با روش درست هر اعتیادی درمان‌شدنی است

جهانی که خداوند خلق کرده است، سرشار از شگفتی و زیبایی می‌باشد. در این میان، خلقت انسان به عنوان «اشرف مخلوقات»، بزرگ‌ترین شاهکار آفرینش است، انسانی که با دستان توانای پروردگار جان گرفته است، با دو پایی برای حرکت و قلبی که اگر لحظه‌ای از تپش باز ایستد، زندگی‌اش به پایان می‌رسد. انسان تنها موجودی است که خداوند به او قدرت اختیار و انتخاب عطا کرده است. در قرآن کریم، صدها آیه بر مختار بودن انسان تأکید دارند، این آزادی، جزئی تفکیک‌ناپذیر از هستی اوست؛ بنابراین این انسان است که تعیین می‌کند، چه مسیری را برگزیند و چه کاری را انجام دهد.

در جهان امروز، هنگامی که صحبت از مواد مخدر صنعتی مانند «شیشه» به میان می‌آید، بسیاری از متخصصان درمانی برای آن ندارند و صرفاً به روش‌های نگهدارنده بسنده می‌کنند. در این رویکرد، فرد مصرف‌کننده با داروهایی کنترل می‌شود که نه تنها درمانی برای اعتیاد او نیست، بلکه خود به نوعی وابستگی جدید تبدیل می‌گردد؛ چرا که با گذشت زمان بدن به آن داروها نیز عادت کرده و اثربخشی‌شان کاهش می‌یابد. در بسیاری از انجمن‌های جهانی اعتیاد باور بر این است که فرد مصرف‌کننده شیشه تنها باید وضعیتش را تثبیت کند تا بدتر نشود؛ اما از دیدگاه کنگره‌۶۰ درمان اعتیاد به شیشه نه تنها ممکن، بلکه نسبتاً آسان است.

در مورد تخریب‌های شیشه و درمان آن با متد DST، آقای مهندس دژاکام می‌فرمایند: «اعتیاد مسمومیت مزمن نیست، بلکه جایگزینی مزمن است.» هرگاه موادی مانند THC (حشیش)، دی‌استیل مورفین (هروئین) و مت‌آمفتامین (شیشه) به بدن وارد شوند، به جای مواد شبه‌افیونی طبیعی بدن می‌نشینند و سیستم‌های حیاتی را از تعادل خارج می‌کنند. آمفتامین که در سال ۱۸۹۳ در ژاپن ساخته شد، در جنگ جهانی دوم توسط سربازان برای رفع خستگی و کاهش حس همدردی در کشتار استفاده می‌شد؛ اما مت‌آمفتامین (شیشه) که امروزه با ترکیبات شیمیایی خطرناک در آزمایشگاه‌های غیرقانونی تولید می‌شود، تفاوت‌های ساختاری و تخریب‌های به‌مراتب سنگین‌تری دارد.

شیشه از طریق آسیای جنوب شرقی وارد ایران شد و به دلیل باورهای غلطی نظیر اعتیادآور نبودن، نداشتن تست مثبت، کمک به لاغری، شفافیت پوست و افزایش انرژی برای بیداری و مطالعه، به سرعت در میان اقشار مختلف به ویژه دانشجویان رواج یافت تا جایی که در سال ۱۳۸۶ مصرف آن در ایران به اوج رسید. شیشه با تأثیر مستقیم بر سیستم عصبی و قلبی‌عروقی می‌تواند، باعث انقباض شدید عروق، افزایش فشار خون و ایجاد لخته‌های خونی شود که پیامد نهایی آن سکته‌های ناگهانی است. علائمی مانند بی‌حسی، تاری دید، افت هوشیاری و اختلال در تکلم، هشدارهای جدی مصرف این ماده است. روش‌های مصرف آن اعم از تدخینی (دودی)، تزریقی (که سریع‌ترین و خطرناک‌ترین است)، خوراکی و استنشاقی (اسنیف)، همگی علاوه بر عوارض خاص خود، تخریب‌های جبران‌ناپذیری بر جسم و روان فرد وارد می‌کنند.

کنگره ۶۰ با تکیه بر متد DST و داروی OT، درمان اعتیاد به انواع مواد مخدر، محرک و روان‌گردان را به شکلی قطعی ممکن ساخته است. در کنگره‌۶۰ هم‌زمان با بازسازی جسم روی روان و جهان‌بینی فرد نیز کار می‌شود. پس از گذشت ۱۱ ماه، فرد نه تنها از نظر جسمی به سلامت کامل می‌رسد، بلکه به چنان تعادلی دست می‌یابد که به سختی می‌توان باور کرد او روزی مصرف‌کننده بوده است. این دستاورد بزرگ، افتخار کنگره‌۶۰ و گواهی است بر این حقیقت که: «با روش درست هر اعتیادی درمان‌شدنی است.»

نویسنده: مرزبان همسفر مرضیه
رابط خبری: راهنمای تازه‌واردین همسفر زهرا
عکاس: همسفر رقیه رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
ویرایش: همسفر بهاره نگهبان سایت
ارسال: همسفر ابتهال رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون چهارم)
همسفران نمایندگی امین قم