مسئولیت دادن به خداوند عبادت نیست

جلسه ششم از دوره چهل و دوم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ نمایندگی رودکی با استادی راهنما مسافر رمضان، نگهبانی مسافر علی اکبر و دبیری مسافر محمد با «دستورجلسه وادی چهارم و تاثیر آن روی من» دوشنبه 1 تیر ۱۴۰۵ ساعت ۱۷ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان رمضان هستم یک مسافر.
خدا را شکر می نمایم که امروز در این جایگاه قرار گرفتم ، همچنین از راهنمای محترم آقا سعید نعیمی و از آقا محسن راهنمای لژیون یازدهم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند نیز سپاسگزارم.
در مورد دستور جلسه ، وادی چهارم که بیان می‌نماید : در مسائل حیاتی سپردن به خداوند ، یعنی سلب مسئولیت از خویشتن‌؛ ابتدا معنی مسئولیت یعنی متعهد بودن به کاری یا چیزی و حس تعهد داشتن ،در واقع مسئولیت به این معنی است که تعهدی به شما داده می‌شود که، شما موظف به انجام آن هستید؛ به عنوان مثال ، مسئولیت من در کنگره به عنوان یک سفر اولی این است که موظف به سر وقت آمدن هستم و یا داروی خود را باید سر وقت بخورم .
نکته مهم این است که در واقع این مسئولیت به چیزی داده میشود که دارای حق انتخاب باشد، که این امر توسط خداوند یا قدرت مطلق ، فقط ، به انسان داده شده است یا بهتر است بگویم که به حیوانات و یا گیاهان این حق انتخاب داده نشده است.
در این شرایط بسیار سخت زندگی ،چه از لحاظ مالی ،چه اقتصادی و چه شرایطی که الان وجود دارد، من باید این مسئولیتم را که به عهده من نهاده شده خودم به گردن بگیرم و با خود بگویم که، این مسئولیت مربوط به من است؛ مسئولیت من در قبال خانواده ام، مسئولیت من در قبال جامعه، در قبال محل کارم و اطرافیانم ، و یا مسئولیت من در کنگره در قبال راهنمایم ، در مقابل مرزمان ، ایجنت و بقیه افراد؛ البته بیان این نکته ضروری است که ، این مسئولیت یک ارتباط دو طرفه است ، اگر من مسئولیت دارم که به موقع در لژیون حاضر شوم ، راهنما نیز نسبت به من دارای مسئولیت متقابل است . در واقع این مسئولیت به صورت دو طرفه تعریف گشته ، حال بین راهنما و رهجو ، یا بین افراد خانواده و یا در جمع همکاران.
زمانیکه من مسئولیتی را می پذیرم ،پس این خود من هستم که باید در صراط مستقیم باشم، من هستم که باید خواسته معقول داشته باشم و در مسیر ارزش ها قدم بردارم و دیگر قرار بر این نیست که در گوشه ای بنشینم ، و یا به راز و نیاز و عبادت مشغول شوم و بگویم که خوب ، خداوند همه کارها را خودش درست می کند و منتظر وقوع معجزه باشم، چون پدیده معجزه شاید فقط برای اثبات پیامبری افرادی است که از طرف خداوند مبعوث شده اند، نه برای من که منتظر بمانم و بگویم که قرار است از آسمان برایم پول نازل شود.
اگر امروز مشکلاتی مثل بی پولی دارم ، بگویم خداوند خودش درست می کند و یا اگر مشکل مسکن دارم ، منتظر معجزه‌ی خداوند بمانم؛ پس مسئولیت من چه می شود .
بهتر است بگویم، از روزی که خداوند انسان را آفرید ، این قدرت انتخاب را به او اعطا نمود و انسان همیشه در مسیر زندگی ، بر سر دوراهی، ارزش‌ها و ضد ارزش‌ها ، مجبور به انتخاب است و باید یکی را انتخاب نماید، و نمی‌تواند بگوید که چون خداوند مرا آفریده، از این به بعد هم خودش همه چیز را درست می نماید؛ در واقع از من حرکت و بعد از خدا برکت.
در وادی چهارم صحبت از خداشناسی است، اگر قرار است من این یاری‌دهنده یا این قدرت مطلق را بشناسم، در ابتدا باید خود را بشناسم ؛
با توجه به اینکه انسان دارای دو بخش است یعنی صور آشکار و صور پنهان، بنابراین باید همه‌ی وجود خود را درک نمایم . خوب صور آشکار که می شود قسمت هایی که قابل رویت است مثل مغز ، دست ، پا و حس‌های پنج‌گانه ، که همه‌ی ما آنها را می بینیم و می‌شناسیم ، اما صور پنهان که نه قابل لمس است و نه قابل رویت،  مثل نفس ،روح ،عقل، کالبدهای هفت‌گانه و غیره .
اما نفس که در تعریف آن حتی نمیدانیم ساختار تشکیل دهنده آن از چیست، بیان می‌شود : چیزی است که تعیین موجودیت میکند در ظاهر و باطن ، و البته نشانه آن هم این است که دارای خواسته میباشد؛ در واقع هر چیزی که خواسته داشته باشد نفس است .
در انسان این نفس به سه بخش تقسیم میشود. نفس اماره، نفس لوامه و نفس مطمئنه. نفس اماره نفسی است امرکننده و دستور دهنده ؛ من در زمان مصرف، فقط از نفس اماره دستور می گرفتم و هیچگونه قدرت تشخیصی وجود نداشت ، آگاهی و دانشی نیز نبود ،و هر آنچه امر می کرد من هم با یک چشم گفتن شروع به انجام دادن می کردم. گفتن این نکته حائز اهمیت است که ، بالاترین مرتبه نفس در حیوانات، پائين‌ترین مرتبه نفس در انسان است و آن هم، همین نفس اماره است ؛
مرتبه بعدی نفس ، لوامه است که انسان هر کجا مرتکب خطا و اشتباهی شود ، این نفس شروع به سرزنش کردن می نماید، که فعال شدن این نفس با بالا رفتن آگاهی و دانش در شخص اتفاق می افتد و می تواند فرق بین خوبی و بدی را بفهمد و از هم تمیز دهد؛ و اما مرتبه بعدی نفس که مطمئنه می‌باشد، در صورتی اتفاق می افتد که آنقدر دانش و آگاهی ، و تزکیه و پالایش در فرد بالا میرود، که دیگر هیچگونه کار غیر معقول و ضد ارزشی را انجام نمیدهد، چه در بیداری و چه در خواب .
در جمع‌بندی وادی چهارم، باید بگویم که تمام مسئولیت کارهایم بعهده‌ی خود من است ؛ محصولی که امروز درو می کنم، بازتاب بذری است که دیروز کاشته‌ام نه اینکه به محض قرار گرفتن در تنگناها بگویم، خداوند خودش درست می کند. بنابراین کوشش و تلاش من و همچنین انتخاب‌های درست من، مسیر مرا هموار میسازد و مطمئناً اگر اینگونه پیش بروم ، حتماً از حمایت‌ها ، الهامات و القائات نیروی مافوق، یا قدرت مطلق و یا خداوند ، نیز بهره خواهم برد.
در پایان از همه شما عزیزان که به صحبت های من گوش کردید، سپاسگزارم.

تنظیم و ارسال: مرزبان خبری مسافر بابک

تایپ و عکاسی: مسافر رضا