«شیشه» یا همان کریستال متآمفتامین (Methamphetamine) یکی از بسیار خطرناکترین و مخربترین مواد مخدر در جهان است که تاثیرات ویرانگری بر سلامت جسمی، روانی و اجتماعی فرد میگذارد. شیشه چیست؟ شیشه یک محرک بسیار قوی و سریعالعمل است که مستقیما روی سیستم عصبی مرکزی (مغز و نخاع) تاثیر میگذارد. این ماده باعث ترشح ناگهانی و بسیار زیاد از مادهای به نام دوپامین در مغز میشود. دوپامین مسئول احساس لذت، پاداش و حرکت است. انفجار این ماده در مغز باعث میشود فرد برای مدتی کوتاه احساس سرخوشی، انرژی بیش از حد و قدرت کاذب کند، اما این لذت به قیمت تخریب سلولهای مغزی تمام میشود.
نحوه اثرگذاری بر مغز: وقتی فرد شیشه مصرف میکند، مغز دچار یک شوک شیمیایی میشود. برخلاف فعالیتهای عادی زندگی که دوپامین را به آرامی آزاد میکنند، شیشه مغز را با موجی از دوپامین بمباران میکند. از نظرآقای مهندس حسین دژاکام، شیشه به دلیل ساختار شیمیایی و نحوه عملکرد آن بر سیستم عصبی، با مواد مخدر سنتی (مانند تریاک) تفاوت بنیادینی دارد. ایشان شیشه را در زمره موادی قرار میدهند که علاوه بر وابستگی جسمی، تخریبهای سنگین روانی و شخصیتی ایجاد میکند.
آقای مهندس حسین دژاکام، بارها تاکید کردهاند که مصرفکننده شیشه به دلیل تغییرات گسترده در ناقلهای عصبی (بهویژه دوپامین)، دچار «جنون آنی» و «توهمات شدید» میشود. از نظر ایشان، این ماده به سرعت تعادل سیستمهای زیستی بدن را برهم زده و فرد را از حالت تعادل طبیعی خارج میکند، بهطوری که کنترل مصرف و بازگشت به شرایط عادی بدون روش درمانی اصولی، عملا غیرممکن است.
نقد باورهای غلط پیرامون اعتیاد به شیشه:
یکی از نکات کلیدی در صحبتهای ایشان، نقد این باور است که شیشه اعتیاد فیزیکی ندارد. ایشان با رد این ادعای رایج، معتقدند که تخریبهای شیشه به دلیل تأثیر مستقیم بر «سیستم ایکس» (سیستم تولیدکننده مخدرهای طبیعی بدن و ناقلهای عصبی) بسیار عمیقتر از سایر مواد است. از دیدگاه آقای مهندس حسین دژاکام، هر مادهای که از سد خونی مغز، عبور کرده و تعادل بیوشیمیایی مغز را مختل کند، وابستگی شدیدی ایجاد میکند و درمان آن نیازمند زمان و بازسازی فیزیولوژیک است.
روش درمانی: ایشان معتقدند که درمان اعتیاد به شیشه تنها با تکیه بر اراده یا سمزدایی سریع امکانپذیر نیست. ایشان با تکیه بر متد«DST» معتقدند که برای درمان مصرفکنندگان شیشه، باید سه مؤلفه اصلی مورد توجه قرار گیرد:
جسم: بازسازی سیستمهای عصبی و غدد درونریز از طریق داروی مناسب (مانند اپیومتینکچر یا همان شربت تریاک در دوزهای کنترلشده.)
روان: اصلاح نگرش و جهانبینی فرد که در اثر مصرف شیشه به شدت دچار انحراف شده است.
جهانبینی: ارتقای سطح آگاهی فرد برای مدیریت رفتارهای اجتماعی و درونی. از نظر ایشان، موفقیت در درمان شیشه تنها زمانی حاصل میشود که سیستم تولیدکننده مخدرهای طبیعی بدن که در اثر مصرف شیشه از کار افتاده یا سرکوب شدهاند، بهصورت تدریجی بازسازی شوند.
از دیدگاه آقای مهندس حسین دژاکام، شیشه به عنوان یک چالش جدی در حوزه سلامت جامعه، نه از طریق برخوردهای سلبی و محدودکننده، بلکه از طریق درک عمیق فیزیولوژی اعتیاد قابل حل است. ایشان بر این باورند که پیچیدگی تخریبهای شیشه مستلزم رویکردی است که همزمان به ابعاد بیوشیمیایی و ابعاد روحی و جهانبینی فرد توجه کند. در نهایت، رویکرد پیشنهادی ایشان، «بازسازی سیستم بدن» در یک بازه زمانی معقول و منطقی برای بازگشت به زندگی طبیعی است.
همسفرانی که با مصرف کننده شیشه زندگی میکنند؛ مستقیما میتوانند سرنوشت فرد را در مسیر بهبودی و یا سقوط قراردهند، پس رفتار ما بهعنوان همسفر خیلی مهم و تاثیرگذار است. روش صحیح رفتار چگونه است؟ بسیاری از خانوادهها از روی عشق و ترس، به سمت دعوا، تحقیر یا اجبار برای ترک میروند، اما این کار نتایج معکوس دارد:
مکانیسم دفاعی و فرار: مصرف شیشه باعث تغییرات شدید در سیستم پاداش مغز میشود. وقتی فرد تحت فشار شدید، سرزنش یا تحقیر قرار میگیرد، مغز او به شدت دچار استرس میشود. برای فرار از این استرس و احساس گناه، او به اولین راه فرار خود یعنی «دوباره مصرف» پناه میبرد.
از بین رفتن اعتماد: فشار زیاد باعث میشود مصرفکننده از خانواده فاصله بگیرد. او یاد میگیرد که چگونه دروغ بگوید، پولها را مخفی کند و رفتارهای خود را پنهان کند تا از قضاوت آنها در امان بماند. وقتی اعتماد از بین برود، درمان بسیار سختتر میشود.
افزایش پارانویا (بدگمانی): شیشه به خودی خود باعث ایجاد پارانویا و توهم میشود. اگر محیط خانه هم پرازبحث، فریاد و اتهام باشد، وضعیت روانی فرد وخیمتر شده و احتمال رفتارهای پرخاشگرانه یا خودکشی افزایش مییابد.
حال رفتار صحیح چگونه باید باشد؟ نگرش خودمان را تغییر دهیم که این فرد بیمار است نه! لزوما آدم بد. باید درک کنیم که مصرف شیشه، بخشهای کنترلکننده مغز را تحت تاثیر قرار داده است. او در حال حاضر توانایی انتخاب منطقی ندارد. نگاه کردن به او به عنوان یک «بیمار» به جای یک «مجرم»، به ما کمک میکند تا خونسردترعمل کنیم و بهجای اینکه مدام برای تغییر فشار بیاوریم، شرایط را برای تغییر بهوجود بیاوریم، فشار باعث فرار میشود اما حمایت همراه بامرزبندی صحیح مسیر درمان را هموار میکند.
منابع: سخنان آقای مهندس حسین دژاکام، سایت جمعیت احیای انسانی کنگره۶۰ و مقالات علمی
نویسنده: همسفر بهار رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون هشتم)
رابط خبری: همسفر خدیجه رهجوی راهنما همسفر عاطفه (لژیون هشتم)
ارسال: همسفر پرتو رهجوی راهنما همسفر آسیه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی عمان سامانی شهرکرد
- تعداد بازدید از این مطلب :
167