش‌های سقوط آزاد که فرد را دچار آشفتگی روانی می‌کنند، در روش DST با تنظیم دقیق دوز دارو در زمان‌های مشخص، از نوسانات شدید خلقی جلوگیری می‌شود. به اعتقاد کنگره۶۰، درمان فقط به معنای قطع مواد نیست؛ بلکه جسم با داروی مناسب و زمان مشخص بازسازی می‌شود.

همچنین روان، با به تعادل رسیدن فیزیولوژی مغز و آموزش‌های رفتاری، ترمیم می‌شود و در نهایت، با اصلاح جهان‌بینی، نگرش فرد به زندگی و خودش تغییر می‌کند تا زمینه‌های بازگشت به اعتیاد از بین برود. بسیاری از روش‌های سنتی، به علت ناتوانی در ترمیم سیستم‌های حیاتی مغز که توسط شیشه تخریب شده‌اند، منجر به شکست می‌شوند. متد DST با دادن زمان کافی به بدن برای خودترمیمی، به‌جای جنگیدن با مغز، به آن کمک می‌کند تا دوباره تعادل بیوشیمیایی خود را به دست آورد. این روش یک پروتکل علمی و دقیق است که موفقیت آن در گرو رعایت دقیق پله‌های کاهش دارو و حضور مستمر در جلسات آموزشی است.

همسفر زهرا

در مورد مصرف و تخریب شیشه، چون مسافر من مصرف‌کننده شیشه بود، با کسانی که مصرف‌کننده تریاک بودند، دنیای متفاوتی داشت. تخریب شیشه بسیار شدیدتر است. آثاری که داشت می‌توانم بگویم اثر مواد زود از بین می‌رفت، طوری که مسافرم هر یک ساعت دوباره مصرف می‌کرد، بی‌خوابی شدید و انرژی بالایی پیدا کرده بود. در مورد هر حرف و هر کاری که انجام می‌دادم، دچار سوءتفاهم می‌شد و نسبت به هر کسی و هر چیزی گمان بد می‌برد. همیشه تنش و اضطراب داشت. رفت‌وآمد با کسی نداشتیم. از لحاظ روحی افسرده شده بود و گاهی گریه می‌کرد و چون از نظر روحی آسیب دیده بود، به بدن خودش هم آسیب وارد کرده بود. خوب بودنش دقیقه‌ای بود و بعد تمام می‌شد. روزهای سختی بود تا این‌که وارد کنگره شد.

اول که به من اجازه ندادند؛ اما بعداً که من وارد کنگره شدم، دنیای جدیدی را تجربه کردم. خدا را شکر در مکانی قرار گرفتم که همه‌چیز امکان‌پذیر بود و فقط به زمان نیاز داشت. خوشبختانه مسافر من سفر خوبی را داشتند، درست سفر کردند و همیشه مرتب، آماده و با شوق وارد کنگره می‌شد. به‌خاطر تمام آرزوهایی که داشت جنگید و اکنون خدا را شکر نزدیک ده ماه است که آزاد و رها شده‌ است. هیچ موقع فکر نمی‌کردم که با این روش و با یک شربت، که فقط به تکرار، زمان و مصرف درست نیاز داشت، بتوان از این مخدر رهایی پیدا کرد. به‌خاطر وجود آقای مهندس حسین دژاکام خدا را شکر می‌کنم.

رابط خبری: همسفر تکتم رهجوی راهنما همسفر مهتاب (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر صفیه (لژیون یکم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عطار نیشابوری