توسط آموزگار یا توسط روزگار

هشتمین جلسه از دوره هشتم کارگاهای آموزشی خصوصی مسافران نمایندگی آبیک با استادی راهنما مسافر اصغر ، نگهبانی مسافر ابراهیم و دبیری مسافر رضا با دستورجلسه «قضاوت و جهالت» سه‌شنبه 16 تیر ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

از نگهبان و دبیر که اجازه خدمت در این جایگاه را به من واگذار نمودند تا خدمت کنم ، تشکر می کنم. دستور جلسه «قضاوت و جهالت» می باشد، در مورد قسمت دوم دستور جلسه باید بگویم ، بزرگ ترین دشمن منِ اصغر ، جهل و نادانی خودم است . آقای مهندس در تمام صحبت هایشان هم از این استفاده می کنند که بزرگترین دشمن خودمان که جهل و نادانی خودمان است به خداوند بزرگ پناه می‌بریم .
ما مشکلاتی که برای خودمان ایجاد می‌کنیم یا از روی جهل و نادانی خودمان است یا اینکه تقدیر یا بدهی هایی است که از حیات های قبلی بوده ، یا اینکه خداوند یک مشکلاتی را برای ما ایجاد می‌کند که جنبه آموزشی دارد و آن مشکل خیلی زود حل می شود زیرا جنبه آموزشی دارد .
آقای مهندس در یکی از سی دی های خودشان فرمودند ، هر انسانی یک متری دارد و بر اساس آن متر خودش اندازه گیری می کند ،یعنی از سمتی نگاه می‌کند که می گوید من درست می گویم .
ما در جهان بینی آموزشی می‌گیریم که زاویه دید خود را عوض کنیم ، کنگره این کار را می کند ، نوع نگاه کردن ما به قضایا و اتفاقات زندگی عوض می‌کند ، فقط باید انعطاف داشته باشیم و آموزش پذیر باشیم تا از جهالت فاصله بگیریم . مانند یک آبی که در ظرفی می ریزم و شکل ظرف را می گیرد . به همین صورت باید انعطاف پذیر باشیم و مقاومت نکنیم و نگوییم که من خودم بلد هستم یا من خود میتوانم، نباید واکنشی نشان بدهیم .
ما محکوم به آموزش گرفتن هستیم به هر شکل و طریقی ، یا توسط آموزگار یا توسط روزگار، با این تفاوت که آموزگار با شیره جانش به ما آموزش می دهد و روزگار با شیره جان من به من آموزش می دهد  در هر دو صورت محکوم به آموزش هستیم ، این ما هستیم که انتخاب می کنیم به چه شکل آموزش بگیریم .
هر نفسی سیر تکاملی خودش را طی می کند ما نباید قضاوت کنیم و انتظار داشته باشیم که همه انسان ها آن گونه که ما می پسندیم باشند به این صورت نیست . هر کسی سیر تکاملی خود را طی می کند . قبل از اینکه کسی را قضاوت کنیم باید کفش طرف مقابل را بپوشیم و ببینیم با کفش آن می توانم راه بروم . ما که به اینجا آمده ایم باید مشکلات جهان بینی خودمان را پیدا کنیم  و ذره ذره روی آنها کار کنیم و آموزش هایی که در این مسیر گرفته ایم کاربردی کنیم .تا بتوانیم آرام آرام از تاریکی ها و از جهل و نادانی خودمان خارج شویم . یک پیامی هست که می گوید برو در زمین زندگی کن و اجازه بده دیگران هم زندگی کنند. از اینکه به صحبت های من توجه کردید ،ممنون هستم .

تایپ: مسافر امین «لژیون سوم»

تنظیم و ارسال : همسفر میثم «لژیون اول»