نقش دانایی در قضاوت

جلسه چهاردهم از دوره چهل و ششم كارگاههاي آموزشي كنگره ٦٠، نمايندگي ارتش، با استادي راهنمای محترم مسافر محسن، نگهباني مسافر بهرام و دبيري موقت مسافر سعید با دستور جلسه "قضاوت و جهالت" چهارشنبه 17 تیرماه ١٤٠٥ ساعت ١٧:٠٠ آغاز به كار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان محسن هستم یک مسافر. خدا را شاکرم که به من اجازه حضور در این جایگاه را داد تا خدمت کنم و از شما عزیزان آموزش بگیرم.

پیرو دستور جلسه این هفته که در رابطه با مبحث قضاوت و جهالت می‌باشد اگر بخواهم رابطه این دستور جلسه را با بحث بیماری اعتیاد عنوان کنم، می‌توان اینگونه بیان کرد که همانطور که مواد مخدر بر سیستم ایکس ما اثر سوء میگذارد، ضد ارزش‌ها هم بر سیستم بیوشیمی و سیستم ایکس جسم، تاثیرات بسیار منفی می‌گذارند.

در منظومه شمسی، سیاره مشتری را در نظر نظر بگیریم که دارای جاذبه بالایی است و اگر جسمی بنا باشد در اطراف این سیاره اسیر نیروی جاذبه آن شود، خود آن جسم حتما باید دارای وزن قابل توجهی باشد. این مثال را زدم که بگویم، اگر بنده نسبت به انسانهای دیگر و کسانی که نیازی نیست قضاوتی در مورد آنها داشته باشم، هیچ حسی نداشته باشم، وارد حوزه جاذبه و نیرو‌های آنها نمی‌شوم ولی مادامی که مثل آنها در مورد شخص دیگری وارد قضاوت شوم، من هم با آنها هم راستا می‌شوم.

درمسئله قضاوت، انسان هم قاضی می‌شود و هم مامور اجرای حکم.

وقتی در مورد شخصی قضاوت می‌کنیم، در اصل خودمان را وارد حوزه ارتعاشات و انرژی آن شخص کرده‌ایم؛ در نتیجه از آن لحظه به بعد آن شخص می‌تواند روی ما تاثیرگذار باشد. گویی ما به آن شخص موشکی پرتاب کرده‌ایم و در جواب قعطا او هم به سمت ما موشکی قوی‌تر پرتاب خواهد کرد، حال چه خواسته و چه ناخواسته.

قضاوت امری است که مجری آن شخص قاضی است نه ما؛ در غیر این صورت با قضاوت کردن، مدام خود را در معرض ارتعاشات و انرژی‌های منفی قرار داده‌ایم و انرژی‌های ذخیره شده خود را در اشتباه‌ترین مسیر از دست داده‌ایم؛ انرژی که می‌توانستیم در مهمترین موقعیت‌ها از آن استفاده نماییم.

لژیون محترم مرزبانی نمایندگی ارتش
تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر فرهاد از لژیون چهارم