قضاوت کردن دیگران از جهل ماست

مقاله مرزبان محترم مسافر محسن

قضاوت به معنی حکم‌کردن و جهالت به معنی عدم آگاهی است. ارتباط این دو کلمه به این معنی است که ما باید از قضاوت بر مبنای جهالت پرهیز کنیم. قضاوت زمانی اتفاق می‌افتد که من در مورد یک موضوع یا یک شخص آگاهی کامل نداشته باشم و فقط از روی ظواهر آن‌ها قضاوتی را انجام بدهم. برای اینکه عقل انسان بتواند به‌درستی قضاوت کند، بایستی بداند قدرت عقل به میزان دانایی او است؛ هرچه دانایی انسان در بستر تفکر، تجربه و آموزش افزایش یابد، به همان نسبت قدرت تشخیص هم بیشتر می‌شود و خطا در قضاوت‌ها کمتر می‌شود.

آقای مهندس فرمودند: «جهالت در مقابل قضاوت است؛ یعنی قضاوت کردن دیگران از جهل ما است.» ما در جهان‌بینی آموزش می‌گیریم که از هر دستی بدهیم، از همان دست پس می‌گیریم؛ پس اگر دیگران را قضاوت کنیم، دیگران نیز ما را قضاوت خواهند کرد.

ما باید قضاوت کنیم؛ اما نه دیگران، بلکه خود را قضاوت کنیم. من فقط در جایگاه مسئول می‌توانم دیگران را قضاوت کنم. غیبت و سرزنش محصول قضاوت است و باعث رنج و عذاب ما خواهد شد. قضاوت کردن وقت و انرژی ما را می‌گیرد؛ پس بهتر است این انرژی و زمان را برای بهتر شدن حال خود مصرف کنیم.

خداوند این جهان را در بهترین شکل عدالت خلق کرده است؛ به عبارتی ه۷ر کس در هر جایگاهی قرار دارد، عین عدالت است. اگر به این مسئله باور و ایمان قلبی داشته باشم، هیچ‌وقت با قضاوت بی‌مورد باعث رنجش دیگران و حال بد خو نمیشوم و در نتیجه رابطه ام با دیگران آسیب نمیبیند
 

تنظیم و ویراستاری : مسافر محمد

ارسال مطلب : مسافر امیرحسین