همسفر مریم:
برای قضاوت کردن، ویژگیهای بسیاری لازم است؛ پیشنیازهایی فراوان همچون ایمان، خودشناسی، علم، آگاهی، صبر، تقوا و… . برای قضاوت کردن، هزینههای بسیاری باید پرداخت. انسان دائماً در حال قضاوت کردن است، چرا که به او اختیار کامل داده شده است. قضاوت تا جایی که در مورد خودمان باشد، خوب است؛ اما قضاوت در مورد دیگران به ما هیچ ارتباطی ندارد. قضاوت کردن نابجا، جهالت را به دنبال خود میآورد.
گمان بد در مورد دیگران، اولین قدمی است که انسان وارد مرحله قضاوت میشود و به دنبال آن وارد مرحله تجسس و سپس سرزنش کردن میشود؛ در واقع، اینجا نقطه ورود به مرحله جهالت است. برای جاهل بودن، هیچ خرجی نداریم. تمام کارهای ضدارزشی مثل کینه، خشم، نادانی، حسادت، غیبت و بسیاری موارد دیگر، همگی میوههای جهالت هستند.
بهطور کلی، قضاوت کار هر کسی نیست؛ برای قضاوت کردن به منابع اطلاعاتی بسیاری نیاز داریم. پس بر حسب ظن و گمان در مورد دیگران به داوری ننشینیم. در اموری که به ما مربوط نیست، نباید وارد شویم و قضاوت کنیم، زیرا باعث تخریب میشود که اینها همه ریشه در جهالت دارند. اگر بیلزن هستیم، باغچه خودمان را بیل بزنیم و دوربین را روی اعمال خود بیندازیم؛ چرا که قضاوت کردن بر اساس حس، ظن و گمان، کار درستی نیست.
منبع: سیدی قضاوت و جهالت
نویسنده : همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون سوم)
رابط خبری : همسفر گلثومه رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون سوم)
ویرایش : راهنمای تازهواردین همسفر زهرا نگهبان سایت
ارسال : راهنمای تازهواردین همسفر اکرم دبیر سایت
همسفران نمایندگی قوچان
- تعداد بازدید از این مطلب :
89