English Version
This Site Is Available In English

نا‌آگاهی انسان را به سمت جهالت سوق می‌دهد

نا‌آگاهی انسان را به سمت جهالت سوق می‌دهد

در کنگره آموختیم اولویت اول، پرداختن به مسیر خود در زندگی باشیم. اما چرا گاهی به خود اجازه می‌دهیم دیگران را قضاوت کنیم؟ به قول استاد امین ما زمانی دست به قضاوت می‌زنیم که از چیزی یا امری بی‌خبر هستیم. که این همان جهالت است. برای مثال هنگامی که فردی را با سبک خاصی در حال غذا خوردن می‌بینم و در اندیشه خود او را قضاوت کنم‌ و مورد بررسی قراردهم. بنابراین می‌گویم او اصلا غذا خوردن را بلد نیست. غافل از این‌که من از شرایط و دغدغه‌های فکری او هیچ اطلاعاتی ندارم. همین نا‌آگاهی من را به سمت قضاوت سوق می‌دهد. این نوع قضاوت ریشه در نادانی یا جهالت ما دارد. قضاوت مانند نیش مار، سمی است. هنگامی که شروع به قضاوت دیگران می‌کنیم ناخودآگاه انرژی منفی عظیمی اطراف خود جمع می‌کنیم. در اصل انرژی‌ که باید صرف درمان، کاهش وزن یا بهتر شدن جهان‌بینی خویش شود، صرف قضاوت دیگران می‌شود. در نهایت خود درجا می‌زنیم، در حالی که فرد مورد قضاوت، مسیر خود را ادامه می‌دهد. در واقع تنها فقط خود را عقب انداخته‌ایم.

قانون طلایی کنگره این را به ما آموزش داده که دوربین را به سمت خود بچرخان! ما دوربینی قدرتمند داریم که همواره بر عیب‌های دیگران زوم کرده، پس باید آن را به سمت خود بچرخانیم. وقتی روی خود زوم کردیم تازه متوجه می‌شویم چقدر کار نا‌تمام داریم، چقدر گره‌‌های درونی داریم که باید باز شوند. زمانی که مشغول اصلاح کردن خود باشیم؛ دیگر وقتی برای توجه به دیگران که چه کرده‌اند، چه خورده‌اند و چه پوشیده‌اند نداریم. جایگاه قاضی، نیازمند دانش کامل و عدالت است. از آن‌جایی که ما فاقد دانش کامل هستیم حکم دادن به جای قاضی تنها خستگی و آشفتگی را برای ما به ارمغان می‌آورد. در نهایت حال خویش را به طرف نابودی سوق می‌دهیم. 

 اگر در پی رسیدن به آرامش درونی هستیم؛ باید زمانی که می‌خواهیم دیگران را مورد نقد، بررسی و قضاوت قرار می‌دهیم همان لحظه به خود یاد‌آوری کنیم؛ من باید در پی ساختن خود باشم نه این‌که زندگی و احوالات دیگران را بررسی کنم. وقتی یاد بگیریم دیگران را همان‌طور که هستند بپذیریم و فقط روی اصلاح رفتار خود تمرکز کنیم، آن وقت قضاوت دیگران برای ما بی‌معنا خواهد شد و در نهایت به آرامش دست خواهیم یافت. این دقیقاً همان چیزی است که آقای مهندس می‌فرمایند: «قضاوت و جهالت، یعنی هدر دادن عمر در مسیری که هیچ ربطی به تو ندارد.»

نویسنده و رابط خبری: همسفر معصومه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون تغذیه)
ارسال: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون تغذیه) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی علی عصارزاده مشهد

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .