قضاوت کردن دیگران، ریشه در جهالت یاهمان ندانستن دارد. وقتی که ما از درون شخص، از شرایط زندگی او، ازگذشته اش و از رنجهایی که کشیده است بیخبر هستیم، قضاوت ما قطعا ناقص و اشتباه است.
قضاوت کردن دیگران همیشه با قضاوت خود همراه است، کسی که مدام دیگران را در ترازوی قضاوت میگذارد در خلوت خود سخت گیرترین قاضی علیه خودش است که باعث تخریب و اعتماد به نفس و کند شدن روند درمان میشود.
وقتی قضاوت میکنیم انرژی عظیمی که باید صرف درمان و اصلاح خود کنیم هدر میرود در واقع ما با قضاوت کردن دیگران به آنها قدرت می دهیم و خود را درگیر حواشی میکنیم که ما را از هدف اصلی یعنی سفر و رهایی دور میکند. برای مثال آیا من در حدی هستم که در مورد راهنما، همسفران و یا مسافران قضاوت کنم؟خیر چون من برای درمان خود آمدم نه برای مدیریت دیگران.
هرچه دانایی من نسبت به خودم و جهان پیرامون خودم کمتر باشد، میل به قضاوت کردن دیگران در من بیشتر می شود. باید همیشه به یاد داشته باشم که بزرگترین قاضی فقط و فقط قدرت مطلق الله است.
منبع:سی دی (قضاوت و جهالت)
نویسنده: همسفرمعصومه،حسنعلی لو رهجوی راهنما همسفرمحبوبه (لژیون سوم)
تایپ و ویرایش: همسفر ملیحه رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون سوم)
عکس:همسفر اعظم، رهجوی راهنما همسفراعظم(لژیون اول)
تنظیم و ارسال: همسفر فریبا ، رهجوی راهنما همسفر محبوبه (لژیون سوم)دبیر سایت
نگهبان سایت: همسفر مینا رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون اول)
- تعداد بازدید از این مطلب :
58